Η γενοκτονία των προγόνων μας, η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου τιμάται κάθε χρόνο στις 19 Μαΐου, ως ύστατη απόδοση τιμής στους αδικοχαμένους αδερφούς μας.
Πρόκειται για μία από τις πιο μαύρες στιγμές της Ιστορίας όχι μόνο για τους Έλληνες αλλά και για την ανθρωπότητα ολόκληρη. Με την Γενοκτονία των Ποντίων αφανίστηκε από τις πατρογονικές του εστίες ένα ζωηρό κομμάτι του ελληνισμού που πάλευε για την επιβίωσή του για περίπου 3000 χρόνια.
Ο όρος γενοκτονία δημιουργήθηκε το 1945 από τον Αμερικανό καθηγητή Λέμκιν λίγο πριν την Δίκη της Νυρεμβέργης για να περιγράψει τις πρακτικές που χρησιμοποίησαν οι Ναζί για να εξοντώσουν τους Εβραίους. Έτσι, χρησιμοποιείται από τότε για να αποδώσει την προσπάθεια εξόντωσης και αφανισμού, με συστηματικό τρόπο μίας φυλής-πληθυσμιακής ομάδας από μία συγκεκριμένη περιοχή.
Ήταν λοιπόν 19 Μαΐου του 1919 όταν ο Μουσταφά Κεμάλ, μετέπειτα Ατατούρκ (πατέρας των Τούρκων) αποβιβάστηκε στην Σαμψούντα προκειμένου να ξεκινήσει την δεύτερη ιστορικά, φάση της εξόντωσης των Ελλήνων της βόρειας Μικράς Ασίας προσπαθώντας επίσης να συντονίσει την αντίσταση των Τούρκων κατά της ελληνικής στρατιάς που είχε καταλάβει πριν από μερικές εβδομάδες την Σμύρνη.
Οι Έλληνες του Πόντου αποτελούσαν πάντοτε ένα ζωτικό κομμάτι της περιοχής και παρόλο που ήταν μακριά από τον εθνικό κορμό της ελληνικής χερσονήσου και των δυτικών παραλίων της Μικράς Ασίας, διέγραψαν την δική τους πορεία η οποία όμως ήταν παράλληλη με αυτήν των υπολοίπων Ελλήνων.
Σήμερα θα μπορούσε να λειτουργήσει στο Υπουργείο Εξωτερικών μια ειδική επιτροπή που σε συνεργασία με φορείς του Ποντιακού χώρου και σοβαρούς Επιστήμονες θα αποτελέσει ένα όργανο με την μορφή (think – tank)το οποίο θα θέτει στο διεθνή διάλογο θέματα προωθημένα τα οποία προφανώς για λόγους ισορροπιών δεν μπορεί να θέτει κάθε φορά η επίσημη εξωτερική πολιτική και η κυβέρνηση, όπως π.χ. η διεκδίκηση των περιουσιών των Ελλήνων του Πόντου οι οποίοι δεν ήταν ενταγμένοι στην συνθήκη της Λοζάνης όπως οι Έλληνες που προέρχονται από την πρώην Σοβιετική Ένωση.
Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου αναγνωρίστηκε επίσημα από την Ελληνική Πολιτεία(με ομόφωνη απόφαση της Βουλής των Ελλήνων το 1994) ,ως ημέρα Μνήμης και απόδοσης Τιμής για όλους εκείνους τους Έλληνες του Πόντου που υπήρξαν θύματα μιας απάνθρωπης Εθνοκάθαρσης από τους επελαύνοντες Τούρκους.
Το δικαίωμα στη μνήμη και στη διεκδίκηση της ιστορικής αλήθειας χωρίς φανατισμό και μισαλλοδοξία, αποτελούν το μόνο δρόμο για να εξασφαλίσουμε το μέλλον του ελληνισμού.
Με τιμή
Μιχάλης Παπαδόπουλος
