Την ώρα που η πλειοψηφία των συμπολιτών μας βιώνει με επώδυνο τρόπο τις δραματικές συνέπειες της ανεξέλεγκτης ανεργίας και η κοινωνία βρίσκεται σε απόγνωση από τις επιπτώσεις των αντικοινωνικών μέτρων, η συγκυβέρνηση επιδίδεται σε μια ανηλεή επίθεση στις κοινωνικές δομές που θα μπορούσαν να στηρίξουν το δοκιμαζόμενο πληθυσμό και κυρίως στο Δημόσιο Σύστημα Υγείας, το οποίο βρίσκεται υπό κατάρρευση, ενώ η ζήτηση των υπηρεσιών του έχει αυξηθεί κατά 30%.
Η πολιτική της έχει ήδη οδηγήσει στον αποκλεισμό από τις υπηρεσίες υγείας μια πολύ μεγάλη μερίδα του πληθυσμού μας λόγω αδυναμίας να πληρώσουν εισφορές, ανεργίας ή φτώχειας, αύξησης της συμμετοχής των ασφαλισμένων σε φάρμακα και εξετάσεις, ανυπαρξίας πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των εργαζομένων, επιβολής χαρατσιών στα νοσοκομεία, και πλήρους αποδιοργάνωσης λόγω υποστελέχωσης-υποχρηματοδότησης.
Τα νοσοκομεία μας υπολειτουργούν εδώ και καιρό λόγω της δραστικής περικοπής εντελώς απαραίτητων λειτουργικών δαπανών, με τραγικές ελλείψεις προσωπικού (γιατρών, νοσηλευτών, κλπ), φαρμάκων και υλικών, με καταργήσεις-συγχωνεύσεις τμημάτων και κλινικών, με εργασιακή εξόντωση του οδηγούμενου σε σύνδρομο επαγγελματικής εξουθένωσης ανθρώπινου δυναμικού.
Κλινικές λειτουργούν επισφαλώς με έναν ή δύο γιατρούς που καλούνται να εφημερεύουν για 15 μέρες το μήνα και με νοσηλευτές που κάνουν μονοβάρδια και όλα αυτά τα προγράμματα προσωπικού υπογράφονται από τους διοικούντες, οι οποίοι μάλλον έχουν άγνοια του κινδύνου ή δεν ενδιαφέρονται για την ανθρώπινη ζωή.
Δεν έχει τέλος ο κατήφορος που μας οδηγούν
Έχουμε ζήσει και ζούμε τα προβλήματα της υποστελέχωσης της παθολογικής, της ΜΕΘ, της παιδιατρικής της Κοζάνης και της Πτολεμαΐδας, της ορθοπεδικής και της ΜΤΝ Φλώρινας, της παιδιατρικής, ορθοπεδικής και γυναικολογικής του νοσοκομείου Καστοριάς και προ ολίγων ημερών της Μονάδας Τεχνητού Νεφρού του Μποδοσάκειου, όπου με την υποβολή της παραίτησης των δύο γιατρών ως δια μαγείας βρέθηκε λύση για τη ΜΤΝ του νοσοκομείου Φλώρινας με άμεση πρόσληψη επικουρικής γιατρού, παρακάμπτοντας τη γραφειοκρατική διαδικασία.
Για πόσο όμως μπορούν να καλυφθούν τα κενά με επικουρικό προσωπικό; Πόσο ασφαλές είναι να μετακινούνται οι γιατροί από νοσοκομείο σε νοσοκομείο για να καλύψουν τα κενά, όταν δε γνωρίζουν την λειτουργία των κλινικών; Πόσο ασφαλές είναι να καλύπτουν ιδιώτες γιατροί τμήματα νοσοκομείων χωρίς την απαραίτητη γνώση της νοσοκομειακής λειτουργίας, των ασθενών, της οργάνωσης των τμημάτων; Πόσο ασφαλές είναι να διοικούνται τα νοσοκομεία μας από πολιτευτές που το κυριότερο προσόν τους είναι η κομματική τους ταυτότητα;
Και αφού οδήγησαν τα νοσοκομεία μας σε αυτή τη λειτουργική υποβάθμιση, τώρα βάζουν «λουκέτο», παρά τις αντίθετες διαβεβαιώσεις του υπερμνημονιακού, κατά τις δηλώσεις του, Υπουργού Υγείας, ξεκινώντας από το κέντρο και συνεχίζοντας με τη γνωστή τους καταστροφική μανία στην περιφέρεια.
Θα αποδεχτούμε όλοι εμείς και θα επιτρέψουμε την υποβάθμιση των νοσοκομείων μας; Θα μπούμε σε αναχρονιστικές τοπικιστικές λογικές να επιλέξουμε «Μποδοσάκειο ή Μαμάτσειο»; Πόσο θα ανεχτούμε ακόμα την επισφαλή λειτουργία των δομών υγείας μας; Πόσο θα ανεχτούμε αυτόν τον κοινωνικό καιάδα; Πόσα πια θα ανεχτούμε;
