Η είδηση ότι ο πρώην υπουργός Εξωτερικών και νυν αντιπρόεδρος της βουλής των Σκοπίων (για λόγους αρχής αρνούμαι να αποκαλέσω τα Σκόπια ως ΠΓΔΜ, καθώς διαφωνώ με το «Μ» στο τέλος της λέξης…) φωτογραφήθηκε «όλο καμάρι» με την σημαία του Ήλιου της Βεργίνας στην κρυφή του Ολύμπου, πέρασε στα «ψηλά». Εξάλλου οι Έλληνες έχουν πολύ σοβαρότερα ζητήματα να τους απασχολούν, από το να δώσουν σημασία στις ενέργειες ενός γραφικού τύπου, που ταυτόχρονα τυχαίνει να είναι πολιτικός ενός μικρού κράτους και ορκισμένος ανθέλληνας.
Η αλήθεια είναι πως το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων έχει περάσει από διάφορα στάδια και τουλάχιστον σε εμάς τους Έλληνες, δίδαξε πολλά. Από την απολυτότητα της ελληνικής κοινής γνώμης στις αρχές της δεκαετίας του 1990 κατά της χρήσης οποιοδήποτε ονόματος που θα περιείχε την λέξη «Μακεδονία», φτάσαμε σχεδόν 25 χρόνια μετά στο εντελώς άλλο άκρο: Η Ελλάδα να παρακάλει τους Σκοπιανούς να δεχτούν όνομα που θα περιέχει την λέξη «Μακεδονία», μαζί με κάποιον πρόσθετο γεωγραφικό όρο. Σε αυτήν την κατάσταση συντέλεσε καταλυτικά το γεγονός ότι αντιληφθήκαμε ως χώρα πως όσο εμείς «αρνιόμασταν», τα Σκόπια αργά αλλά σταθερά αναγνωρίζονταν ξεχωριστά από διάφορες χώρες με το όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Είδαμε πως χάναμε το παιχνίδι και ρίξαμε «νερό στο κρασί μας» λοιπόν.
Ωστόσο αν η ελληνική κοινωνία διδάχτηκε κάτι, η κοινή γνώμη των Σκοπίων δεν διδάχτηκε απολύτως τίποτα. Και όχι μόνο αυτό, αλλά από το 2008 και έπειτα διδάσκεται συστηματικά στο να μισεί κάθε τι που έχει σχέση με την Ελλάδα. Το Βέτο της κυβέρνησης Καραμανλή στο Βουκουρέστι είναι γεγονός πως σόκαρε την απολύτως εθνικιστική κυβέρνηση του Ν. Γκρουέφσκι. Μέχρι τότε συνέχιζαν κανονικά την απόλυτη αδιαλλαξία τους, προωθώντας ενεργά τις απολύτως αλυτρωτικές βλέψεις τους κατά της Ελλάδας, σε όλα τα επίπεδα. Συνέχιζαν να παραποιούν συστηματικά την ιστορία, να τροφοδοτούν με ανθελληνικές «ιστορικές» αναφορές όλα τα επίπεδα του εκπαιδευτικού συστήματός τους και να πολεμούν κάθε ελληνική θέση στο εξωτερικό με την ισχυρή μειονότητα που διαθέτουν σε ΗΠΑ, Αυστραλία και Καναδά.
Ωστόσο μετά το 2008 και το βέτο του Καραμανλή, συνέβη μια «ποιοτική αναβάθμιση» στο επίπεδο ανθελληνισμό τους. Η εθνικιστική κυβέρνηση του Γκρουέφσκι αποφάσισε μέσω των απολύτως ελεγχόμενων κρατικών δομών και ΜΜΕ, να κατηγορεί συστηματικά την Ελλάδα για κάθε τι άσχημο που συμβαίνει στην σκοπιανή κοινωνία και στο κράτος των Σκοπίων. Το ζήτημα του ονόματος σκοπίμως συντηρείται στην επικαιρότητα των Σκοπίων από τα ελεγχόμενα ΜΜΕ. Για τον πολύ απλό λόγο ότι η Ελλάδα αποτελεί τον αποδιοπομπαίο τράγο για όλες τις ανεπάρκειες του πάμφτωχου και διαφθαρμένου Σκοπιανού κράτους. Η Ελλάδα υβρίζεται και λοιδορείται συστηματικά σε εβδομαδιαία βάση, από την κυβέρνηση και τα ελεγχόμενα από αυτήν ΜΜΕ. Αυτό μπορεί κάποιος εύκολα να το διαπιστώσει, αν ελέγξει απλά τις ιστοσελίδες των μεγάλων εφημερίδων και τηλεοπτικών καναλιών στα Σκόπια.
Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω, είναι να έχει δημιουργηθεί μια γενιά «μίσους» στους Σλάβους πολίτες των Σκοπίων. Ο μέσος Σκοπιανός πιστεύει αληθινά ότι το πρόβλημά του είναι η Ελλάδα. Και η κυβέρνηση Γκρουέφσκι φροντίζει συστηματικά για αυτό. Μέσω του καλλιεργούμενου ανθελληνισμού, έχει καταφέρει να παραμένει στην εξουσία στα Σκόπια για πολλά χρόνια. Παρόλο που οι επιδόσεις της στον τομέα της οικονομίας και της διαφθοράς είναι αξιοθρήνητες. Οι Σκοπιανοί πινάνε, ζούνε σε ένα άνομο και παντελώς διαφθαρμένο κράτος και παρόλα ταύτα κατηγορούν την Ελλάδα για αυτό.
Υπό τις παραπάνω συνθήκες, ίσως η Ελληνική κυβέρνηση θα έπρεπε να ασχοληθεί πιο συστηματικά με το θέμα του Σκοπιανού κράτους. Και κυρίως με το θέμα της φανατικά ανθελληνικής κυβέρνησης του VMRO, που κυβερνά τα Σκόπια. Υπάρχουν τα μέσα ώστε να «τονιστεί» στην διεθνή κοινή γνώμη και τις ξένες κυβέρνησης, πως στα Σκόπια υπάρχει μια παντελώς αντιδημοκρατική κυβέρνηση που κυβερνά με αυταρχισμό, διώξεις πολιτικών αντιπάλων, καταπάτηση βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, πλήρως ελεγχόμενα ΜΜΕ που κατασκευάζουν ειδήσεις σε καθημερινή βάση και άκρατη διαφθορά.
Το θέμα λοιπόν δεν είναι να πειστούν οι ξένοι πως η Ελλάδα έχει δίκιο στο ζήτημα της ονομασίας. Αλλά να πειστούν πως η πολιτική των Σκοπίων στα Βαλκάνια, αποτελεί πραγματικό κίνδυνο για την σταθερότητα της περιοχής σε μια κρίσιμη και επικίνδυνη περίοδο. Πρέπει οι μεγάλες δυνάμεις να κατανοήσουν πως η πολιτική προωθούμενου ανθελληνισμού των Σκοπίων απειλεί τα δικά τους συμφέροντα πρωταρχικά. Αυτό η ελληνική διπλωματία μπορεί να το προωθήσει ενεργά και συστηματικά. Αν το κατανοήσουν λοιπόν, θα «πείσουν» τα Σκόπια να συμβιβαστούν στο ζήτημα της ονομασίας πολύ γρήγορα…
Παύλος Κιλίντζης
