Πρέπει να είναι εις όλους γνωστός ο καθοριστικός ρόλος που έπαιξε ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος προκειμένου η χώρα να μην μείνει ακυβέρνητη ή να μην αναγκασθεί να οδηγηθεί σε Τρίτη κατά σειρά εκλογική αναμέτρηση. Καθώς η οικονομία δεν μπορούσε να σηκώσει άλλες σπατάλες και ασήκωτα βάρη στην ήδη κουρασμένη πλάτη της, αλλά ούτε και ο λαός θα επέστρεφε στις κάλπες χωρίς δυσανασχέτηση και απροθυμία.
Όλοι οι σώφρονες πολίτες αυτής εδώ της γης που λέγεται Ελλάδα χαιρέτησαν με σεβασμό την απόφαση των τριών κομμάτων να δεχθούν να συγκυβερνήσουν, ώστε η χώρα να μπορέσει να συνεχίσει την ομαλή πορεία της που είχε χαράξει σε συνεργασία με τους Ευρωπαίους συμμάχους και εταίρους μας.
Όμως σύσσωμη η αντιπολίτευση, η οποία πάντοτε από την φύση της συνηθίζει να ομιλεί και να ενεργεί απολύτος ανεύθυνα, αντέδρασε. Αρχίζοντας ένα φοβερό πόλεμο κατά της Κυβέρνησης του κ. Σαμαρά και κυρίως κατά των δύο κομμάτων της συγκυβέρνησης, του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ.
Τί άλλο όμως θα μπορούσε η αντιπολίτευση να κάνει, αφού δεν στάθηκε ικανή να βοηθήσει διά τον σχηματισμό μιας «Κυβέρνησης Εθνικής Σωτηρίας»; Και πώς θα μπορούσε να δικαιολογεί την ύπαρξή της; Αν συγκυβερνούσε π.χ., με την ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ ο Σύριζα, ποιος θα υβρεολογούσε τους πολιτικούς και ποιος θα αναστάτωνε αρνητικά και επικίνδυνα αυτόν τον λαό με σκευωρίες και πολιτικά κακουργήματα; Και ποιος θα προσπαθούσε να… αλλάξει με την… παρουσία του την Ευρώπη; Το ΠΑΣΟΚ έσωσε την χώρα από την περαιτέρω κατολίσθηση δεχόμενο να στηρίξει την Ν.Δ. Όπως έκανε επίσης και η αξιόλογη ΔΗΜΑΡ, ώστε να σχηματισθεί η «Κυβέρνηση Εθνικής Σωτηρίας» την οποία όλος ο κόσμος εντός και εκτός Ελλάδος χειροκρότησε. Ενώ η Ευρώπη χαιρέτησε με ανακούφιση την απαλλαγή της από τις κακόβουλες πολιτικές ενός ανώριμου και άκρως ανεύθυνου, αριστερού αρχηγού κόμματος, το οποίο αύξησε ξαφνικά τα ποσοστά του εκμεταλλευόμενο μία οριακή δυσπραγία λόγω κάποιων αναγκαίων μεταρρυθμίσεων εις την χώρα.
Ένα κόμμα των ευκαιριών και της προσωρινής αγανάκτησης ορισμένων ομάδων του λαού λόγω κάποιων χρήσιμων δημοσιονομικών αλλαγών προς όφελος του συνόλου αυτού του λαού, εις τι θα μπορούσε να ελπίζει;
Και ποιος λογικός άνθρωπος είναι δυνατόν να εμπιστευθεί έναν νεαρό και… άνευ πείρας πολιτικό ότι, όπως λέγει, μπορεί χωρίς την βοήθεια των συμμάχων και εταίρων μας να κυβερνήσει την χώρα και μάλιστα να την βγάλει ακαριαία από όλα της τα χρόνια αδιέξοδα.
Εκτός βεβαίως εάν τα βρει και αποφασίσει να συνεργασθεί με την «Χρυσή Αυγή».
Διότι ο Καμμένος με τις φιλοΑνατολικές του ιδέες ενδέχεται να είναι στις επόμενες εκλογές, μετά τον Καρατζαφέρη, ο δεύτερος κατά σειρά, κομματικά «χαμένος».
Γράφει η Χρυσάνθη
Νικολαΐδου – Θραψανιωτάκη
