Τέλος χρόνου, τέλος εποχής μετά τη «Μεσοπρόθεσμη» μαϊμουνιά, με τους αρχιτέκτονες αυτής της Ρότας να θέλουν να πιστέψουμε πως είναι ο μόνος δρόμος εξόδου από την κρίση.
Μπορεί η κύρια αιτία υστέρησης εσόδων να είναι η φοροδιαφυγή –κυρίως των “μεγάλων”- αλλά οι “Μεσοπρόθεσμοι” σωτήρες επιμένουν στην μέθοδο στραγγαλισμού της μικρομεσαίας κοινωνίας. Εξαντλούν οικονομικά με κάθε τρόπο εργαζόμενους, συνταξιούχους και ελεύθερους επαγγελματίες, για να μειώσουν (λένε) το έλλειμμα. Παράλληλα όμως οι δικές τους κρατικές δαπάνες αυξάνονται, δεν φαίνεται φως για ανάπτυξη και παρόλη την αφαίμαξη, το δημόσιο χρέος ανεβαίνει σκαλοπάτια.
Σε τεντωμένο σχοινί οι σχέσεις κυβέρνησης με την κοινωνία και όλα δείχνουν πως η “Μεσοπρόθεσμη” κολοτούμπα, συνδυασμένη με την ανασχηματισμένη κυβέρνηση, οδηγεί σε πλήρη απορρύθμιση το πολιτικό σύστημα!
Μαντρωμένη συνείδηση για πολλούς που ψήφισαν το “Μνημόνιο 2”, να διαφωνούν και να ψηφίζουν παριστάνοντας τον Αλέκο, όταν με αυτή τους την ψήφο καταργούν προϋπολογισμούς έως το 2015 και δεσμεύουν την αυριανή Βουλή για την εφαρμογή των μέτρων.
Η ταξική συνείδηση στα μέτρα ήταν καθολική από εργαζόμενους, συνταξιούχους, επαγγελματίες, νεολαίους, αλλά η “φωνή του Κυρίου” τόσο δυνατή, για να επικρατήσει στην στρούγκα “άκρα του τάφου σιωπή!”.
Με το δεύτερο Μνημόνιο φάνηκε η μεγάλη κατρακύλα, με τις μυστικές συμφωνίες να δείχνουν κοινοβουλευτικό πραξικόπημα και τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης να φωνάζει τανκς πρό των πυλών! Αυτό όμως που (εγκληματικά) κατάφεραν οι κυβερνητικοί αστέρες είναι η δέσμευση – εκποίηση της κρατικής περιουσίας υπέρ των ξένων εξουσιαστών και το έγκλημα συνεχίζεται για να μας «τοκίζουν» με νέα δάνεια ακυρώνοντας το αύριο, κυρίως της νέας γενιάς!!!
Μέσα σε όλη αυτή την κατρακύλα το Ε.Κ. Κοζάνης “κατέλαβε” τα γραφεία του ΟΑΕΔ, με τον πρόεδρο του Αθ. Τολιόπουλο να δηλώνει πως: «η συμβολική κατάληψη διαμαρτυρίας στον ΟΑΕΔ για το “Μεσοπρόθεσμο» και τα νέα μέτρα θα οδηγήσουν σε ακόμη μεγαλύτερη ανεργία την περιοχή…”.
Επειδή συν. Πρόεδρε είσαστε άνθρωπος με αρχές και αξίες, αποστρέφεστε το κουρκούτι και τη θολούρα και λειτουργείτε με καθαρά χέρια, εκτός από συμβολικές κινήσεις, σκέφτεστε κάτι πιο ουσιαστικό για ανατροπή αυτής της θλιμμένης κατάστασης;
Τώρα που ψηφίστηκε το “Μεσοπρόθεσμο” και είναι γνωστές οι συνέπειες για όλη την επικράτεια και ειδικά στην περιοχή μας λόγω ΔΕΗ, ποια θα είναι η στάση του Ε.Κ.Κ., ειδικά στην πολιτική αυτή που στήριξε ΝΑΙ;
PERCONA NON GRATA έλεγαν οι Ρωμαίοι για τα ανεπιθύμητα πρόσωπα και εδώ πρέπει να “χαρίσουμε” τον τίτλο στην πολιτική του “Μνημονίου”, που βάζει ταφόπλακα στη χώρα και ειδικά στον τόπο μας.
Θα απευθυνθείτε στον υπ. Οικονομίας κ. Βενιζέλο που ως ΥΠ. ΑΝ. το 1999 με το νόμο περί μετοχοποίησης της ΔΕΗ, είχε προβλεφθεί λόγω της αναλογιστικής μελέτης και ενσωματωμένης περιουσίας των εργαζομένων στη ΔΕΗ, η κάλυψη των συντάξεων και άλλων ασφαλιστικών υποχρεώσεων από το κράτος (περίθαλψη κλπ), ζητώντας να τηρήσει την υπογραφή του;
Θα απευθυνθείτε στον κ. Παπακωνσταντίνου που έχει περικόψει 300 εκ., από τα 900 που χρειάζεται το ασφαλιστικό σύστημα ΔΕΗ για συντάξεις, εφάπαξ και υγεία, όταν αυτά έχουν ψηφιστεί από την ελληνική Βουλή με υπουργό (τότε) τον κ. Βενιζέλο;
Θα μιλήσετε για την άδικη φορολόγηση των συνταξιούχων κάτω των 60 ετών (ένα 2ο ΛΑΦΚΑ), όταν αυτή η συνταξιοδοτική ηλικιακά διαφορά εντοπίζεται κυρίως στην περιοχή μας, λόγω της ιδιαιτερότητας των υπερβαρέων σε ορυχεία και ΑΗΣ (ΔΕΗ);
Τέλος, συν. πρόεδρε, επειδή τα συνδικάτα ΔΕΗ από μόνα τους δεν θα το πράξουν, σκέφτεστε να ζητήσετε από αυτά και την ΓΕΝΟΠ να δημοσιοποιήσουν τα ονόματα συνδικαλιστικών στελεχών τους που δεν απείργησαν στην τελευταία απεργία με όποιο τρόπο;. Έτσι για λόγους αρχής!
Επειδή ουδείς αναμάρτητος, εσείς από τη θέση του προέδρου Ε.Κ.Κ., μπορείτε να ζητήσετε από όλους εξηγήσεις για τα κακώς κείμενα… Για να μην επαναληφθούν!
Θεωρούμε ακόμη πως εδώ που οδηγηθήκαμε σε πολιτικό και συνδικαλιστικό επίπεδο – όλοι έχουμε μερίδιο ευθύνης – πρέπει να βρεθεί τρόπος να απευθυνθείτε στη “Βάση” των εργαζομένων. Μέσα από εκεί να κατατεθούν απόψεις, προτάσεις από όλους που δεν βολεύονται σε παλιά, έτοιμα σχήματα. Τώρα που ο κόσμος γυρίζει την πλάτη στην πολιτική και στα συνδικάτα, βρείτε τρόπους να γυρίσει ο τροχός. Χωρίς αφορισμούς και παρωπίδες να φύγει το παλιό και το νέο σε ιδέες και πρακτικές, να φέρει την αλλαγή! Τα υπάρχοντα συνδικαλιστικά σχήματα δεν πείθουν πλέον κανέναν, ούτε αυτούς που τα υπηρετούν. Ίσως τώρα είναι η ώρα γιατί το μέλλον είναι σκοτεινό και από αυτή τη μαυρίλα ουδείς εξαιρείται!
Συν πρόεδρε, επειδή η ανεργία όπως καλά λέτε είναι στο κόκκινο, πώς σκέφτεστε να αντιδράσετε, αλλά παράλληλα ποια πολιτική θα ακολουθήσετε για την αλματώδη αύξηση των «ευέλικτων συμβάσεων» και την άλλη πλευρά τους, που έχει σχέση με την επιδημία μετατροπών συμβάσεων από πλήρους σε μερικής απασχόλησης;
Όταν πάλι ο υπ. Εργασίας παραδέχεται ότι χιλιάδες λαθρομετανάστες παίρνουν κάθε μήνα παράνομα επίδομα ανεργίας και άλλα επιδόματα από το κράτος και την ίδια στιγμή ο ΟΑΕΔ λέει πως.. λεφτά δεν υπάρχουν για τους Έλληνες ασφαλισμένους, πως εσείς θα αντιδράσετε απέναντι σε όλα αυτά και ειδικά στο κύκλωμα που χορηγεί πλαστά πιστοποιητικά στους παράνομους λαθρομετανάστες;
Πώς θα αντιδράσετε συν. Πρόεδρε τώρα που «λύνετε» η μονιμότητα σε δημόσιο-ΔΕΚΟ και οι εργαζόμενοι εκβιάζονται με νέες συμβάσεις των 600 ευρώ;
Μπορούμε ακόμα να αναφερθούμε στο «κλείδωμα» υπηρεσιών και σχολείων στο νομό μας, στην υποβάθμιση υγείας και παιδείας και είναι τόσα πολλά ακόμα!
Έχετε άραγε επεξεργαστεί προτάσεις και προγραμματίσει δράσεις απέναντι στην κυβέρνηση του “Μνημονίου” που επιμένει σε μία λάθος πολιτική, η οποία έχει φέρει την κοινωνία και την οικονομία πέρα από τα όρια των αντοχών τους;
Συν. Πρόεδρο θα «κλείσουμε» με τα λόγια της ηθοποιού Νένας Μεντή στην Καθημερινή 3/7/2011 για τη σημερινή κατάσταση, που πιστεύουμε «αγκαλιάζει» την πραγματικότητα. «…και δεν είναι το θέμα της πτώχευσης, γιατί σε πτώχευση είμαστε. Πιστεύω ότι στο ηθικό μέρος είναι πιο σοβαρά τα πράγματα και όχι στενά στο οικονομικό. Δεν μπορείς να αφήνεις τους γέρους με 300 €! Και στους νέους να κόβουν τις ελπίδες. Φεύγουν οι νέοι κι όσοι είναι εδώ, μαραζώνουν. Αυτό είναι το τεράστιο θέμα του τόπου. Λένε “να σώσουμε τον τόπο”. Μα ποιος είναι ο τόπος; Εμείς δεν είμαστε; Δεν είναι οι Έλληνες; Τα νέα παιδιά δεν είναι ο τόπος; Όταν το τσακίζεις αυτό κι όταν αφήνεις στην εξαθλίωση τους γέρους, για ποιον τόπο μιλάνε;»
Οδεύουμε σε ένα δρόμο που τον χαράζει ο φόβος για την συνοχή της κοινωνίας, ο φόβος για την εθνική κυριαρχία που χάνεται, σε μια χώρα που θυμίζει προτεκτοράτο. Τα ερωτήματα συν. πρόεδρε είναι εύκολα, αλλά οι απαντήσεις δύσκολες. Γι’ αυτά τα δύσκολα όμως είναι οι πρόεδροι!!!
Διαμαντής Θ. Βαχτσιαβάνος
