Με σειρά πρόσφατων αποφάσεων της Ολομελείας του Συμβουλίου της Επικρατείας (Σ.τ.Ε. Ολομ. 228/2014, 229/2014, 231/2014 κ.ά.) επιλύθηκε οριστικά το ζήτημα της συνταγματικότητας και της συμβατότητας με το ενωσιακό δίκαιο των πληθυσμιακών κριτηρίων για τη χορήγηση άδειας ίδρυσης και λειτουργίας Φαρμακείων. Το ανώτατο διοικητικό δικαστήριο της χώρας υιοθέτησε πλήρως της απόψεις που διατυπώθηκαν εκ μέρους του Πανελληνίου Φαρμακευτικού Συλλόγου και άλλων τοπικών Φαρμακευτικών Συλλόγων και μετέστρεψε κατά απόλυτο τρόπο την προγενέστερη νομολογία του (Σ.τ.Ε. Ολομ. 3665/2005), σύμφωνα με τη οποία είχε κριθεί ότι τα εν λόγω κριτήρια αντίκεινται στην οικονομική και στην επαγγελματική ελευθερία. Έτσι, τα πληθυσμιακά κριτήρια κρίθηκαν πλέον κατά τρόπο οριστικό και αδιαμφισβήτητο ως απολύτως συμβατά τόσο με τη εθνική μας όσο και με την ενωσιακή έννομη τάξη.
Πρόκειται, δίχως αμφιβολία, για μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες των Φαρμακοποιών, η οποία οφείλεται πρωτίστως στις προσπάθειες του Συλλόγου σας και στην άριστη μεταξύ μας συνεργασία, για την οποία σας ευχαριστώ.
Συγκεκριμένα, στο ΣτΕ είχαν προσφύγει φαρμακοποιοί από διάφορες περιφέρειες της χώρας και ζητούσαν να ακυρωθούν αποφάσεις των τοπικών νομαρχιακών οργάνων, με τις οποίες απορρίφθηκαν αιτήσεις ίδρυσης φαρμακείων.
Οι αιτήσεις αυτές απορρίφθηκαν, καθώς δεν πληρούσαν τις προϋποθέσεις του πληθυσμιακού κριτηρίου για την ίδρυση των φαρμακείων.Δηλαδή, δεν τηρούσαν την αναλογία μεταξύ πληθυσμού και αριθμού φαρμακείων στον ίδιο Δήμο.
Στις αποφάσεις τους οι σύμβουλοι Επικρατείας αναφέρουν ότι τα φαρμακεία δεν αποτελούν αμιγώς εμπορικές επιχειρήσεις, αλλά ιδιότυπα καταστήματα στα οποία συνδυάζεται η υπεύθυνη επιστημονική δραστηριότητα και η κοινωνική αποστολή με την εμπορική εκμετάλλευση.
Ακόμη, αναφέρεται στις αποφάσεις ότι για τη λειτουργία των φαρμακείων υπάρχει έντονο κρατικό ενδιαφέρον, λόγω της ζωτικής σπουδαιότητας τους για το κοινωνικό σύνολο και για το λόγο αυτό το κράτος εξασφαλίζει τη βιωσιμότητα των φαρμακείων και μάλιστα υπό συνθήκες λειτουργίας εκτός όρων ελεύθερου ανταγωνισμού.
Επίσης, στις αποφάσεις του ΣτΕ αναφέρεται ότι «η ορθολογική και ισόρροπη κατανομή των φαρμακείων σε όλη τη χώρα, προκειμένου να εξασφαλίζεται ο άμεσος και με ποιοτικά εχέγγυα εφοδιασμός του συνόλου του πληθυσμού με τα αναγκαία φάρμακα, αποτελούν επιτακτικούς λόγους δημοσίου συμφέροντος, οι οποίοι δικαιολογούν την επιβολή περιορισμών, όχι μόνο στην άσκηση, αλλά και στην πρόσβαση στο επάγγελμα του φαρμακοποιού».
Εξάλλου, οι δικαστές σημειώνουν ότι το πληθυσμιακό κριτήριο επιβλήθηκε προς εξυπηρέτηση σκοπών, οι οποίοι συνιστούν επιτακτικούς σκοπούς δημοσίου συμφέροντος και επιβλήθηκε στα πλαίσια του άρθρου 21 του Συντάγματος, που αποσκοπεί στην μέριμνα της υγείας των πολιτών και του άρθρου 22 προβλέπει την μέριμνα του κράτους για την κοινωνική ασφάλιση των εργαζομένων.
Τέλος, αναφέρεται στις αποφάσεις του ΣτΕ ότι ούτε το επίμαχο κριτήριο προσκρούει στην συνταγματική αρχή της αναλογικότητας και στην Συνταγματικά κατοχυρωμένη προσωπική και οικονομική ελευθερία.
