Οι Έλληνες της Αυστραλίας τιμούν τις δύο μεγάλες εθνικές γιορτές, 25η Μαρτίου και 28η Οκτωβρίου, με παρελάσεις, συγκεντρώσεις και διάφορες εκδηλώσεις, δείχνοντας το σεβασμό και την αγάπη τους για τον τόπο καταγωγής τους, την Ελλάδα, που την έχουν βαθιά στην καρδιά τους. Είναι πολύ συγκινητικό να βλέπεις τους ομογενείς να έχουν γενική συμμετοχή στις εκδηλώσεις, να παρελαύνουν τα ελληνικά σχολεία, οι κοινότητες των Ελλήνων, η Παμμακεδονική ένωση, διάφοροι σύλλογοι που είναι και πολλοί με τα λάβαρά τους που εκπροσωπούν τις περιοχές από τις οποίες κατάγονται, όπως π.χ. ο σύλλογος «Γ. Λασσάνης» των Κοζανιτών, με τη μορφή του Λασσάνη στο λάβαρο, στη Μελβούρνη και στο Σίδνεϋ, φορώντας και ενδυμασίες ελληνικές, Καθώς και σύλλογοι ποντίων με τις ενδυμασίες τους. Στη συγκέντρωση που γίνεται μετά την παρέλαση ψάλλουν όλοι τον Εθνικό Ύμνο βουρκωμένοι, και στη συνέχεια χορευτικά συγκροτήματα των συλλόγων χορεύουν ελληνικούς χορούς.
Συγκλονίζεσαι βλέποντας αυτό το μεγαλείο των Ελλήνων της διασποράς, λες και βρίσκεσαι στην Ελλάδα, εκείνης της όμορφης εποχής, που όλοι ήσαν προσηλωμένοι στο εθνικό χρέος. Oι συμπατριώτες μας στις ξένες χώρες είναι ένα φωτεινό παράδειγμα για την πίστη και προσήλωση στο γένος το ελληνικό και την προβολή της Eλλάδος μέσα από τις εθνικές γιορτές. Αισθάνθηκα τη δύναμη των Ελλήνων της Αυστραλίας, παρακολουθώντας από κοντά τις δραστηριότητες τους για 40 μέρες που έμεινα στην Αυστραλία το 1993 και το 1995, προσκεκλημένος του συλλόγου Κοζανιτών «Γ. Λασσάνης» και του Ινστιτούτο Μακεδονικών Σπουδών, του οποίου πρόεδρος και χορηγός ήταν ο συμπατριώτης μας από τη Σιάτιστα Ζήσης Δαρδάλης.
Αυτό που είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό είναι η συμμετοχή στις εκδηλώσεις των εθνικών επετείων της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης της Αυστραλίας και των Πολιτειών που συγκροτούν την Oμοσπονδία. Στις παρελάσεις βρίσκονται στη εξέδρα, ο πρωθυπουργός, οι ελληνικής καταγωγής υπουργοί, γερουσιαστές και βουλευτές, φιλέλληνες γερουσιαστές, ο αρχηγός Στρατού της Πολιτείας, δήμαρχοι, ο αρχιεπίσκοπος της Αυστραλίας, ο Πρέσβης, οι πρόξενοι και άλλοι. Στη Μελβούρνη το 1993 βρέθηκα κι εγώ στην εξέδρα. Να σημειωθεί ότι η γιορτή των επετείων, όταν είναι καθημερινη, γιορτάζεται την Κυριακή, και έχει καθιερωθεί να γιορτάζεται την πρώτη Κυριακή στη Μελβούρνη και τη δεύτερη στο Σίδνεϋ. Eίναι μια συνεργασία των ελληνικών κοινοτήτων που τηρείται με συνέπεια.
Το οδοιπορικό μου στην Αυστραλία και στις τρεις μεγάλες πόλεις Μελβούρνη, Σίδνεϋ και Αδελαϊδα, όπου ζούνε πολλοί Έλληνες και συμπατριώτες μας από το νομό και τη Δυτική Μακεδονία, ήταν μια ξεχωριστή εμπειρία και βαθιά ανθρώπινη. Aπό τη συνάντηση με τους συμπατριώτες μας ένιωσα τη φιλοξενία τους και την τήρηση των παραδόσεών μας, ηθών και εθίμων, καθώς και την αγάπη τους για την Ελλάδα. Mε τις δράσεις και τη δύναμη τους οι απόδημοι μεταφέρουν τον ελληνικό πολιτισμό στα ξένα και προβάλλουν έναν Ελληνισμό που χαίρει της εκτίμησης όλων, κάνοντάς μας υπερήφανους. Eπέστρεψα με πλούσια αισθήματα της μεγάλης αξίας του γένους, που διαπρέπει στο εξωτερικό.
Τα γράφω αυτά, για να συγκρίνω τη σημερινή κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μας με την πρόοδο των Ελλήνων του εξωτερικού. Παραθέτω φωτογραφίες από τις γιορτές των εθνικών επετείων.
Γιάννης Κορκάς
