Άρθρο του Γιώργου Μητλιάγκα
Αφορά τις περιφέρειες και τους μεγάλους Δήμους άνω των 20.000 κατοίκων. Πιστεύω ότι, όπως σε επίπεδο πολιτείας λειτούργησε θετικά ο συνήγορος του πολίτη, έτσι και όταν ο πολίτης θα προσφεύγει στο συμπαραστάτη του πολίτη του Δήμου Κοζάνης, Πτολεμαΐδας, Φλώρινας, Καστοριάς, Γρεβενών κτλ., ή της περιφέρειας Δυτ. Μακεδονίας, θα ζητά και θα έχει δωρεάν τη συμπαράστασή του ενάντια σε παράνομες πράξεις ή παραλείψεις των υπηρεσιών του αντίστοιχου Δήμου ή της περιφέρειας Δ.Μ., που παραβιάζουν ή καταργούν νόμιμα δικαιώματα του.
Εκ των πραγμάτων, δηλαδή, κρίνεται ότι ο νομοθέτης θέτει τον συμπαραστάτη μαζί με τον προσφεύγοντα πολίτη, σε μια συγκρουσιακή διαδικασία, λόγω παραβίασης του νόμιμου δικαιώματος του πολίτη από τον εκάστοτε Δήμο ή την Περιφέρεια. Απαιτεί δηλαδή ο νομοθέτης την εφαρμογή της νομιμότητας που αρνείται ο Δημόσιος Φορέας. Επειδή λοιπόν ο συμπαραστάτης χρειάζεται δύναμη και κύρος, ιδιαίτερα αυξημένα, για να συγκρουστεί με το Δήμο ή την Περιφέρεια, πέραν των άλλων, ο νομοθέτης για την επιλογή του προβλέπει κάποιες βασικές προϋποθέσεις: α) για να εκλεγεί, χρειάζεται να ψηφιστεί από τα 2/3 των συμβούλων του αντίστοιχου φορέα και β) για να είναι οικονομικά ανεξάρτητος και ουχί «ευάλωτος», προβλέπει ένα μηνιαίο μισθό, υψηλό για τα σημερινά οικονομικά δεδομένα, που ξεπερνά τις 3000€.
Κατά την άποψη μου έπρεπε να προβλέπει και την υποχρεωτική δημοσίευση των βιογραφικών των υποψηφίων τουλάχιστον 10 μέρες πριν την πρώτη συνεδρίαση, μέσα από τον ηλεκτρονικό και συμβατικό τύπο, ώστε να δύναται να εκφραστεί με κάποιο τρόπο και ο κοινωνικός χώρος των πολιτών, για να μην έχουμε το φαινόμενο κατάθεσης υποψηφιοτήτων στο παρά 1 λεπτό πριν τη συνεδρίαση. Όχι βέβαια με την γελοία και υποκριτική διαδικασία επιλογής των πρώην διορισμένων περιφερειαρχών με τη δήθεν ανάρτηση των βιογραφικών τους στο διαδίκτυο, που δεν έπαιξε κανένα ρόλο στην επιλογή τους και τοποθετήθηκαν τελικά μόνο με κομματικά κριτήρια, όπως ο κ. Γ. Κύρκος στην Περιφέρειά μας.
Επίσης, ο ενδιαφερόμενος για τη θέση του συμπαραστάτη έπρεπε να έχει το δικαίωμα υποψηφιότητας μόνο σε ένα φορέα, ώστε να μην παρουσιάζονται φαινόμενα σκόπιμων αναβολών συνεδρίασης κάποιου φορέα, για να δει τι αποφάσισε άλλος φορέας για το ίδιο πρόσωπο κ.τ.λ.
Θα σταθώ όμως ιδιαίτερα στις 2 ως άνω προβλεπόμενες από το νόμο προϋποθέσεις και πρώτα για τον υψηλό μισθό. Εφόσον ο μισθός κρίνεται επαρκέστατος σε σχέση με τα καθήκοντα και τις αρμοδιότητες του συμπαραστάτη, που εκ των πραγμάτων θα τον απασχολούν πλήρως και αποκλειστικά για την ολόπλευρη και σωστή συμπαράσταση του πολίτη, θα έπρεπε οι συμπαραστάτες που ορίζονται, να μην έχουν το δικαίωμα να ασκούν άλλη δραστηριότητα. Δηλαδή, ο δικηγόρος ή ο επιχειρηματίας, εφόσον επιλεγεί ως συμπαραστάτης του πολίτη στο Δήμο ή την Περιφέρεια, να μην ασκεί παράλληλα τη δραστηριότητα του δικηγόρου ή του επιχειρηματία με οποιοδήποτε άμεσο ή έμμεσο τρόπο, έτσι ώστε να μην παρουσιάζεται το απαράδεκτο φαινόμενο, όπου π.χ. δικηγόρος που είναι διορισμένος με πάγια αντιμισθία στη ΔΕΗ, στο Δήμο ή σε τράπεζα, να έχει το δικαίωμα να ασκεί παράλληλα και το ελεύθερο επάγγελμα του δικηγόρου.
Με δήλωσή του λοιπόν ας επιλέξει την αποκλειστική του απασχόληση κι αυτό έχει σημασία για πολλούς λόγους, κυρίως όμως για την αντιμετώπιση της ανεργίας που πλήττει γενικότερα όλους τους κλάδους, και το ουσιαστικότερο, για τη μη μεταφορά της πελατείας από τη μια δραστηριότητα στην άλλη.
Το βασικότερο όμως ζήτημα είναι η πλειοψηφία των 2/3, που επιζητά άμεσα την ευρύτατη συναίνεση των Περιφερειακών και Δημοτικών Συμβούλων και παρατάξεων, μέσα από διαβουλεύσεις, ώστε να επιλεγεί ο κατά το δυνατόν αξιότερος για τη θέση του συμπαραστάτη του πολίτη, που, επαναλαμβάνω, εκ των πραγμάτων θα έρχεται σε σύγκρουση με έκνομες και αυθαίρετες ενέργειες του φορέα που τον επέλεξε. Επομένως, δε θα πρέπει να επιλέγεται ο «ημέτερος», με οποιαδήποτε έννοια που προσδιορίζει τη σχέση του υποψηφίου με τις παραταξιακές πλειοψηφίες ή μειοψηφίες και με τους συμβούλους. Διότι, αν η διαβούλευση γίνει με τα μέχρι τώρα επικρατούντα κριτήρια και πρακτικές, αφενός μεν μπορεί να προκύψει αδιέξοδο για την ευρύτερη συναίνεση και πλειοψηφία των 2/3 και αφετέρου μπορεί να γίνουν ανίερα «παζάρια» για μοίρασμα των θέσεων ανάμεσα σε Περιφέρειες και Δήμους, χωρίς να εκλεγεί τελικά ο κατά τεκμήριο αξιότερος των υποψηφίων.
Πρέπει λοιπόν τα πρόσωπα που θα επιλεγούν για τη θέση του συμπαραστάτη του πολίτη στην Περιφέρεια Δ.Μ. και τους Δήμους, να πληρούν κατά το δυνατόν προϋποθέσεις, όπως: καλή ή επαρκής επιστημονική κατάρτιση, επαγγελματική συνείδηση με εμπειρία, αξιόλογη και αντικειμενική κρίση και συμπεριφορά στην προσωπική συμμετοχή, όσον αφορά στις κοινωνικές και πολιτικές διεργασίες και κυρίως ουσιαστική διάθεση για την εξυπηρέτηση του πολίτη, ώστε να παρέχει τέτοια συμπαράσταση, που δε θα υπολογίζει οποιοδήποτε «κόστος».
Μ’ αυτή την έννοια και εφόσον έχω το δικαίωμα ως πολίτης να εκφράσω την άποψή μου, και στο βαθμό που γνωρίζω κάποια πρόσωπα, για την Περιφέρεια Δ.Μ θα πρότεινα τον δικηγόρο του Πρωτοδικείου Κοζάνης Ηλία Κυρατσού, ο οποίος πέραν των ανωτέρω προϋποθέσεων που κατά την άποψή μου πληροί σε μεγάλο βαθμό, έχω την τιμή και το θάρρος να προσθέσω ότι κατά την εξαετή θητεία του ως Προέδρου του Δικηγορικού Συλλόγου Κοζάνης, επέδειξε μια αξιοζήλευτη στάση και δραστηριότητα, όχι μόνο για τα προβλήματα του κλάδου, αλλά και με αξιόλογες παρεμβάσεις για τον πολιτισμό και γενικότερα για το κοινωνικό γίγνεσθαι της Κοζάνης. Κατά τη θητεία του ως προέδρου του Δ.Σ.Κ προσπάθησε με αξιοπρέπεια να εξυπηρετήσει τους Συναδέλφους, κυρίως τους νέους, περισσότερο απ’ όσο το δικηγορικό του γραφείο. Η οποιαδήποτε ενδεχόμενη αντιπαράθεση στενού χαρακτήρα στην πρότασή μου, για το αν υποστηρίχθηκε από το τάδε ή άλλο κόμμα σε Δημοτικές εκλογές ή άλλες δραστηριότητες κοινωνικοπολιτικού περιεχομένου, μ’ αφήνουν αδιάφορο και δεν θα ήθελα να συμμετέχω.
Τέλος, διευκρινίζω ότι η πρότασή μου αυτή δεν αντιπαρατίθεται στα άλλα πρόσωπα των υποψηφίων με αρνητική διάθεση και κριτική.
