Η τέχνη είναι μορφή έκφρασης και υπόθεση εσωτερικής ανάγκης. Είναι τρόπος επιβίωσης για την ψυχή του ανθρώπου… Δημιουργώ σημαίνει έχω την ανάγκη να εκφραστώ, να ακούσω τη εσωτερική μου φωνή και να της δώσω μια δίοδο έκφρασης προς τα έξω…Η τέχνη μου δίνει έναν τρόπο να πω πώς αισθάνομαι και να αντιδρώ σε ερεθίσματα που συμβαίνουν γύρω μου. Η δημιουργία είναι σαν προσευχή!
Όταν ξυπνώ το πρωί και θέλω να ευχηθώ ό,τι καλύτερο για την ημέρα που έρχεται, παίρνω το μολυβάκι μου, το κάρβουνο ή την μπογιά, και δίνω μορφή σε αυτά τα συναισθήματα! Σαν να προσεύχομαι και παράλληλα με την προσευχή μου!…
Εύχομαι να δρω με θετική ενέργεια, κατανόηση και αγάπη για ότι με περιβάλλει. Και αυτά τα μηνύματα θέλω να δώσω προς τα έξω.
Συνήθως, αυτό που δημιουργώ όταν ακούω την εσωτερική μου φωνή, είναι η μορφή ενός προσώπου, κυρίως γυναικείου…Αυτό μου βγαίνει τελείως αυθόρμητα όταν δίνω μορφή σε συναισθήματα, από παιδί. Ίσως γιατί είμαι η ίδια γένους θηλυκού και νιώθω οικειότητα με τα χαρακτηριστικά του δικού μου φύλου. Ίσως γιατί τα θετικά αυτά συναισθήματα που θέλω να εκφράσω, αποδίδονται καλύτερα μέσα από την γυναικεία μορφή, διότι ταυτίζουμε την γυναίκα με αυτά τα συναισθήματα. Οι μορφές είναι από την φαντασία, συμβολικές, και συμβολίζουν την πίστη, την αγάπη, την ελπίδα, τη υπομονή, την κατανόηση, την δύναμη, την αποδοχή, την γλυκύτητα κλπ. Είναι ωραίο να αποδίδουμε τιμή στα βασικά χαρακτηριστικά του φύλου μας!!!! Οι γυναίκες μπορούμε να νιώθουμε υπερήφανες για αυτό που είμαστε και προσφέρουμε στην κοινωνία!!!
Από την άλλη πλευρά, η πραγματικότητα μου δίνει την ευκαιρία να παρατηρήσω ακριβώς και πολύ διεισδυτικά, πώς είναι τα πράγματα…
Να τα ψάξω, να τα αφουγκραστώ, να τα γνωρίσω, να τα καταλάβω…
Το σχέδιο και η ζωγραφική είναι ο καλύτερος τρόπος προς αυτή την κατεύθυνση…
Δεν λέγονται όλα. Κι ούτε μπορείς να καταλάβεις τα πάντα από αυτά που λέγονται. Έτσι λοιπόν, η γλώσσα της σιωπής, σου δίνει την ευκαιρία να διαβάσεις πράγματα που έχουν σχέση με την αλήθεια των πραγμάτων…
Σου αποκαλύπτονται αλλιώς, όταν δε τα κοιτάς απλά παθητικά, αλλά τα κοιτάς με ενέργεια, με την πρόθεση να τα δεις, να τα ανακαλύψεις σε βάθος!
Τότε ανακαλύπτεις την κρυφή τους ομορφιά! Έρχεσαι σε επαφή με μια άλλη διάσταση της ίδιας σο της ύπαρξης! Μια πιο αληθινή, πιο ουσιαστική, πιο ωραία!
Αρχίζεις να αντιλαμβάνεσαι την ωραιότητα των πραγμάτων!
Έτσι, η καθημερινότητα, απλά αντικείμενα που μένουν εκεί, απέναντί σου, αποκτούν άλλη σημασία! Ένα καμινέτο, οι παντόφλες της μαμάς που έφυγε, η αδελφή σου που την πήρε ο ύπνος, μια κούπα με καφέ απέναντί σου, σου δημιουργούν την συγκίνηση της μοναδικότητας…Πράγματα συμβαίνουν και χάνονται…Οι στιγμές είναι πολύτιμες και δεν ξανάρχονται…Πολλές φορές κα οι άνθρωποι! Έτσι κρατάς ζωντανές τις στιγμές που έζησες, βαθιά και δυνατά! Πολύ συναρπαστικά!!!
Αυτές τις συναρπαστικές στιγμές που ζω θέλω να μοιράζομαι μαζί σας μέσα από τα έργα μου σε μιαν έκθεση, όπως είναι αυτή που θα γίνει την Παρασκευή 2 Νοέμβρη, στην γκαλερί 512, στην οδό 25ης Μαρτίου 56! Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι τις 11 Νοέμβρη και τα εγκαίνια θα γίνουν στις 8:30 το βράδυ, με τη συμμετοχή του μουσικοσυνθέτη Παντελή Παυλίδη, ο οποίος θα μας παίξει ¨Ηχους αιώνων¨, με Αρχαία Ελληνική και Ποντιακή Λύρα!.
Θα δείτε γυναικεία πρόσωπα από την φαντασία, σαν ευχές, μια για κάθε θετικό συναίσθημα και στιγμές από την καθημερινότητα, αποτυπώσεις ζωής που συμβαίνει γύρω μου! Μακάρι να μπορούσα να σας τα πω όλα με εικόνες, τα πιο σημαντικά, αξίζει πάντως να προσπαθήσω! Η επαφή μαζί σας μου δίνει αφορμές και την δύναμη να συνειδητοποιώ τι κάνω, και να συνεχίζω με δύναμη!
Με εκτίμηση,
η ζωγράφος Μαριάννα Παυλίδου
