Έχομε την ψευδαίσθηση ότι η ειρήνη έχει παγιωθεί στην ευρωπαϊκή ήπειρο και θα απολαμβάνουμε τα αγαθά της επί αιώνες. Η ψευδαίσθηση απορρέει από την λανθασμένη αντίληψη ότι οι άνθρωποι διδάχθηκαν από τις συμφορές που επέφεραν στο παρελθόν οι αντιθέσεις μεταξύ χωρών, οι οποίες κατέληξαν σε γενικευμένες φονικότατες και καταστροφικότατες συγκρούσεις! Δυστυχώς οι άνθρωποι δεν διδάχθηκαν. Παραμένουν οι ίδιοι και έτοιμοι να επαναλάβουν τα τραγικά σφάλματα των προγόνων τους. Άλλωστε αν εξετάσουμε σε βάθος τα αίτια των πολέμων κατά τον 20Ο αιώνα, θα διαπιστώσουμε ότι είναι πολύ βαθύτερα από τις αφορμές, που προκάλεσαν το έναυσμα. Τα αίτια, για τα οποία λίγος λόγος γίνεται είναι τα άθλια οικονομικά συμφέροντα των πλουτοκρατών, οι οποίοι ήλεγχαν, αν και όχι τόσο ασφυκτικά όπως σήμερα, και τότε τις κυβερνήσεις των χωρών που μπλέχθηκαν στη δίνη των πολεμικών συρράξεων. Δυστυχώς οι λαοί εμποτισμένοι ακόμη τότε από τα εθνικά και εθνικιστικά ιδεώδη ήταν πολύ εύκολο να πέσουν θύματα της προπαγάνδας περί της ιερότητας του ανιέρου πολέμου!
Η κατάρρευση του κόσμου του λεγομένου υπαρκτού σοσιαλισμού έφερε τον εφησυχασμό στους πολίτες των καπιταλιστικών χωρών. Η μονοκρατορία του κεφαλαίου αποτελούσε εγγύηση διαρκούς ειρήνης στις χώρες της αφθονίας. Για τις άλλες, στις οποίες οι συγκρούσεις προς εξυπηρέτηση των συμφερόντων των ισχυρών δεν έπαψαν, δεν μας νοιάζει και πολύ. Έχουμε αποδεχθεί την προτεσταντική αντίληψη ότι αποτελούμε τα ευλογημένα από τον Θεό έθνη, γι’ αυτό και με τη χάρη Του απολαμβάνουμε την ευμάρεια! Και η υλιστική αυτή αντίληψη, η διαποτισμένη από την πλέον στρεβλή παραχάραξη των λόγων του Ευαγγελίου, θα είχε κυριαρχήσει, αν δεν προέκυπτε το αναπάντεχο: Η ανόρθωση της Ρωσίας από τα συντρίμμια, στα οποία είχε σωριαστεί επί Γέλτσιν, με την αθέλητη βοήθεια, που της προσέφεραν οι άπληστοι για κέρδη, μέσω της αύξησης της τιμής των ενεργειακών πρώτων υλών.
Ας θυμηθούμε ότι η Δύση δεν έπαψε να υποβλέπει τη Ρωσία ακόμη και τότε, που πλήθος λαού συνέρρεε στα δημόσια συσσίτια των μεγαλουπόλεων για μια νερόσουπα. Πίστεψε ότι έπρεπε να εξαφανίσει και την ελάχιστη επιρροή της επί των νεοπαγών χωρών της Ασίας, που κατοικούνται από τουρκογενείς πληθυσμούς. Ως αιχμή του δόρατος είχε χρησιμοποιήσει τότε την Τουρκία, τον αστυνόμο επιτήρησης των συμφερόντων της στη Μέση Ανατολή, στον Καύκασο και πέραν αυτού ως την Κίνα. Η πολιτική εκείνη απέτυχε παταγωδώς. Λέγεται ότι οι Τούρκοι δεν έπεισαν με το επιχείρημα της κοινής καταγωγής και κοινής γλώσσας, καθώς τα χαρακτηριστικά του προσώπου τους, αυτών των εξισλαμισμένων ανά τους αιώνες Ρωμηών, δεν έπεισαν τους μογγολικής καταγωγής μουσουλμάνους της νότιας Σιβηρίας. Η Ρωσία επέτυχε επαναπροσέγγιση και σύναψη σχέσεων καλής γειτονίας με λαούς κατακτημένους από τους Τσάρους κατά το παρελθόν.
Την πολεμική της η Δύση συνέχισε με την υποστήριξη των μουσουλμάνων αυτονομιστών εντός ρωσικού εδάφους. Είναι κοινό μυστικό ότι οι Τσετσένοι στηρίζονται οικονομικά και υλικά από τη Σαουδική Αραβία και την Τουρκία με τις ευλογίες των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Είναι σε θέση να καταφέρουν σημαντικά πλήγματα κατά της Ρωσίας, η οποία αντιλαμβάνεται τον κίνδυνο που την απειλεί. Ασφαλώς θα τον αποφύγει μόνον όταν αναγνωρίσει το δίκαιο του αγώνα τους για αυτοδιάθεση με ζημία τα οποιαδήποτε γεωστρατηγικά της συμφέροντα. Γι’ αυτό είναι σαθρό το επιχείρημα του ΥΠΕΞ της Σουηδίας ότι ο Πούτιν καταπατά τις δυτικές αξίες (υπάρχουν τέτοιες;) επηρεασμένος από την Ορθοδοξία. Το Ευαγγέλιο κηρύσσει την ελευθερία ως το πολυτιμότερο δώρο του Θεού στον άνθρωπο, συνεπώς ουδένας λόγος δικαιώνει την όποιας μορφής στέρησή της. Από την άλλη οι δήθεν πλανητάρχες, που χαίρουν για την παρουσία Τσετσένων μεταξύ των ανταρτών που αιμοτοκυλούν τον λαό της Συρίας, δεν θεωρούν αυτούς τρομοκράτες, ακόμη και όταν καταφέρουν πλήγματα εντός της χώρας τους (μαραθώνιος της Βοστώνης)! Αυτή είναι η αθλιότητα της διπλωματίας στο μεγαλείο της. Για να διατηρήσουν κάποια ισορροπία οι Ρώσοι αμυνόμενοι στην επιθετική πολιτική της Δύσης και του Ισραήλ (μη το ξεχνούμε το δεύτερο) παρέχει διευκολύνσεις στα γεράκια, που επιχειρούν τον αφανισμό της χώρας του Αφγανιστάν!
Η κορυφαία πρόκληση της Δύσης μέσω του ΝΑΤΟ ήταν εκείνη της πρόθεσης εγκατάστασης αντιπυραυλικού συστήματος αναχαίτισης πυραύλων εκτοξευομένων από το Ιράν με στόχους σε ευρωπαϊκό έδαφος. Ακόμη και άσχετοι περί την στρατηγική είχαν αντιληφθεί ότι στόχος των γερακιών (πολύ επιτυχής ο χαρακτηρισμός) ήταν η Ρωσία, δηλαδή το σύστημα είχε επιθετικό και όχι αμυντικό χαρακτήρα. Όταν αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν υπό την σθεναρή αντίθεση του Πούτιν έθεσαν σε εφαρμογή άλλο σχέδιο: Χρησιμοποίησαν ως πειραματόζωο το ανδρείκελο Σαακασβίλι, δοτό και συνάμα εκλεγμένο πρωθυπουργό της Γεωργίας (για να μη θεωρούνται ασυμβίβαστα αυτά), ο οποίος προκάλεσε την εισβολή της Ρωσίας στο διαφιλονικούμενο έδαφος της γεωργιανής Απχαζίας. ΟΙ δυτικοί έλαβαν το μήνυμα, ότι η «αρκούδα» δαγκώνει, ο γεωργιανός λαός υπέστη τις συνέπειες της δουλικότητας του ηγέτη του και η Ρωσία όμως απόκτησε εχθρό αντί φίλου στα σύνορά της. Η επιθετικότητα συνεχίστηκε με την πρόθεση διεύρυνσης του ΝΑΤΟ με τη συμπερίληψη της Ουκρανίας και της Γεωργίας. Η Ρωσία για μία ακόμη φορά έδειξε ότι δεν θα παρέμενε απαθής στις προκλήσεις. Έτσι οι χώρες της δυτικής Ευρώπης, οι σε μεγάλο βαθμό εξαρτημένες ενεργειακά από τη Ρωσία, τόλμησαν να δυσαρεστήσουν το μεγάλο αφεντικό. Τότε και εμείς πετύχαμε μικρή νίκη, καθώς έμεινε εκτός ΝΑΤΟ και το τεχνητό μόρφωμα της γείτονος χώρας, που παραχαράσσει, με την ευλογία σύσσωμης της Δύσης, την ιστορία. Η όποια όμως προσέγγιση και συνεργασία σε θέματα ενέργειας της χώρας μας με τη Ρωσία είχε άδοξο τέλος. Το σχέδιο εγκατάστασης αγωγού μεταφοράς ρωσικού φυσικού αερίου προς τη Δύση δια της Βαλκανικής ακυρώθηκε από τους δοτούς ηγέτες Βουλγαρίας και Ελλάδος. Τώρα η Βουλγαρία φάνηκε προς στιγμή να συνέρχεται και να στενοχωρεί τους ισχυρούς της Δύσης με τη νέα συμφωνία με τη Ρωσία, η οποία μάλλον θα αδρανήσει καθώς οι εκβιασμοί των δυτικών είναι υπέρτεροι της αντοχής της βουλγαρικής κυβέρνησης. ΝΑΤΟ και ΕΕ ήθελαν και οι γείτονές μας στερημένοι τόσα χρόνια από τα «αγαθά» του καπιταλισμού! Εμείς όμως παραμένουμε καλά παιδιά. Μπορεί να πλειοδότησε και μάλιστα με διαφορά ρωσική εταιρία κατά την εκποίηση της ΔΕΦΑ κατ’ εντολή της «Τρόικα», όμως εμείς, σταθεροί στις «δυτικές αξίες», δεν σπεύσαμε να παραχωρήσουμε τόσο σημαντική ενεργειακή επιχείρηση σε «εχθρό της διεθνούς ειρήνης»! Μάλιστα τολμήσαμε και αρνηθήκαμε την είσοδο στη χώρα μας της Βαλεντίνας Ματβιγιένκο, τρίτης στην ιεραρχία της ρωσικής κυβέρνησης, πειθήνιοι στους αποκλεισμούς που επέβαλαν τα γεράκια των ΗΠΑ και η δουλική ΕΕ!
Οι προκλήσεις κατά της Ρωσίας συνεχίστηκαν εντεινόμενες. Θα τις αναλύσουμε στο επόμενο άρθρο.
«ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ»
