Άρθρο του Μιχ. Ραμπίδη
τ. μέλους Δ.Σ. / Γ.Σ.Ε.Ε.
Η κατήφεια των ανθρώπων από την οικονομική κρίση γίνεται μεγαλύτερη από τη φτώχεια της ΤV με τις αλλεπάλληλες επαναλήψεις και τις φτηνιάρικες παραγωγές. Νομίζω ότι όαση σ’ αυτή την τηλεοπτική ερημιά είναι η εκπομπή στον ‘’ΑΛΦΑ’’ του κ Λάκη Λαζόπουλου ‘’ΑΛ ΤΣΑΝΤΙΡΙ ΝΙΟΥΖ’’. Η άποψη αυτή επιβεβαιώνεται από τα υψηλά νούμερα τηλεθέασης, αλλά και από το πόσο επηρεάζει τη λαχτάρα της Τρίτης …. τη φρασεολογία, το χαμόγελο και τη σκέψη μας.
Η ανάγκη του κόσμου ν’ ακούσει αλήθειες, χωρίς φόβο και ενδοιασμούς από αξιόπιστα πρόσωπα, πέρα από την πυκνή ομίχλη της παραπληροφόρησης από παντού, έγινε αναπόφευκτος εθισμός. Οι αλήθειες όμως ενοχλούν, αλλά όπως λέει και ο ίδιος η σάτιρα πρέπει να ενοχλεί, αλλιώς δεν έχει δύναμη.
Σε αντίθεση μ’ αυτά που σήμερα πιστεύουν, σύμφωνα με τους αρχαίους Αθηναίους η δημοκρατία τους ενισχύθηκε από έργα κωμωδίες που χρησιμοποίησαν τη σάτιρα για να διακωμωδήσουν αρνητικά στοιχεία της κοινότητας. Ο Λάκης κάνει ακριβώς το ίδιο, μας περιγράφει <<τσαντιριώτικα>> αυτά που ενδόμυχα έχουμε την ανάγκη ν’ ακούσουμε, ενώ σχεδόν όλοι οι άλλοι μας τα ωραιοποιούν ή μας τα αποκρύπτουν.
Όμως η σάτιρα του κ Λαζόπουλου καλύπτει και ένα μεγάλο κενό στο λόγο που αρθρώνουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Γιατί πραγματικά δεν μπορούν να τεκμηριώσουν τόσο πειστικά αληθινό αντιπολιτευτικό λόγο στο σημερινό ναρκοθετημένο πολιτικό πεδίο. Προτείνω λοιπόν (έτσι για πλάκα) το μεγαλύτερο μέρος της ετήσιας τακτικής επιχορήγησής τους 35 εκ € να χρηματοδοτεί τις εκπομπές του Λάκη, τα αποτελέσματα θα είναι θεαματικά. Γιατί:
* Λέει έξω από τα δόντια αυτά που όλοι μας υποψιαζόμαστε για τους <<σωτήρες μας>> (ΤΡΟΙΚΑ) και μάλιστα με το όνομά τους Μέρκελ, Στρος Καν, περιγράφοντας με κάθε λεπτομέρεια τα ψέματα και τις παράλληλες ‘’τούμπες’’ τόσο του κ Παπανδρέου όσο και των Υπουργών του.
* Ξεσκεπάζει τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ (περνά ξώφαλτσα τον Ν. Χ’ Νικολάου και είναι ασυνήθιστα λιτός με το κείμενο ανυπακοής του Μίκη) κόντρα και στον ίδιο του τον εργοδότη.
* Αποκαλύπτει τα σκάνδαλα και τις αρπαχτές που θέριεψαν μέσα από το πολιτικό μας σύστημα από τους ίδιους τους πολιτικούς μας και όχι μόνο, περιγράφοντας με γλαφυρότητα τη βόλεψη και το ωχαδερφισμό των Ελλήνων.
* Στηρίζει τους φτωχούς και τους αδύναμους, που η κυβέρνηση θεωρεί αποκλειστικά ως αιτία κακού και τους τιμωρεί.
* Αντιστέκεται μαζί με τους κοινωνικούς φορείς στη φορομπηχτική πολιτική, στις μειώσεις μισθών και συντάξεων, στην κατάργηση των Σ.Σ.Ε. και σ’ όλους τους νομοθετικούς ‘’βανδαλισμούς’’ της.
* Προσδοκά και ποντάρει, όπως όλοι μας στο ξέσπασμα της νεολαίας, το χείμαρρο της οποίας αδυνατούν πάντα να αναχαιτίσουν τα πανίσχυρα τανκς της κυβερνητικής προπαγάνδας.
* Με καταπληκτικούς συνεργάτες (Γερασιμίδου, Χ.Κλιν, Βουτσά, Κωνσταντίνου κλπ) χαρίζει απλόχερα γέλιο από το χθες και σήμερα, χαϊδεύοντας και ερεθίζοντας το αντιστασιακό ταπεραμέντο του Έλληνα.
* Με επιτυχημένα ανέκδοτα προσφέρει ασταμάτητο γέλιο.
* Με τη χαρά της μουσικής και το τραγούδι μας κάνει να ξεχνάμε.
Όμως δυστυχώς είμαστε ακόμα ανώριμοι και ανέτοιμοι να σταθούμε τροχοπέδη στον ολοένα αυξανόμενο κυβερνητικό εκτροχιασμό. Η σάρκα μας απρόθυμη για τις μεγάλες και απαραίτητες ανατροπές, η σκέψη μας όμως ονειροπόλα και η φωνή μας αδύναμα ψελλίζει τους στοίχους σου Λάκη στο τραγούδι που μελοποίησε ο μουσουργός Ανδρέου και ερμηνεύει όπως μόνον ο Μανώλης Λιδάκης ξέρει:
‘’Aν η ψυχή είχε φωνή και μπορούσε να μιλάει, κάνε πιο κει θα χε πει στο κορμί που το χαλάει’’.
Καλή συνέχεια κ Λαζόπουλε με υγεία, αλήθειες και πολύ κέφι το 2011.
