«Κόμμα είναι η τρέλα των πολλών για το κέρδος των ολίγων» έγραψε τον 17ο αιώνα ο Άγγλος ποιητής Αλέξανδρος Πωπ (κατά το λόρδο Βύρωνα ο μεγαλύτερος Άγγλος ποιητής ). Εγράφη ακόμα «Οι άνθρωποι που δουλεύουν με μανία πίσω από τα κόμματα …..κατακομματιάζουν τους καλύτερους χαρακτήρες» (Βενιαμίν Φραγκλίνος).
Τι είναι κόμμα; Κόμμα είναι μερίδα πολιτών που πρεσβεύουν τις ίδιες πολιτικές ιδέες. Συνεπώς, η ίδια ετυμολογία της λέξεως οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το κόμμα διχάζει τους πολίτες του ‘Έθνους. Μα δεν υπάρχουν πολιτικά κόμματα σε όλα τα κράτη; Πολιτισμένα και μη; Υπάρχουν! Αλλά στα πολιτισμένα κράτη οι πολίτες δεν είναι φανατικοί οπαδοί του Α΄ η του Β’ κόμματος. Σε κάθε εκλογική αναμέτρηση παίρνουν υπόψη τους τη συμπεριφορά των κομμάτων, τα πεπραγμένα τους. Πέρα τούτου η χώρα μας αντιμετωπίζει ιδιαίτερα εθνικά προβλήματα.
Αλλά, ας εμβαθύνουμε με προσοχή στις σκέψεις αυτών των ανθρώπων του πνεύματος. Η άκριτη υπαγωγή μας σε μια κομματική παράταξη και ο αγώνας μας (πολλές φορές ανήθικος και παράλογος) για την επικράτηση της δεν είναι τρέλα; Δεν είναι τρέλα να λειτουργούμε παθιασμένα ή να εγκληματολογούμε για λογαριασμό των ολίγων της πολιτικής παράταξης;
Αλήθεια υπάρχει ελευθερία βούλησης; Η κοινωνιολογία διδάσκει πως ΟΧΙ! Ο άνθρωπος μέσα στο πλήθος χάνει την προσωπικότητα του, μηρυκάζει (αναμασάει) τα μηνύματα, που του υπέβαλαν άλλοι (λες και δεν μπορεί ο ίδιος να κρίνει με το νου),αδικοπραγεί, καταστρέφει, τραυματίζει. Ο συμμετέχων στο πλήθος είναι υπεύθυνος για τις πράξεις του, γιατί προτού επιλέξει να εισχωρήσει στην ομάδα ήξερε πολύ καλά τι θα μπορούσε να συμβεί. Πολλοί κακόβουλοι ξεκινούν με στόχο να συνεισφέρουν στα γεγονότα, καλυπτόμενοι στις μάζες. Για ποιους όλα αυτά; Μα φυσικά για τους ολίγους, που εκμεταλλεύονται τον αγώνα των πολλών.
Ποιοι ανέβηκαν στους κομματικούς, πολιτικούς, διοικητικούς μηχανισμούς; Οι ολίγοι (τα κομματόσκυλα) με τον αγώνα των πολλών, των ουραγών. Τι κατάφεραν οι πολλοί! Να καταστρέψουν το Έθνος, την Πατρίδα! Η πλειοψηφία των πολιτών βρίσκεται στην ίδια ή αθλιότερη κατάσταση, κοινωνική, οικονομική, χαμηλής αξιοπρέπειας.
Οι ολίγοι έγιναν βουλευτές, διευθυντές, ΔΕΚΟ, πλούτισαν, έγιναν ανώτατοι αξιωματούχοι, δίχως να προσφέρουν, δίχως να συμπληρώσουν τα απαιτούμενα από τους ισχύοντες νόμους τυπικά (ανάλογα με το βαθμό τους ευθύνες) και ουσιαστικά προσόντα (εκθέσεις ικανότητας).
Το πλήθος τι κατάφερε; Προσωρινά μερικά άδικα προνόμια. Οι υπαγόμενοι και τρεφόμενοι πλουσίως από τα κόμματα (δημοσιογράφοι και άλλοι δημόσιοι άνδρες) ψεύδονται για να αποπροσανατολίσουν τον ανυποψίαστο λαό στις ατραπούς του δικού τους συμφέροντος. Αυτοί ευθύνονται για την διαφθορά που χαρακτήριζε τα χρηστά ήθη των Ελλήνων και επομένως «δεν δύνανται να άρξουν καλώς εκείνοι, οι οποίοι δεν υπηρέτησαν τους άλλους ορθώς», διδάσκει ο Πλάτων.
Τα πολιτικά κόμματα της χώρας μας υπήρξαν στο παρελθόν και εξακολουθούν να είναι επιπόλαια, δουλοπρεπή, και ανερμάτιστα, δίχως σχέδια και προγράμματα, με αποτέλεσμα να κρατούν τον Ελληνισμό «Μετέωρο στο στερέωμα των διαφόρων επίμονων απαιτήσεων του περιβάλλοντός μας». Τα περιβάλλοντα την Πατρίδα μας κράτη είναι εθνικιστικά με παράλογες και ανιστόρητες απαιτήσεις εναντίον μας και οι πολιτικοί ταγοί μας είναι υποχωρητικοί και όχι μόνον. Απογυμνώνουν τις ρίζες μας(γλώσσα, ήθη, ιστορία, πατριωτικό ενθουσιασμό, εκκλησία), ώστε να είμαστε ευάλωτοι σε κάθε, έστω και επιπόλαιο, κτύπημα των εχθρών του Έθνους μας. Θα τους δώσουμε αυτή την χαρά;
Όχι! «Ο τράχηλος του Έλληνα ζυγόν δεν υποφέρει».
«Εις την Ελλάδα , καθ΄όλας τας περιόδους της ιστορίας της, η ανδρεία των κατοίκων της επιτέλεσε μεγάλα έργα» (Γουσταύος Φαούζερ).
Επειδή πολλοί από τους «εκλεκτούς», που είναι στις σκαλιστές καρέκλες και μεταφέρονται με λιμουζίνες, αγνοούν την ανδρεία των Ελλήνων και μάλιστα των στρατιωτικών (αυτοί υπηρέτησαν στα γραφεία ενημερώσεως κοινού, στα πολεμικά μουσεία, υπασπιστήρια κ.λ.π ή δεν στρατεύτηκαν καθόλου) είναι σκόπιμο να τους δοθεί το δοκίμιον του Μουσείου Ιστορίας Π.Α. (Πολεμικής Αεροπορίας) «Τα ελληνικά ακροβατικά σμήνη 1954-1968» και τυχόν άλλα δοκίμια του Ε.Σ.(Ελληνικού στρατού) και του Π.Ν.(Πολεμικού Ναυτικού).
Έτσι υπάρχει περίπτωση να συνειδητοποιήσουν και να αντιληφθούν το έγκλημα που έκαναν και κάνουν κατά του Έθνους, μειώνοντας ηθικά και μισθολογικά αυτούς τους σύγχρονους ήρωες, το πλέον παραγωγικό κομμάτι του Έθνους. Μιλάω για τους ήρωες που υπηρέτησαν και υπηρετούν συνεχώς και αδιαλείπτως την πατρίδα και όχι αυτούς που την άφησαν στο έλεος, για να καρπωθούν κάποια οικονομικά κελεπούρια. Και πολύ περισσότερο δεν αναφέρομαι σε αυτούς που έλαβαν στο σπίτι τους ή εργαζόμενοι για άλλους τους ανώτατους αποσρατευτικούς βαθμούς της σχολής προέλευσής τους.
Από την άλλη έχουμε την Πατρίδα, τον απλό εργατικό λαό, ο οποίος έκανε και κάμει θαύματα ως ο «Άγνωστος Στρατιώτης», τον έντιμο λαό, το νομοταγή, που πρώτα πληρώνει τις υποχρεώσεις προς το Έθνος και την Πατρίδα και μετά τρώγει ό,τι απομείνει από το πενιχρά πλέον εισοδήματά του, ως το εξιλαστήριο θύμα αυτών που με λάθη και παραλείψεις τον καταχρέωσαν και τον οδήγησαν ως ερίφιο στην σφαγή. Το λαό που πιστεύει στην από 5.000 ετών ιστορία του, στη Γη των προγόνων του, την ποτισμένη με το τίμιο αίμα τους, τη σπαρμένη με τα κόκαλά τους, τα ιερά, την οποία ξεπούλησαν με το πρόσχημα της εθνικής ανάγκης, καλύπτοντας δικές τους παρανομίες και ατασθαλίες και φορτώνοντας στην πλάτη του έντιμου εργατικού λαού, τις ευθύνες των ανέντιμων.
Αυτός ο λαός έχει δικαίωμα να μάθει επιτέλους από τους αρμόδιους
-Πόσα μπήκαν στα δημόσια ταμεία από τους φόρους των απάτριδων που έβγαλαν τα χρήματά τους τίμια και μη στις ξένες Τράπεζες;
-Πόσα μπήκαν από τους ανήθικους νόμιμους ιδρυτές των (Off-shore) εξωχώριων επιχειρήσεων, των γνωστών αγνώστων;
-Πόσα εισπράχθηκαν από τους πολιτικούς που κατασπατάλησαν και καταλήστεψαν το δημόσιο χρήμα, αφού, ως διακήρυξαν στη Βουλή έγκριτοι δικηγόροι βουλευτές, το πολιτικό άσυλο δεν καλύπτει την αστική ευθύνη;
-Γιατί δεν τροποποιήθηκε ο νόμος περί ευθύνης Υπουργών, στα πλαίσια που επιτρέπει το ισχύον Σύνταγμα (εξαγγελίες πολιτικών);
-Οι τέως (Πρόεδροι Δημοκρατίας, Πρόεδροι Βουλής, Πρωθυπουργοί, Υπουργοί κ.ά.) πρέπει να διατηρούν τους μισθούς και τα προνόμια που τώρα επωφελούνται, ενώ η Πατρίδα (ο λαός της), έχει οδηγηθεί στην φτώχεια και την υποβάθμιση; Σε τι μας χρειάζονται τα ιδρύματα των πρώην Πρωθυπουργών; Μήπως γράφουν ιστορία ή ταΐζουν τα φερέφωνα;
Η συγγραφή της ιστορίας γίνεται από την Ακαδημία, τους ιστορικούς και όχι από τα ιδρύματα των τέως!
-Πρέπει να υπάρχει Κοινοβούλιο; Ναι!!! Αλλά γιατί 300 και όχι 100 ή 150, δίχως βέβαια και τους αυλικούς, οι οποίοι δεν στερήθηκαν ούτε ένα προνόμιο; Γιατί, λοιπόν, τα πολιτικά κόμματα παρουσιάζουν ομοφωνία στην προάσπιση των ιδιοτελών συμφερόντων τους και δεν γίνεται το ίδιο με την προάσπιση του Εθνικού καλού, που ταυτίζεται με το συμφέρον του έντιμου λαού; Γιατί αλληλοσπαράσσονται, αντί να καταρτίσουν ένα ενιαίο μελλοντικό «δέον γενέσθαι»; «Εκ της ιστορίας των ελλήνων προκύπτει ότι, εάν οι Έλληνες δεν αλληλοσπαράσσοντο θα κατέκτων την Υφήλιον» (Βίσμαρκ).
Τι θα κάνουμε εμείς οι έντιμοι Έλληνες πατριώτες; Μα θα ψηφίσουμε τους αληθινούς πολιτικούς, που σέβονται και εκτιμούν το Γένος των Ελλήνων και το φυλάνε σαν τις Θερμοπύλες τουλάχιστον μέσα στα γεωγραφικά όρια που παρέλαβαν από τους προγόνους τους. Αυτούς που σέβονται και προασπίζουν τους Θεσμούς, τις Παραδόσεις του Έθνους και τον έντιμο εργατικό λαό και όχι τα τούρκικα serial (ο Γκρουέφσκι απαγόρευσε δια νόμου την προβολή τούρκικων serial), εμείς τι περιμένουμε;
Για αυτό ας κλείσουμε τα αυτιά μας στις σειρήνες των απατηλών συνθημάτων, είμαστε έντιμοι πατριώτες και πρέπει να έχουμε περηφάνια για την ιστορία μας, που ορισμένοι έχουν παντελώς αγνοήσει. Αρκεί να ενωθούμε ως λαός, αποβάλλοντας το φανατισμό και την τακτική του βολέματος και απαλλαγούμε από τον εγωισμό του συμφέροντος. Μόνο έτσι θα πληρώσουμε με το ίδιο νόμισμα τους καταστροφείς της Πατρίδας μας. Γιατί το σθένος και η ψυχή του Έλληνα, δοκιμάστηκε και νίκησε ανά τους αιώνες, όπως το επιβεβαιώνει και η ίδια μακραίωνη ιστορία μας. Ας το κρατήσουμε αυτό στην μνήμη μας και ας μην τους δώσουμε την χαρά την νίκης σε αυτούς τους ανθέλληνες που χρέωσαν τον Ελληνικό λαό, βάζοντας έντιμους και ανέντιμους στο ίδιο τσουβάλι, δίχως να κάνουμε καταμερισμό ευθυνών και να πληρώσουνε αυτοί που πραγματικά φταίνε.
«θέλω να είμαι ωραίο δείγμα ανθρώπου Έλληνος. Να, σκοπός της ζωής μου»(Ιων Δραγούμης).
«Μην λησμονείς Ελληνόπουλο πως Έλληνας γεννήθηκες και αδάμαστη φωτίζει μέσα σου του γένους η ψυχή»(Π. Μελάς).
Ας αναλογιστούμε όλοι μας τις ευθύνες πολιτικοί και πολίτες και να ξαναχτίσουμε μια Ελλάδα αντάξια των προγόνων μας, γιατί η σωτηρία με δανεικά, είναι ένα στημένο παιχνίδι των ισχυρών, οι οποίοι με θεμιτά και αθέμιτα μέσα, θέλουνε την Ευρώπη εξαρτημένη και διαιρεμένη, για εύλογους λόγους.
Με εκτίμηση
Ιορδάνης Καμπουρίδης
