Οδοιπορικό της Κούλας Πουλασιχίδου
Ανταποκρινόμενος στην ευγενική πρόσκληση της φιλόξενης οικογένειας Πόπης Βουνοτρυπίδου και Δαμιανού Χαραλαμπίδη, ο “Π” βρέθηκε στα «Πλατανάκια» Σερρών. Ένα γραφικό οικισμό με 500 περίπου κατοίκους λουσμένο στο πράσινο σκαρφαλωμένο στο όρος Μπέλες (υψόμετρο 320 μ.), στο τριεθνές σημείο των συνόρων Ελλάδος, Βουλγαρίας, Σκοπίων.
Εξερευνώντας την περιοχή και περπατώντας στα γραφικά δρομάκια του, θαρρείς πως ο χρόνος σταμάτησε στο χθες, δίχως να πάψει να ανασαίνει το σήμερα.
Η επιβλητική παρουσία του βουνού, που ακόμα “κρύβει” επιμελώς στην αγκαλιά του το εγκαταλελειμμένο ελληνικό φυλάκιο, η πλούσια βλάστηση, τα ρέματα, τα γάργαρα νερά, προσφέρουν μία μοναδική γοητεία σε όποιον επισκέπτεται για πρώτη φορά το χωριό.
Πνιγμένες στο πράσινο οι δύο εκκλησίες Ζωοδόχου Πηγής και Αγίου Παντελεήμονος, εντυπωσιάζουν με την αυθεντικότητα και το χρώμα τους.
Εκεί που πραγματικά σταματά το βλέμμα, είναι ο επιβλητικός “νερόμυλος” που μαρτυρά την εφευρετικότητα των κατοίκων καθώς όπως μας εξήγησε ανατρέχοντας στην ιστορία του ο αυτοδιοικητικός Δημήτρης Ορφανίδης, έχει ζωή πάνω από μισό αιώνα και κατασκευάστηκε χωρίς τη χρήση μηχανημάτων, με τα χέρια κομμάτι – κομμάτι από τον Παναγιώτη Μωυσίδη, κάτοικο του χωριού με διάμετρο 7 μέτρων.
Το εκπληκτικό είναι ότι ο ιστορικός αυτός νερόμυλος παραμένει ακόμα ενεργός καθώς κάποιοι “επιμένουν” να αλέθουν με τον παραδοσιακό τρόπο τα σιτηρά τους, όταν το άφθονο νερό δίνει ώθηση στις πέτρες του.
Το χωριό πήρε το όνομά του από τα πολλά πλατάνια με τα οποία το προίκισε η φύση και όταν η κουβέντα με τον κ. Ορφανίδη φτάνει στο πώς βιώνουν την κρίση οι κάτοικοι , η απάντηση είναι ότι δεν υπάρχει άγχος για την επιβίωση, καθώς ο τόπος είναι εύφορος, υπάρχουν πολλές καλλιέργειες και αυτοφυεί οπωροφόρα δένδρα.
Το μοναδικό πρόβλημα ήταν ότι αρκετοί νέοι του χωριού έφυγαν προς τα αστικά κέντρα αφήνοντας πίσω τους άτομα μεγάλης ηλικίας, ενώ τελευταία το κλίμα άλλαξε, καθώς κάποιοι από αυτούς άρχισαν σιγά – σιγά να επιστρέφουν στον οικισμό και να ασχολούνται με τον πρωτογενή τομέα.
Εύλογο ήταν το ερώτημα προς τον κ. Ορφανίδη για τους “γείτονες” Βούλγαρους και Σκοπιανούς, καθώς τα χωριά τους βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής από τα Πλατανάκια.
Η απάντηση ήταν ότι ποτέ δεν υπήρξαν προβλήματα, ακόμα και κατά την περίοδο του μεγάλου λαθρομεταναστευτικού κύματος, και πως τίποτα δεν ταράζει την απόλυτη ηρεμία της ζωής των κατοίκων.
…και πραγματικά υπάρχει τόση γαλήνη σε αυτόν τον τόπο, που τη “μεταδίδει” στον επισκέπτη ο οποίος γίνεται ένα με τη φύση…!
Αποχαιρετώντας το γραφικό οικισμό με τους φιλόξενους κατοίκους παίρνουμε μαζί μας εικόνες μοναδικές!
