Tου Ιωάννη Κοσμίδη
Το Δάσος Κουρί είναι ένα πανέμορφο δασάκι λίγο έξω από μια γκρίζα πόληη οποία πνίγεται στο νέφος από το… ταραταζούμ,ποροποπόμ “Ενεργειακό κέντρο της χώρας”, την Κοζάνη.
Μια βόλτα στου Κουρί σε αναζωογονεί. Είναι όλα τόσο οικεία και τόσο γνωστά από την καθημερινότητα της πόλης σου. Τα αγριόχορτα; Νάτα έχουνε θεριέψει παντού και είναι τόσο ίδια με τις διαχωριστικές νησίδες στην είσοδο της πόλης. Τι;Να δεις κανένα περιποιημένο γκαζόν όπως ας πούμε στην Κωνσταντινούπολη όπου οι… μπλιάχ, υπανάπτυκτοι Τούρκοι έχουνε κάνει σε κάθε μεριά;
Παιδική χαρά; Δείγμα καλαισθησίας και καλλιέπειας. Οι κούνιες βαμμένες στο διαχρονικό και ανεξίτηλο χρώμα ‘σγκουρί’ ή ‘σκουρί ’ της σκουριάς, το δε έδαφος σκληραγωγεί τα παιδιά καθώς είναι συμπαγές και όχι σκαμμένο και μαλακό όπως κάνουν εις την εσπερία οι Πουρκουάδες και οι Φρίτσηδες. Λίγο πιο πέρα να και τα γήπεδα τέννις που θαρρείς αύριο θα φιλοξενήσουν το Ρολλάν Γκαρός και τον Φέντερερ. Κατενθουσιασμένος ο περιπατητής κοιτά γύρω του και βλέπει πεταμένα άδεια πλαστικά μπουκάλια νερού που οι συμπολίτες του είχαν την διακριτικότητα να απορρίψουν στη μάνα γη. Να πιο κει και τα σακουλάκια τον σεπτών γαριδακίων από τα παιδιά που γαλουχούμε με την αγάπη στη φύση και την καθαριότητα. Τίποτα όμως δεν συγκρίνεται με την αγαλλίαση και το φτερούγισμα που νιώθεις όταν δεις τα τρισχαριτωμένα γήπεδα του μπάσκετ. Εκεί όπου οι αθλοπαιδιές είναι εμπειρία ζωής. Η επίτευξη καλαθιού είναι μια πραγματική πρόκληση όταν δεν υπάρχει διχτάκι στη στεφάνη,στεφάνη η οποία γέρνει καθώς δεν είναι καλά βιδωμένη στο ταμπλό, ταπλό που είναι σπασμένο κ.ο.κ. Όλα είναι έτσι,επιμελώς ατημέλητα για να είναι όλα τόσο οικεία και φιλικά.
Ευτυχώς εμείς οι Νεοέλληνες που είμαστε και Υπερέλληνες, κρατάμε τη γη μας για εμάς. Τι,να την νοικιάζαμε σε κανέναν μοβόρο ιδιώτη να την κάνει σαν εκείνα τα πάρκα που έχουνε οι καπιτάλες στις πόλεις τους; Σαν εκείνα που αυτοί που πάνε ταξίδια εκεί, γυρίζουν και τα περιγράφουν κατενθουσιασμένοι; Σιγά τώρα, πολύ θέλει για να καταλάβουμε πως είναι πληρωμένα παπαγαλάκια της φροϋλάιν και του μνημονίου;Πολύ θέλει για να δούμε πως επιδιώκουν με δόλωμα ένα ωραίο πάρκο όπου εμείς θα περνάμε καλά, να μας αλλοτριώσουν μέσα από την ευδαιμονία που θα μας προσφέρουν; Ξυπνήσαμε πια γατάκια Ευρωπαίοι και ΔΝΤούδες.Σιγά μη μασήσουμε.Σας το είπε χύμα και σταράτα ένα από τα νέα ινδάλματα μας ‘Θα πάει φυλακή όποιο γεράκι πάρει ελληνική γη ή αποκρατικοποιημένη επιχείρηση’. Ναι έτσι είπε ο μέγας φιλόσοφος Stra Tu Lee και να παρακαλάτε να μη παρέμβει και ο Δάσκαλος La Fa Zan γιατί τότε δεν σας σώζει τίποτα.
