ΣΗΜΕΙΑ ΟΜΙΛΙΑΣ ΤΗΣ ΝΤΟΡΑΣ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ ΣΤΟ ΒΟΛΟ

* Θέλουμε ένα Κόμμα ανοικτό, δημοκρατικό, δυνατό στην βάση του, στην κοινωνία, και όχι ένα κόμμα περιχαρακωμένο και εσωστρεφές. Θέλουμε ένα κόμμα που θα αντιπολιτευτεί σήμερα το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και θα πείσει τους πολίτες ότι αύριο θα είναι μια καλή κυβέρνηση για τον τόπο. Όχι ένα κόμμα, επιρρεπές στον λαϊκισμό, το οποίο θα αντιμετωπίζει τα σύγχρονα προβλήματα με παλαιοκομματικές συνταγές. Θέλουμε ένα κόμμα που θα είναι κυρίαρχη πολιτική δύναμη στην χώρα με ισχυρές δυνατότητες παρέμβασης. Όχι ένα κόμμα με περιορισμένη εμβέλεια που θα παραμείνει για καιρό στο πολιτικό περιθώριο. Κακά τα ψέματα στις 29 Νοεμβρίου θα αποφασίσουμε αν η Νέα Δημοκρατία θα είναι κόμμα εξουσίας ή διαμαρτυρίας. Θα αποφασίσουμε αν θέλουμε την Νέα Δημοκρατία του χθες ή του αύριο.
* Έχει ιδιαίτερη σημασία για εμένα πως η πολιτική μου πρόταση για την φυσιογνωμία του κόμματος την επόμενη ημέρα βρίσκει απήχηση σε πολιτικούς της νέας γενιάς οι οποίοι έχουν κατακτήσει την αναγνώριση και την εμπιστοσύνη της κοινωνίας. Αυτή είναι άλλωστε η καλύτερη απάντηση σε εκείνους που θέλουν να κρατήσουν το κόμμα μικρό και περιχαρακωμένο. Η Νέα Δημοκρατία του αύριο χρειάζεται νέους και ικανούς ανθρώπους στην ηγετική της ομάδα. Νέους ανθρώπους που θα μιλάνε στην κοινωνία και η κοινωνία θα τους καταλαβαίνει. Χωρίς ξύλινη γλώσσα, χωρίς να αναπαράγουν τα πολιτικά στερεότυπα του παρελθόντος. Αυτό είναι το πρώτο βήμα για να πετύχουμε μια Νέα Δημοκρατία δυνατή και μεγάλη. Η Νέα Δημοκρατία του αύριο πρέπει να αφουγκράζεται τα νέα ρεύματα σκέψης που υπάρχουν στην κοινωνία. Να, αγκαλιάζει τις σύγχρονες τάσεις των ιδεών. Να πηγαίνει μπροστά. Έτσι θα φτιάξουμε ένα ανοικτό πλειοψηφικό και κυρίαρχο κόμμα.
* Τις μέρες αυτές ακούω διάφορες θεωρίες και διάφορα ψευτοδιλήμματα. Επιτρέψτε μου να πω ότι για ένα κόμμα αξιόπιστο και σοβαρό, οι πολίτες δεν είναι δεδομένοι. Δεν βρίσκονται στη μία ή στην άλλη κομματική στάνη. Δεν είναι λογική κόμματος, και μάλιστα ευρωπαϊκού, η θεωρία ότι πρέπει να ξαναμαντρώσουμε τους ψηφοφόρους μας. Ο πολίτης μας ψηφίζει, όταν και διότι εγκρίνει την πολιτική μας, την αξιοπιστία μας, όταν πιστεύει στην απόφασή μας να οδηγήσουμε τη χώρα μπροστά. Πρέπει να δημιουργήσουμε νέες, ευρείες κοινωνικές συμμαχίες με δυναμικά στρώματα της ελληνικής κοινωνίας και να μην τους χαρίσουμε στο ΠΑΣΟΚ. Με τους αγρότες, τους μισθωτούς, τους ελευθέρους επιχειρηματίες, τους νέους, τις γυναίκες. Αν κάνουμε την αυτοκριτική μας με γενναιότητα αυτό που μας κόστισε ως κυβέρνηση ήταν ότι γυρίσαμε την πλάτη μας στη βάση της μεγάλης μας παράταξης. Σαν να μην βλέπαμε. Σαν να μην ακούγαμε. Εμπιστευθήκαμε όχι τα στελέχη και τον κορμό της παράταξης, αλλά διάφορα γκόλντεν μπόυς που τότε κοίταξαν το δικό τους συμφέρον και σήμερα κοιτάζουν τη δική τους επιβίωση. Ε, σας λέω ξεκάθαρα ότι σε αυτές τις συμπεριφορές θα βάλω τέλος! Και στα golden boys και στις λογικές που μας έφεραν εδώ που μας έφεραν. Τέλος στο μοίρασμα των καρεκλών και στον αποκλεισμό των αξιόλογων ανθρώπων που μπορούν να προσφέρουν.
* Έχω καταθέσει επτά συγκεκριμένες προτάσεις για τον ριζικό εκσυγχρονισμό του κόμματός μας. Για να δώσουμε δύναμη στον κάθε Νεοδημοκράτη και στην κάθε Νεοδημοκράτισα. Για να δώσουμε δύναμη στη βάση της Νέας Δημοκρατίας. Για πρόεδρο εκλεγμένο κάθε τέσσερα χρόνια και όχι απόλυτο μονάρχη. Για ρόλο και ευθύνη σε όλα τα κομματικά όργανα. Για επιλογή των υποψηφίων βουλευτών, δημάρχων, νομαρχών, περιφερειαρχών από τη βάση. Τους μηχανισμούς φίλες και φίλοι, δεν τους καταργούμε με εύκολα λόγια, αλλά με συγκεκριμένες προτάσεις που διασφαλίζουν την εσωκομματική δημοκρατία και τη συμμετοχή της βάσης στις αποφάσεις μας.
-Εμείς στην Νέα Δημοκρατία πρέπει να μπούμε δυναμικά μπροστά στον αγώνα για τη διαφάνεια. Με συγκεκριμένες προτάσεις. Γιατί μερικές φορές μου δίνεται η εντύπωση ότι όσο περισσότερο μιλάμε για ηθική, τόσα λιγότερα κάνουμε για να την προστάσουμε. Παράδειγμα. Ο νόμος περί ευθύνης Υπουργών. Οι πολιτικοί οφείλουν να είναι και νόμιμοι και ηθικοί. Και πρέπει να κρίνονται όπως κάθε πολίτης. Στην Γαλλία ο τέως Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας, ο Chirac, προσέρχεται στα δικαστήρια, και θέτει τον εαυτό του στην κρίση της Δικαιοσύνης. Ενώ στην Ελλάδα ο κάθε Υπουργός, απολαμβάνει ατιμωρησίας και ασυλίας. Δεν είναι δυνατόν να ισχύουν άλλα για τους πολίτες και άλλα για τους πολιτικούς.