«Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι ένας από τους στρατηγικούς άξονες επάνω στον οποίο θα πρέπει να στηριχτεί το αναπτυξιακό μέλλον του νομού μας, είναι η ενίσχυση του ενεργειακού χαρακτήρα. Η στρατηγική αυτή θα πρέπει να δρομολογηθεί τόσο μέσα από την συνέχιση της αξιοποίησης του λιγνίτη όσο και μέσα από την αξιοποίηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας».
Τα παραπάνω υπογράμμισε ο πρόεδρος της Τοπικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων Νομού Κοζάνης, Σάββας Ζαμανίδης, μιλώντας στο συνέδριο που διοργάνωσε η ΤΕΔΚ, με θέμα «Η Αναπτυξιακή Προοπτική του Νομού Κοζάνης». Οι εισηγήσεις όλων των φορέων συνέκλιναν στην παραπάνω προσέγγιση, ενώ ο νομάρχης Κοζάνης, Γιώργος Δακής, συσχέτισε την αναπτυξιακή προοπτική με την επικείμενη διοικητική μεταρρύθμιση. Υπογράμμισε ότι «ειδικά για την πρωτοβάθμια αυτοδιοίκηση, η μείωση του αριθμού των δήμων και συνεπώς η συγκρότηση πληθυσμιακά και χωρικά μεγαλύτερων γεωγραφικών μονάδων, θα δώσουν ώθηση, ώστε οι δήμοι να αποτελέσουν ισχυρά κέντρα δημοκρατικού προγραμματισμού και ταυτόχρονα να γίνουν αποτελεσματικότεροι διαχειριστές υπηρεσιών, που αναφέρονται κυρίως στην καθημερινή ζωή των πολιτών και στην ποιότητά της».
Αναφερόμενος στο θέμα της ενέργειας, ο Σ. Ζαμανίδης σημείωσε ότι «ο νομός Κοζάνης πλήρεωσε με πολύ ακριβό τίμημα το μοντέλο της μονοδιάστατης ανάπτυξης που στηρίχτηκε στην εξόρυξη και αξιοποίηση του λιγνίτη η οποία εκτόπισε από την περιοχή κάθε άλλη παραγωγική δραστηριότητα, με αποτέλεσμα να καλπάζει η ανεργία στο νομό». Σημείωσε ωστόσο, ότι «από την άλλη πλευρά βέβαια, η ΔΕΗ αποτελεί τον μεγαλύτερο εργοδότη της περιοχής, συμβάλλοντας σημαντικά στο τοπικό εισόδημα. Όμως η σταθερή μείωση του προσωπικού της ΔΕΗ τα τελευταία χρόνια και οι στρατηγικές περικοπής δαπανών που ακολουθεί, οδηγεί στο αίτημα να επανεξετάσει η ΔΕΗ τον προγραμματισμό στο ζήτημα του προσωπικού και των προσλήψεων». Ταυτόχρονα ο πρόεδρος της ΤΕΔΚ Κοζάνης, υπογράμμισε ότι «η ΔΕΗ δεν είναι μόνο ο μεγαλύτερος εργοδότης, αλλά συγχρόνως είναι ο μεγαλύτερος ρυπαντής του περιβάλλοντος», προσθέτοντας ότι «για μας η προστασία και η αποκατάσταση του περιβάλλοντος είναι ζήτημα πρωταρχικό, γι’ αυτό θεωρούμε απαραίτητη την αντικατάσταση των παλιών ρυπογόνων μονάδων με νέες αντιρρυπαντικής τεχνολογίας».
Ειδική αναφορά έκανε ο Σ. Ζαμανίδης στην αγροτική ανάπτυξη, θέτοντας ως προϋπόθεση «την αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της περιοχής», ώστε να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα του αγροτικού τομέα, όπως αυτά του μικρού κλήρου, του μικρού ποσοστού των καλλιεργειών που αρδεύονται, ζητώντας παράλληλα «τη σημαντική αύξηση των αρδευομένων εκτάσεων μα την κατασκευή έργων υποδομής για την αξιοποίηση των πλούσιων επιφανειακών νερών», ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί στην «ανάγκη στροφής της βιολογικής γεωργίας και κτηνοτροφίας».
Ενδιαφέροντα είναι τα παρακάτω οικονομικά στοιχεία που παρέθεσε ο νομάρχης Γ. Δακής, ο οποίος σημείωσε: «Ο νομός Κοζάνης αποτελεί το οικονομικό και διοικητικό κέντρο της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας. Παράγει το 1,7% του ΑΕΠ της χώρας. Το κατά κεφαλή ΑΕΠ σύμφωνα με στοιχεία του 2006 ήταν 17.000 ευρώ, όταν ο μέσος όρος της χώρας ήταν 19.000 ευρώ, γεγονός που κατατάσσει το νομό στην ενδέκατη θέση σε σχέση με τους 52 νομούς της χώρας.
Από το ΑΕΠ του νομού το 28,4% προέρχεται από την παραγωγή ενέργειας, το 11,4% από τα μεταλλεία – ορυχεία, το 46,3% από τις υπηρεσίες και μόλις το 3,9% από την γεωργία».
Τα μείζονα ζητήματα που απασχολούν τον νομό Κοζάνης, σύμφωνα με τον νομάρχη, είναι:
-Η μετεγκατάσταση των οικισμών με τις συνέπειες που συνεπάγονται, όπως διατάραξη του κοινωνικού ιστού, μεγάλο οικονομικό κόστος.
-Η συνεχιζόμενη περιβαλλοντική υποβάθμιση και επιβάρυνση της περιοχής από την λειτουργία της ΔΕΗ.
-Οι ανεπάρκειες στην παροχή υπηρεσιών υγείας σε όλα τα επίπεδα, κυρίως λόγω έλλειψης ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού στα δημόσια νοσοκομεία.
Οι νέες ευκαιρίες για την περιοχή, σύμφωνα με τον νομάρχη Κοζάνης, βρίσκονται στην κατεύθυνση της «πράσινης ανάπτυξης», ώστε ο ενεργειακός νομός της χώρας να καταστεί ο νομός της «πράσινης ενέργειας» και της «πράσινης οικονομίας».
Ακόμη, ο Γ. Δακής δεν παρέλειψε να εκφράσει την ανησυχία του για «την καθυστέρηση στην ανάπτυξη των υποδομών του πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας» και για «τον κίνδυνο υποβάθμισης και περιθωριοποίησης των ΑΕΙ και ΤΕΙ».
Στην υστέρηση του νομού Κοζάνης σε υποδομές που θα κάνουν πιο ελκυστικές τις επενδύσεις, αναφέρθηκε ο πρόεδρος του ΕΒΕ Χρήστος Σάββας. «Η ολοκλήρωση των μεγάλων έργων υποδομής και η αξιοποίηση της στρατηγικής θέσης του νομού Κοζάνης, θα συμβάλουν στην εξωστρέφεια των επιχειρήσεων και την διείσδυση των προϊόντων μας στα Βαλκάνια και στην Ευρώπη», σημείωση ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου.
Ο πρόεδρος του Οικονομικού Επιμελητηρίου, Μανόλης Καρακάσης, υπογράμμισε: «Κύρια αναπτυξιακή επιλογή της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας είναι η διαμόρφωση ενός ενισχυμένου διακριτού ρόλου της περιφέρειας στο ευρύτερο κοινωνικοοικονομικό περιβάλλον με όρους βιώσιμης ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας. Αυτό αποτυπώνεται μέσα από το ΕΣΠΑ με την υλοποίηση ενός Ολοκληρωμένου Περιφερειακού Συμφώνου Ανάπτυξης, που στηρίζεται στο τρίπτυχο επιχειρηματικότητα – περιβάλλον – ανθρώπινο δυναμικό». «Ποιοτική και ποσοτική αναθεώρηση του ΕΣΠΑ 2007-2013, αλλά και των υπόλοιπων εθνικών προγραμμάτων, με προσανατολισμό την βιώσιμη ‘πράσινη’ ανάπτυξη», ζήτησε ο πρόεδρος του ΤΕΕ Δυτικής Μακεδονίας, Γιάννης Βάρκας, επισημαίνοντας ότι «αυτή η αντίληψη πρέπει να διατρέχει οριζόντια τα προγράμματα».
Στις «σχέσεις ΔΕΗ και τοπικής επιχειρηματικότητας», αναφέρθηκε ο βοηθός διευθυντής του Λιγνιτικού Κέντρου Δυτικής Μακεδονίας, Δημήτρης Χαριτόπουλος. Συμπερασματικά σημείωσε ότι «υπήρξαν αδυναμίες συνεργασίας», αλλά «υπάρχουν δυνατότητες περαιτέρω βελτίωσης». Ειδικότερα:
-Υπάρχει έλλειψη ουσιαστικής επικοινωνίας τόσο των επίσημων φορέων του επιχειρηματικού κόσμου όσο και των φυσικών εταιριών με τις Μονάδες της περιοχής.
-Δεν είναι καταγεγραμμένες και αξιολογημένες από πλευράς ΔΕΗ οι κατασκευαστικές και επισκευαστικές δυνατότητες της περιοχής.
-Δεν γνωρίζει η περιοχή το φάσμα των αναγκών των Μονάδων της ΔΕΗ, τον τρόπο που αυτές καλύπτονται και την προοπτική τους.
-Υπάρχει αρνητική ψυχολογία του επιχειρηματικού κόσμου, η οποία εντάσσεται πέραν της συνεργασίας και στο γενικό πρόβλημα αποδοχής των δραστηριοτήτων της επιχείρησης.
-Δεν υπάρχει συγκεκριμένη πολιτική και σαφής κατεύθυνση προς τα αρμόδια υπηρεσιακά όργανα στο θέμα των συνεργασιών με τον επιχειρηματικό κόσμο της περιοχής.
-Διαπιστώνεται διαφορετική αντιμετώπιση του προβλήματος ανάμεσα στις διαφορετικές Μονάδες της περιοχής.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΒΗΤΤΑΣ
