Στο τελευταίο Δημοτικό Συμβούλιο, ένα από τα θέματα που συζητήθηκαν ήταν της εγκατάστασης ανεμογεννητριών στην περιοχή της Βλάστης.
Ο τρόπος με τον οποίο συζητήθηκε και αντιμετωπίστηκε το θέμα, ανέδειξε για μία ακόμη φορά την παθογένεια που κυριαρχεί στη ζωή μας η ευθεία αναγωγή της προσφοράς προς το οικονομικό όφελος παραβλέποντας ενδεχόμενες συνέπειες, αλλά και η έλλειψη συνολικής στρατηγικής για τόσο σοβαρά θέματα.
Το πακέτο που υιοθέτησε η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) για το Κλίμα και την Ενέργεια αφορά και την Πατρίδα μας.
Συγκεκριμένα, οι στόχοι, αν και φιλόδοξοι, 3χ20, είναι: μείωση κατά 20% των εκπομπών CO2, από τα όρια του 1990, αύξηση κατά 20% των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) – Αιολική και Ηλιακή Ενέργεια- και αύξηση κατά 20%της ενεργειακής απόδοσης, έως το 2020.
Η παραπάνω δέσμευση, σε καμία περίπτωση δε σημαίνει ότι απεμπολούμε ασυζητητί το δικαίωμά μας για χάραξη συνολικής στρατηγικής στην αλόγιστη και άναρχη εγκατάσταση ΑΠΕ για τις επιπτώσεις των οποίων στην υγεία των ανθρώπων, την βιοποικιλότητα (σπάνια είδη φυτών, ζώων και πτηνών), το μικροκλίμα (χειμώνες χωρίς χιόνια, ανομβρίες) στις περιοχές που εγκαθίστανται δεν έχουν χαρακτηρισθεί αθώες.
Σίγουρα, η παραπάνω καχυποψία δε σημαίνει την πλήρη άρνηση στην τεχνολογία και την εξέλιξη. Οπωσδήποτε, όμως, θέτει τα όρια πέραν των οποίων οι συνέπειες και η ανάπτυξή τους δεν θα ανατρέψουν την ασφαλή και αρμονική διαβίωση και ανάπτυξη ανθρώπων, χλωρίδας και πανίδας, αλλά και μικροκλίματος στην περιοχή.
Πολλά θα μπορούσε να καταγράψει κανείς για την αλόγιστη ανάπτυξη μεγάλων αιολικών πάρκων ξεκινώντας από αυτό το ίδιο το θεσμικό πλαίσιο το οποίο ακόμη και σε προστατευόμενες περιοχές NATURA, καθώς και σε περιοχές υψηλής γεωργικής παραγωγικότητας επιτρέπει την ανάπτυξη ΑΠΕ, ανάγοντας το χωροταξικό πλαίσιο των ΑΠΕ σε ύψιστο νόμο, που υπερισχύει κάθε άλλου, σε αντίθεση με Ευρωπαϊκές Χώρες που επιτρέπουν σε υποβαθμισμένες περιοχές, όπως αυτοκινητόδρομους, αβαθείς θαλάσσιες περιοχές, ως ήδη υποβαθμισμένες από την παρέμβαση του ανθρώπου.
Συνέπειες, καταγράφουν πάρα πολλές αξιόλογα ερευνητικά κέντρα του εξωτερικού, τα οποία κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει, μερικές από τις οποίες θα αναφέρω παρακάτω για να δικαιολογήσω την ευκολία με την οποία η συμπολίτευση, κυρίως, γνωμοδότησε υπέρ της ανάπτυξης αιολικών πάρκων στην περιοχή της Βλάστης, του τουριστικότερου προορισμού του Δήμου Εορδαίας με απόφαση του Τοπικού Συμβουλίου υπέρ και με προσφυγή κατά της ανάπτυξης του πάρκου των Βλατσιωτών Λάρισας.
Παρακάτω θα αναφέρω ακροθιγώς ορισμένες επιπτώσεις που αναφέρονται σε εκθέσεις Ινστιτούτων για την προστασία του περιβάλλοντος, αλλά και εκθέσεις Υπουργείων Ευρωπαϊκών Χωρών:
Θόρυβος (εκφράστηκε προβληματισμός για τη μετεγκατάσταση της Μαυροπηγής, εξαιτίας της ανάπτυξης άλλου πάρκου στην Ασβεστόπετρα), αιωρούμενα σωματίδια (άραγε για την περιοχή μας τι σημαίνει;), χειμώνες χωρίς χιόνια (τι θα γίνει αν αποφάσιζε κάποιος να επενδύσει στο Σινιάτσικο;), ανομβρίες (η πρωτογενής παραγωγή πως θα υποστηριχθεί, προβληματικοί υδροφόροι ορίζοντες πως θα εξελιχθούν;), σπάνια είδη φυτών, ζώων και πτηνών θα εξαφανιστούν, δρόμοι πολλών χιλιομέτρων θα ανοιχθούν σε ″παρθένα″ δάση με εξαφάνιση θηραμάτων και κίνδυνο πυρκαγιών, υποβάθμιση του τουριστικού ενδιαφέροντος (άραγε τι σημαίνει για τον πιο τουριστικό προορισμό της Εορδαίας;).
Η συζήτηση του θέματος των αιολικών πάρκων Βλάστης, Ασβεστόπετρας ανέδειξε για μία ακόμη φορά την παθογένεια της ευθείας αναγωγής των πάντων σε οικονομικό αντίκρισμα (η αντιπολίτευση συζητούσε για επιπτώσεις και η συμπολίτευση για οικονομικά οφέλη), την έλλειψη συνολικής στρατηγικής και αδικαιολόγητη στάση έναντι της προσφυγής των Βλατσιωτών Λάρισας, οι οποίοι αν μη τι άλλο επένδυσαν σημαντικό κεφάλαιο στην Πατρώα Γη.
Η αδιαμφισβήτητη αγάπη των εκτός Βλάστης Βλατσιωτών, το ελάχιστο χρονικό διάστημα των διακοπών τους και η μεγάλη συνεισφορά τους στην οικονομία της περιοχής, τους δίνει το δικαίωμα να διεκδικούν να απολαμβάνουν την ομορφιά και την ηρεμία του τοπίου σε προτεραιότητα και όχι την αισθητική των ανεμογεννητριών και των βλαβερών συνεπειών τους.
Οι ΑΠΕ μπορεί να είναι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, όχι όμως πράσινες με το θεσμικό πλαίσιο που αναπτύσσονται. Δυστυχώς εδραιώνεται μια ασυδοσία που ξεπερνά κάθε λογική, κάθε αίσθημα δικαίου. Οι βιομηχανικοί χώροι των ΑΠΕ δεν μπορεί να είναι οι κορυφογραμμές των βουνών και τα εδάφη υψηλής παραγωγικότητας. Ο λαός συγχωρεί τα λάθη όχι την εξαπάτηση. Κάποτε ο Δήμος Εορδαίας θα πρέπει να σχεδιάζει και να αποφασίζει για το όλον και όχι για το μέρος.
Γεώργιος Κωτσίδης
Επικεφαλής Αξιωματικής Αντιπολίτευσης
Δήμου Εορδαίας
