Σαν Έλληνες νιώθουμε ιδιαίτερη χαρά και περηφάνια, γιατί στην πανώρια τούτη χώρα γεννήθηκαν οι ευγενικότερες ιδέες που έγιναν πανανθρώπινα σύμβολα όλων των λαών της γης. Κι ανάμεσα σ’ αυτές ξεχωριστή θέση κατέχουν οι ιδέες του Πολιτισμού και του αθλητισμού. Αποτελεί ιδιαίτερη τιμή για το λαό μας και τη χώρα μας, που ευλαβικά η πολιτισμένη ανθρωπότητα αφιέρωσε τη σημερινή μέρα, για να γιορτάσει σεμνά και να διατρανώσει τις μεγάλες ιδέες της αγάπης, της ειρήνης και της συναδέλφωσης όλων των λαών της γής. Πρώτοι οι αρχαίοι Έλληνες λάτρεψαν τις ιδέες αυτές, τις καλλιέργησαν και τις ανέπτυξαν με την τέλεση των Ολυμπιακών αγώνων, στον ειδυλλιακό χώρο της Αρχαίας Ολυμπίας, εκεί όπου ο γαλανός ουρανός σπάταλα σκορπίζει τις ανταύγειες του λαμπρού ήλιου και εξαϋλώνει με την γοητεία του υπέροχου τοπίου. Σ’ αυτό το φωτεινό χώρο, κάτω από το γαλήνιο βλέμμα του πατέρα των Θεών και των ανθρώπων του Ολύμπιου Δία χιλιάδες θνητοί κατέφθαναν από όλες τις γωνιές της μεγάλης αι ένδοξης Ελλάδας για να λάβουν μέρος στη σπουδαιότερη και μεγαλύτερη Εθνική γιορτή των Ελλήνων τους Ολυμπιακούς αγώνες. Και έδιναν τόση σημασία στον εορτασμό αυτό, ώστε σταματούσαν οι πόλεμοι, παραμερίζονταν οι διαφορές και οι έριδες και επικρατούσε πνεύμα ενότητας αγάπης και ειρήνης των λαών. Αυτό το πνεύμα της ειρήνης και της αγάπης που εκπορεύεται από την ιερή γη της Ολυμπίας, παραμένει άσπιλο από την Ελληνική αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Αυτό το φως ακτινοβολεί και διαχέει το αθάνατο πνεύμα των Ελλήνων δημιουργούν το πολύτιμο τούτο δώρο του αληθινού Θεού στην Ελληνική φυλή.
Πέρασαν από τότε χιλιάδες χρόνια, πολλές αλλαγές και ανακατατάξεις έγιναν τόσο στην πατρίδα μας, όσο και σε παγκόσμια κλίμακα. Το αθλητικό ιδεώδες όμως παρέμεινε αναλλοίωτο στο πέρασμα των αιώνων και σκορπά και σήμερα το αιώνιο και άσβηστο φως στα πέρατα της Οικουμένης.
Ήταν τιμή και δόξα στους αθλητές, στις οικογένειες και στις πόλεις για τη συμμετοχή τους στους αγώνες αυτούς. Για να λάβει όμως κανείς μέρος στους αγώνες έπρεπε να είναι ελεύθερος πολίτης που ποτέ να μην είχε καταδικασθεί για οποιοδήποτε παράπτωμα. Αργότερα με την κατάκτηση της Ελλάδας από τους Ρωμαίους, έπαιρναν μέρος Ρωμαίοι πολίτες. Ο όρκος των αθλητών ήταν ιερός απαραβίαστος και η νίκη στους Ολυμπιακούς Αγώνες αποτελούσε ιδιαίτερη τιμή για τον αθλητή.
Οι Ολυμπιακοί αγώνες αναβίωσαν τον 19ο αιώνα και γίνονται σε παγκόσμια κλίμακα. Λαμβάνουν μέρος όλοι οι λαοί ανεξάρτητα χρώματος, φυλής, καταγωγής, θρησκείας και γλώσσας. Πνεύμα αδελφοσύνης ενώνει τους αθλητές και τους λαούς. Αυτό είναι το αθάνατο Ελληνικό πνεύμα.
Το Πνεύμα της Ειρήνης και της Αγάπης, που εκπορεύεται από την ιερή γη της Ολυμπίας και παραμένει άσπιλο μέχρι σήμερα. Αυτό το αιώνιο Πνεύμα που απευθύνεται σ’ ολόκληρη την ανθρωπότητα σαν ιερό προσκλητήριο μιας πανανθρώπινης ενότητας.
Σ’ αυτό το άφθαρτο πνεύμα της αγάπης και του σεβασμού είναι αφιερωμένη η 23η Ιουνίου. Σήμερα στον ιερό βωμό της Ολυμπιακής γης, είναι αναμμένο το Ολυμπιακό φως. Η ακτινοβολία που διασχίζει το στερέωμα του ουρανού και σαν ελπιδοφόρο μήνυμα καταυγάζει τους ορίζοντες όλων των λαών της γης. Είναι το ουράνιο, το ανέσπερο φως της αγάπης. Είναι το φως που οδηγεί τους ανθρώπους στο δρόμο της προόδου, του πολιτισμού και της ανθρωπιάς.
Αυτό το φως διαλύει τα σκοτάδια της βίας και του μίσους και ημερεύει και εξευγενίζει το ανθρώπινο γένος.
Είναι το φως που κατευθύνει τα βήματα όλων στις περιοχές της ευγενούς άμιλλας, της ελεύθερης σκέψης, της ηθικής τελείωσης.
Μπροστά όμως σ’ αυτό το ωραίο Ολυμπιακό ιδεώδες που το θυμούμαστε μόνο κάθε 4 χρόνια, σήμερα βλέπουμε ένα κόσμο ταραγμένο γεμάτο πληγές που αιμορραγούν ανθρώπους χαμένους μέσα στις αισθήσεις τους, τυλιγμένους στην ομίχλη των προκαταλήψεων, παγιδευμένους στον εγωισμό, θύματα της κακίας, λες και κάποια υπερδύναμη βάζει φρένο στη λογική και λειτουργεί μόνο το παράλογο.
Και μπροστά σ’ αυτή την κατάσταση οι νέοι της Πατρίδας μας είναι σε θέση να υπηρετήσουν σωστά αυτό το Ολυμπιακό Ιδεώδες;
Πολλοί νέοι μας σήμερα τραυματισμένοι ψυχικά, παροπλισμένοι ηθικά, πορεύονται στη ζωή όχι με το Ολυμπιακό Ιδεώδες, αλλά ανεμοδαρμένοι, ανήμποροι να αντιδράσουν στην κοινωνική λαίλαπα της σημερινής ζωής, μοιάζουν με ακυβέρνητο καράβι που βολοδέρνεται στο αφρισμένο και τρικυμισμένο πέλαγος, έτοιμο να συντριβεί στα βράχια της ακτής, αν δε βρεθεί ένα χέρι ικανό να τους επαναφέρει στη σωστή πορεία. Η απάντηση είναι πράγματι πικρή και είναι η ακόλουθη.
Η νεότητα σήμερα δεν έχει πρότυπα ισχυρά που να την οδηγούν και να την καθοδηγούν στην επιτυχία. Δημιούργησε δικά της πρότυπα απατηλά, ψεύτικα προσωρινά. Κι έτσι όμηρη σ’ αυτή τη σημερινή κοινωνία ξέχασε γρήγορα το ιδανικό των αρχαίων που ήταν ο απλός τρόπος ζωής και η υψηλή σκέψη.
Ο Δημοσθένης έλεγε, ότι όποιος καταγίνεται με ασυνείδητες και τιποτένιες ασχολίες, είναι αδύνατο να έχει ευγενικά και μεγάλα αισθήματα.
Έτσι αδιαφορεί για τα ηθικά εφόδια που θα την κάνουν ικανή ν’ αντισταθεί επιτυχώς βρίσκει προσωρινά αλλά καταστρεπτικά διέξοδα που τα οδηγούν σε πράξεις επώδυνες και γεγονότα απερίγραπτα.
Εάν εμείς οι μεγαλύτεροι δεν ξεφύγουμε από την αναποτελεσματικότητα της υποκρισίας, εμείς θα φέρουμε τη μεγάλη ευθύνη και θα πληρώσει η χώρα το ανάλογο αντίτιμο.
Πιστεύω και το λέω με βεβαιότητα ότι η Ελληνική νεότητα στην πλειονότητα της είναι γεμάτη από δημιουργικές δυνατότητες οι οποίες, είτε υπολειτουργούν ή είναι αδρανοποιημένες.
Κι όπως η Πατρίδα μας πολλές φορές αναγεννήθηκε από την τέφρα και μεγαλούργησε, έτσι και οι νέοι μας θα ξαναβρούν το δρόμο τους, αρκεί να τους δοθούν οι αναγκαίες προϋποθέσεις που θα ξαναενεργοποιήσουν τις πολλαπλές δημιουργικές τους δυνατότητες. Εδώ πρέπει να δουλέψουν σωστά και επιμελημένα όλοι οι βασικοί παράγοντες που έχουν μερική ή ολική ευθύνη για το φαινόμενο αυτό, ήτοι οικογένεια, σχολείο, κοινωνία, πολιτεία και Εκκλησία. Καιρός για αναβολές δεν υπάρχει. Ας αναλάβει ο καθένας το ρόλο του.
Οι καιροί που σήμερα διανύουμε δεν είναι μενετοί. Οι κίνδυνοι που καθημερινά αντιμετωπίζουν τα παιδιά μας, πολλοί και επικίνδυνοι.
Οι πολιτικοί ας αφήσουν κατά μέρος τις αντιπαραθέσεις κι ας βάλουν σαν πρώτο σκοπό όλοι τους την αναβάθμιση της Ελληνικής κοινωνίας με ένα τέτοιο σύστημα που θα ισχύει για πολλά χρόνια και θα είναι αποδεκτό από όλους.
Διαφορετικά θα λέμε πως είμαστε απόγονοι αφθάστων προγόνων με ένα μέλλον που μπορεί να καταστεί κάποτε στο μέλλον αβέβαιο και καταστρεπτικό.
ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
