1η Απριλίου 2012, γύρω στις 10:00 η ώρα το πρωί, στον Ιερό Ναό του Αγίου Στεφάνου στην Πτολεμαίδα. Βλέπω από απόσταση να καταφθάνουν εκεί οι κ.κ. Κουκουλόπουλος και Βλατής. Στην αρχή νομίζω ότι ίσως πρόκειται για ένα πρωταπριλιάτικο ψέμα. Δεν κάνω λάθος, πρόκειται για το γνωστό ύφος νικητή, που χρόνια τώρα φοράει ο κ. Κουκουλόπουλος, ο γνωστός βουλευτής της περιφέρειας μας, και είναι μαζί με τον κ. Βλατή, και οι δυό οι γνωστοί βουλευτές του ΠΑΣΟΚ.
Λέω στον εαυτό μου : είναι δυνατόν οι άνθρωποι αυτοί να έχουν τόσο πολιτικό θράσος ; Είναι δυνατόν να μην μας υπολογίζουν καθόλου ; Είναι δυνατόν με τις πράξεις τους ή την απραξία τους να καταδικάζουν μια πόλη και από την άλλη να έρχονται χωρίς ντροπή με το ύφος του νικητή ; Είναι δυνατόν να μας υποτιμούν μπροστά στα μάτια μας ; Δεν υπάρχει ντροπή στην πολιτική τους ;
Ίσως θα αναρωτηθούν οι αναγνώστες : γιατί τα γράφω αυτά ; Είναι επειδή όπως θα είδατε ο τίτλος αυτού του κειμένου είναι η πόλη μας η Πτολεμαίδα που αιμορραγεί. Είναι επειδή όλη αυτή τη χρονική περίοδο αιμορραγεί, καθόσον έχει μεγάλες και ανοιχτές πληγές. Θα ασχοληθώ με δύο από αυτές.
1η πληγή : Η εφορία της πόλης μας. Ξεκίνησε να ακούγεται στα μέσα Ιουνίου 2011 ότι η ΔΟΥ Πτολεμαίδας θα κλείσει και όλοι νόμισαν ότι επρόκειτο για ένα ψέμα. Όμως η σημερινή εικόνα της ΔΟΥ Πτολεμαίδας, όταν πηγαίνεις εκεί, είναι αποκαρδιωτική και πλέον διαπιστώνεις ότι το τελειωτικό κλείσιμο αποτελεί ένα πραγματικό γεγονός με ημερομηνία λήξης στο τέλος του 2012. Έχει επέλθει συρρίκνωση του αριθμού των υπαλλήλων. Ήδη κάποια τμήματα έχουν φύγει στην Κοζάνη. Πλέον οι λογιστές και οι δικηγόροι με τους πελάτες τους αναγκάζονται να μεταβαίνουν στη ΔΟΥ Κοζάνης για διεκπεραιώσεις στο δικαστικό τμήμα.
Ήμουν την προηγούμενη εβδομάδα εκεί και είδα συντοπίτες μου Εορδαίους να περιμένουν στην ουρά του τρίτου ορόφου για να εξυπηρετηθούν και όσο για τα υπόλοιπα τμήματα που λειτουργούν ακόμα εδώ είναι καθαρά και μόνο διεκπεραιωτικά για την ολοκλήρωση των φακέλων μέχρι τα τέλη Δεκεμβρίου, και η ΔΟΥ, όπως την ξέραμε θα αποτελεί παρελθόν για την πόλη και τα χωριά της. Τι σημαίνει αυτό για τον πολίτη που εξυπηρετούνταν εδώ; Σημαίνει πλέον σπατάλη χρόνου, αύξηση εξόδων (σήμερα η μετάβαση κοστίζει όπου κι αν πας), αναγκαστική μετακύληση των εξόδων στους πελάτες σε μια εποχή που το χρήμα μειώνεται καθημερινά στον καθένα όλο και περισσότερο. Με άλλα λόγια η μεταφορά της ΔΟΥ της Πτολεμαίδας στην Κοζάνη είναι σοβαρή οικονομική υποβάθμιση της πόλης της Πτολεμαίδας, της Εορδαίας ολόκληρης και των κατοίκων της.
Όλα αυτά είναι έργα του Μνημονίου θα πούνε κάποιοι. Όχι κύριοι, αρκετά μ’ αυτήν την καραμέλα. Όλα αυτά είναι έργα ανθρώπων, αυτών των ανθρώπων (και των ομοίων τους) που ήρθαν την 1η Απριλίου 2012 στον Ιερό Ναό του Αγίου Στεφάνου στην Πτολεμαίδα, και που τώρα στόχο τους έχουν, ενόψει των επερχόμενων εκλογών το κυνήγι των ψήφων από τους κατοίκους της Εορδαίας.
Ερωτώ : Γιατί την Πτολεμαίδα την θυμούνται αυτοί οι κύριοι μόνο κατά την προεκλογική περίοδο και την ξεχνούν κατά την περίοδο των αποφάσεων και κατά την ώρα των νομοσχεδίων; Θα αναφέρω ενδεικτικά τι έγινε όταν προέκυψε πρόβλημα παρόμοιο με το δικό μας στις ΔΟΥ της Λάρισας. Και εκεί το Μνημόνιο <<απαιτούσε>> τη συρρίκνωση των εφοριών.
Στην περιοχή Λάρισας έγινε προσπάθεια η ΔΟΥ Τυρνάβου να απορροφηθεί από τις ΔΟΥ της πόλης της Λάρισας. Όμως τοπικός βουλευτής που πραγματικά ενδιαφέρονταν για τον τόπο του αντέδρασε δυναμικά και καταλυτικά και η ΔΟΥ δεν μετακινήθηκε. Ο κ. Κουκουλόπουλος με τη δύναμη και τη συνεχή ανοδική πορεία που έχει μέσα στο ΠΑΣΟΚ και σ’
αυτήν την κυβέρνηση δεν θα μπορούσε να έχει καταφέρει κάτι ανάλογο για την Πτολεμαίδα (αν το ήθελε βέβαια…); Το ίδιο ισχύει και για τους υπόλοιπους βουλευτές της περιφέρειας Κοζάνης. Δεν μπορεί να πεί ο κ. Κουκουλόπουλος ότι δεν μπορούσε να κάνει αυτό που πέτυχε ο βουλευτής Λάρισας, επειδή κανείς δεν θα τον πιστέψει, εκτός από εκείνους που ακόμα ακολουθούν και βοηθούν τους κυρίους αυτούς στο <<έργο>> τους.
Είναι αυτοί που ακόμα τους προσκαλούν στην πόλη μας με αφορμή διάφορες εκδηλώσεις και δρώμενα, είναι αυτοί που ίσως τακτοποίησαν τα παιδιά τους ή ελπίζουν να τα τακτοποιήσουν. Είναι αυτοί με τις ζεστές χειραψίες και τα φιλικά χτυπήματα στην πλάτη αυτών των πολιτικών.
Γιατί άραγε το κάνουν; Για να τους πούνε ευχαριστώ πολύ που επιτρέπετε να πάρουν την Εφορία από τον τόπο μου; Ευχαριστώ που αυξάνεις κατά αυτό τον τρόπο τα έξοδα μου; Ευχαριστώ πολύ που δεν έκανες κάτι, ώστε να μη δυσκολεύομαι και να μη χάνω χρόνο από την καθημερινότητα μου; Γιατί αλήθεια κάποιοι τους χαμογελούν;
Κάποιοι άλλοι κύριοι θα πούνε πάλι (επειδή κάποιοι βγήκαν και τα είπαν) : <<είδαμε τους Πτολεμαιδιώτες : κανείς δεν νοιάστηκε για το κλείσιμο της Εφορίας. Ήταν ελάχιστοι αυτοί που ήταν στην διαμαρτυρία για την εφορία εκείνο το πρωινό στις 16 Ιουνίου 2011 σε σχέση με τον εξυπηρετούμενο πληθυσμό>>.
Απαντώ σ’ αυτούς τους κυρίους ότι οι διαμαρτυρίες – αντιδράσεις αυτού του τύπου πρέπει να οργανώνονται καλά, συστηματικά και έγκαιρα με πλήρη και ουσιαστική πληροφόρηση του λαού της πόλης και όλης της περιοχής της. Επειδή για να προσέλθει κάποιος σε μια εκδήλωση διαμαρτυρίας πρέπει να είναι καλά πληροφορημένος για το θέμα, για τις συνέπειες, για το πού θα γίνει και πότε και αυτό πρέπει να γίνεται έγκαιρα, και όχι στο παραπέντε. Όλα εδώ, γίνονται κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να μην συμμετέχει ο κόσμος. Ο κόσμος φαίνεται ότι αδιαφορεί επειδή όλα γίνονται στο παραπέντε (Εσκεμμένα; Από ανικανότητα;). Εγώ προσωπικά στις 16 Ιουνίου 2011 και ενώ ήμουν τότε Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Εορδαίας ενημερώθηκα για την κατάληψη της εφορίας στις 3:30 το απόγευμα της προηγούμενης ημέρας. Με υπαλλήλους της ΔΟΥ Πτολεμαίδας που μίλησα μου είπαν ότι πήγαν να εργαστούν το πρωί και μόνο τότε είδαν ότι γίνεται κατάληψη. Είναι εύκολο να βγει το συμπέρασμα για ποιο λόγο ο κόσμος δεν προσήλθε στην κατάληψη. Ήταν επειδή δεν γνώριζε τι σχεδιάζονταν σε βάρος του. Επειδή δεν είχε ενημερωθεί ούτε επαρκώς, ούτε έγκαιρα. Όταν ρωτάς κάποιον για το πώς πρέπει μια κοινωνία να αμύνεται και να διεκδικεί σου λέει : οι ηγέτες πρέπει να πηγαίνουν μπροστά και εμείς να ακολουθούμε, άλλωστε γι’ αυτό τους ψηφίζουμε, για να ηγούνται. Δυστυχώς οι τοπικοί άρχοντες ξέρουν καλά να φωτογραφίζονται μπροστά στα πανό για να λένε μετά <<εγώ τον αγώνα τον έκανα, αλλά δεν έγινε τίποτα, επειδή ο λαός δεν ανταποκρίθηκε>>. όμως ο λαός στο θέμα της εφορίας δεν ανταποκρίθηκε επειδή δεν τον ενημέρωσαν όπως θα έπρεπε.
2η πληγή : Μέσα Ιουνίου 2011, νέο χτύπημα για την πόλη μας το Μποδοσάκειο Νοσοκομείο, η Διοίκηση και οι κλίνες του. Είναι γνωστό τι έγινε σε εκείνη την διευρυμένη συνάντηση φορέων στο Αμφιθέατρο του Μποδοσάκειου λίγες μέρες πρίν την συνάντηση με τον υπουργό Λοβέρδο στη Θεσαλονίκη. Ο κ. Κουκουλόπουλος μέσα στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Νοσοκομείου είχε πεί, ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι εμάς τους Πτολεμαιδιώτες δεν θα έπρεπε να μας ενδιαφέρει η έδρα της κοινής Διοίκησης των δύο Νοσοκομείων (Μποδοσάκειου και Μαμάτσειου), αλλά η αύξηση των κλινών, αυτών που προηγουμένως κάποιοι σπουδαίοι κύριοι τις είχαν μειώσει. Και αυτοί οι κύριοι δεν σταμάτησαν μόνο εκεί. Και ενώ είχαν μειώσει τις κλίνες του Μποδοσάκειου, αύξησαν αυτές του Μαμάτσιου, και μετά πήγαν την έδρα των δύο νοσοκομείων στην Κοζάνη, και μετά την κατήντησαν έδρα μπαλαντέρ, και μετά την δήθεν ΚΟΙΝΗ ΔΙΟΊΚΗΣΗ την έκαναν κοινή κατ’ όνομα, κοζανίτικη όμως στην πράξη, και μετά κινδυνεύουν να κλείσουν οι κλινικές του Μποδοσάκειου, επειδή ενώ (έστω στα χαρτιά) τα δύο Νοσοκομεία έχουν τον ίδιο αριθμό κρεβατιών το Μποδοσάκειο έχει τους μισούς γιατρούς από αυτούς που έχει το Μαμάτσειο, και μετά μας κάνουν έργα υποδομής, πάρκινγκ το λένε, και μετά και μετά και τελειωμό δεν έχουν οι ενέργειες αυτών των κυρίων!!!
Και βγήκαν και είπαν, εμείς τι φταίμε ο Λοβέρδος τα κάνει όλα…
Ποιοι είμαστε εμείς οι Καιλαριώτες για να θέλουμε την έδρα της κοινής Διοίκησης των δύο διασυνδεόμενων Νοσοκομείων; Πάρτε εκεί δέκα κλίνες, αφού πρώτα σας τις κόψαμε με την λαιμητόμο και να είστε ευχαριστημένοι, αυτό ήταν το νόημα.
Αυτό άλλωστε, δεν μας είπε κάποτε και η ευρηματική κ.
Διαμαντοπούλου με άλλη παραλλαγή; Τι θέλετε, ΤΕΙ; Ασχοληθείτε με την ποντιακή κουζίνα και πολύ σας είναι!
Οι άνθρωποι αυτοί μας το έχουν αποδείξει με λόγια και με έργα ότι την πόλη της Πτολεμαίδας δεν την υπολογίζουν. Αλλά η πόλη δεν είναι κάτι αόριστο. Αποτελείται από ανθρώπους, επιχειρήσεις, επαγγελματικά γραφεία διαφόρων κατηγοριών, κτίρια, περιουσίες. Όμως όλα αυτά με τα έργα ή την αδράνεια των προαναφερθέντων κυρίων υποβαθμίζονται μέρα με τη μέρα.
Σύντομα θα κληθούμε, αγαπητοί συμπολίτες να ψηφίσουμε για τη νέα βουλή των Ελλήνων. Ας δείξουμε σε όλους αυτούς τους κυρίους ότι δεν είμαστε αφελείς και ότι το φιλότιμο μας και η υπομονή μας έχουν όρια.
Ας έρθουμε όμως και στα γαλάζια παιδιά. Που και απ’ αυτά δεν είδαμε κάποια σθεναρή αντίσταση ούτε στο θέμα της Εφορίας, ούτε και στο θέμα του Μποδοσάκειου. Με την ευκαιρία, στις πρώτες θέσεις του Ιερού Ναού έκανε την εμφάνιση του και γαλάζιος παλιός βουλευτής, που απουσίασε από τον τόπο επί σειρά πολλών – πολλών ετών και ήρθε συνοδευόμενος τώρα, για να μας πει τί; Ότι νοιάστηκε γι’ αυτόν τον τόπο όλα αυτά τα χρόνια που ήταν απών από εδώ; Θα μου πείτε, γιατί να μην ξεθαρρέψουν μερικοί; Σίγουρα θα λένε : εδώ αυτοί οι Καιλαριώτες έβγαλαν Δήμαρχο που δεν κατοικεί στην πόλη τους, γιατί να μην μπορούμε να κάνουμε και εμείς κάτι παρόμοιο;
Επανέρχομαι στα του Ναού. Ενόψει της εορτής του Πάσχα, η εικόνα των συγκεκριμένων επισήμων (και των πέριξ αυτών) μέσα στον Ιερό Ναό μου θύμιζε γραμματείς και φαρισαίους του Ευαγγελίου.
Καλή Ανάσταση με κάθε έννοια!
Ιωάννα Γ. Ανδρονικίδου
Δικηγόρος – Δημοτική Σύμβουλος
