Την προηγούμενη εβδομάδα στάθηκα στην (πολιτικά) επαίσχυντη συμπεριφορά του ΣΥΡΙΖΑ σχετικά με την περίπτωση της υποψηφιότητας της κ. Σαμπιχά. Που όχι μόνο την απέσυρε «ατάκτως» μετά από παρεμβάσεις του τουρκικού εθνικιστικού στοιχείου στην Θράκη αλλά έφτασε και στο σημείο να βγάλει και ανακοίνωση, κατηγορώντας την εμμέσως ως… «εθνικίστρια»! Προφανώς εκεί στην Κουμουνδούρου δεν διστάζουν να προβούν ακόμα και σε ενεργή συκοφαντία προς πολίτες για να δικαιολογήσουν την στάση τους.
Την συγκεκριμένη ενέργεια ακολούθησε το εθνομηδενιστικό παραλήρημα του έτερου υποψηφίου ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ κ. Χριστόπουλου που ανέφερε αυτολεξεί σε συνέντευξή του σε τοπικό μέσο της Ξάνθης πως «κάποιοι βάλθηκαν να μας πουν ότι η μειονότητα δεν είναι ένα συμπαγές τούρκικο πράγμα». Δηλαδή ο κ Χριστόπουλος εν λευκώ αποδέχτηκε τους (παντελώς ψευδείς αλλά και παράνομους σύμφωνα με την Συνθήκη της Λωζάννης) ισχυρισμούς της Άγκυρας πως η μειονότητα είναι αποκλειστικά τουρκική, υποβοηθώντας κατά μέγιστο τρόπο τις διασπαστικές τουρκικές επιδιώξεις στην περιοχή. Προφανώς και οι Πομάκοι και κάθε άλλο μουσουλμανικό στοιχείο στην Θράκη είναι υποχρεωτικά «Τούρκοι» κατά τον κ. Χριστόπουλο ασχέτως αν οι ίδιοι αυτοπροσδιορίζονται διαφορετικά. Σημασία εξάλλου δεν έχει πως επιλέγουν να αυτοπροσδιορίζονται οι ίδιοι. Αλλά μάλλον τι επιλέγει για αυτούς το Τουρκικό Προξενείο αλλά και οι αριστερής «αποχρώσεως» εθνομηδενιστικοί κύκλοι εδώ στην Ελλάδα.
Ωστόσο το πρόβλημα στην Θράκη είναι σχεδόν διαχρονικό και σαφώς δεν ξεκίνησε με την πολιτική συμπεριφορά του ΣΥΡΙΖΑ σε σχέση με αυτό. Παρακολουθώντας την συμπεριφορά των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ διαχρονικά στην Θράκη, παρατηρούμε πως εδώ και πολλά χρόνια υπάρχει ένα σταθερό μοτίβο το οποίο λειτουργεί με συγκεκριμένο τρόπο. Τα δύο μεγάλα κόμματα επέλεγαν υποψηφιότητες με τις «ευλογίες» του Τουρκικού Προξενείου το οποίο κατεύθυνε τους ψήφους της μουσουλμανικής μειονότητας προς τους συγκεκριμένους υποψήφιους. Δυστυχώς φαίνεται πως το «αντάλλαγμα» ώστε να ενισχυθούν τα δύο μεγάλα κόμματα από τους (κατευθυνόμενους) ψήφους της μειονότητας ήταν να αφήνουν ουσιαστικά ανεξέλεγκτο το Προξενείο και τους βουλευτές του να οργανώνουν ελεύθερα ανθελληνικές τάσεις και ενέργειες στην περιοχή. Αυτός κατά την άποψή του γράφοντος είναι και ο λόγος που οι πολιτικοί μας δεν έχουν ακόμα πάρει σθεναρή στάση κατά των εχθρικών ενεργειών του Προξενείου και των τουρκικών εθνικιστικών κύκλων στην Θράκη τόσα χρόνια. Η ενεργή «συναλλαγή» μαζί τους, σε βάρος της Ελλάδας και του έθνους.
Υπό αυτό το πρίσμα λοιπόν, μάλλον δεν έχει άδικο η ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ για τα κομματικά εν ενεργεία στελέχη και τους βουλευτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ που προέρχονται από την μειονότητα. Για παράδειγμα, ο αντιπρόεδρος της Νεολαίας της ΝΔ στην Θράκη κ. Χασάν είναι γνωστός υποστηριχτής του εθνικιστικού μειονοτικού κόμματος DEB. Να σημειώσω πως το κόμμα των Γκρίζων Λύκων DEB, που εδώ στην Ελλάδα συμμετέχει με το ψευδεπίγραφο όνομα «Κόμμα Ισότητας Ειρήνης και Φιλίας» εκφράζει την πλέον σκληρή τουρκική εθνικιστική δράση στην Θράκη και είναι υπεύθυνο για ακραίες ενέργειες κατά Ελλήνων, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Κύπρο κατά το παρελθόν. Ωστόσο ακόμα πιο «ενδιαφέρουσα» περίπτωση είναι αυτή του εν ενεργεία βουλευτή του ΠΑΣΟΚ κ. Χατζηοσμάν. Ο συγκεκριμένος κύριος δεν αποτελεί απλά μέλος του ίδιου κόμματος αλλά και ιδρυτικό μέλος του. Επιπροσθέτως ο κ.Χατζηοσμάν έχει φωτογραφηθεί σε επίσκεψή του σε τουρκικό πολιτιστικό σύλλογο με φόντο την… σημαία της «Ανεξάρτητης Θράκης». Βουλευτής του ελληνικού κοινοβουλίου δηλαδή, υποστηρίζει ευθαρσώς τον εδαφικό ακρωτηριασμό της χώρας μας. Να τον «χαίρεστε» κύριοι του ΠΑΣΟΚ…
Αυτοί είναι τα κομματικά στελέχη στην Θράκη λοιπόν. Και αυτή είναι και η συμπεριφορά των ελληνικών κομμάτων στο μειονοτικό ζήτημα. Οπότε μάλλον κανείς δεν δικαιούται να κατακρίνει τον άλλο για «αντιπατριωτικές επιλογές». Γιατί όλοι σκέφτηκαν μόνο το μικροπολιτικό τους συμφέρον, ξεπουλώντας για ακόμα μια φορά πατριωτικές αξίες και συνειδήσεις. Δεν πρέπει να προκαλεί εντύπωση εξάλλου. Αφού και την πατρίδα την πτώχευσαν – υπονομεύοντας το μέλλον των Ελλήνων – ακριβώς για τον ίδιο λόγο.
Παύλος Κιλίντζης
pkilintzis@gmail.com
