Το θέμα της προβολής τηλεοπτικών σειρών τουρκικής παραγωγής μας απασχόλησε στο παρελθόν. Τώρα όμως δεν πρόκειται για κάποια έμμεση αλλά για μία κατά μέτωπο επίθεση του νεοοθωμανισμού, τον οποίο εκφράζει απροκάλυπτα ο υπουργός των εξωτερικών της Τουρκίας δια στόματος και γραφίδος. Οι Τούρκοι έχουν κάθε λόγο να πανηγυρίζουν για την προβολή της νέας τους σειράς από ελληνικό τηλεοπτικό σταθμό. Έχει αυτή ως θέμα τη ζωή και τους άθλους του σουλτάνου τους Σουλεϊμάν, ο οποίος απεκλήθη μεγαλοπρεπής όχι μόνο από τους Τούρκους αλλά και τους Δυτικοευρωπαίους. Υπήρξε ο σουλτάνος, που βασίλευσε κατά την μέγιστη ακμή της οθωμανικής αυτοκρατορίας και έφθασε να πολιορκήσει χωρίς να καταφέρει να αλώσει τη Βιέννη.
Η είδηση αναρτήθηκε, πριν από την έναρξη τηλεμετάδοσης, σε διάφορα ιστολόγια, τα οποία διαδίδουν ειδήσεις γύρω από τα εθνικά μας θέματα και συνοδεύτηκε από διαμαρτυρίες και εκκλήσεις για παρέμβαση, ώστε να απαγορευθεί η μετάδοσή της. Δεν κατανοήσαμε ποιοι ήσαν οι αποδέκτες της έκκλησης. Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.
Βιώνουμε κατάσταση πλήρους κυριαρχίας του ιδιωτικού τομέα, δυστυχώς εν πολλοίς ξένων συμφερόντων. Όταν στη χώρα μας υπήρχαν μόνο κρατικοί τηλεοπτικοί σταθμοί κραυγάζαμε υπέρ της αδειοδότησης της λειτουργίας ιδιωτικών αντιστοίχων, προκειμένου να έχουμε «πλουραλισμό» στην ενημέρωση, καθώς βρίσκαμε τα δελτία ειδήσεων εν πολλοίς μεροληπτικά και τελούντα υπό τον ασφυκτικό έλεγχο της εκάστοτε κυβέρνησης. Είχαμε τόση δίψα για ενημέρωση (!!!), ώστε δεν μας ενδιέφερε τίποτε άλλο. Η ποιότητα των ενημερωτικών και ψυχαγωγικών εκπομπών δεν ενέπιπτε στην κριτική μας. Δόθηκε κάποτε η άδεια και γεμίσαμε από ιδιωτικούς σταθμούς. Τώρα μπορούμε άραγε να κατανοήσουμε την ανοησία να πιστεύουμε στην ιδιωτική πρωτοβουλία ακόμη και στον τομέα αυτόν; Μαθαίνουμε επί τέλους την αλήθεια γι’ αυτά που συμβαίνουν; Ενημερωνόμαστε με σοβαρότερα προγράμματα για το τι συμβαίνει στον κόσμο; Ψυχαγωγούμαστε; Όλοι μας ομολογούμε ότι τα προγράμματα είναι άθλια, εν πολλοίς δεν βλέπονται. Το έγκλημα, η βία και ο ερωτισμός είναι τα προσφιλή θέματα όλων των σταθμών, μηδέ των κρατικών πλέον εξαιρουμένων. Διαμαρτυρηθήκαμε ποτέ γι’ αυτή την αθλιότητα; Φθάσαμε να παρηγορούμαστε με τις εκπομπές μαγειρικής, με συνέπεια να γίνουμε όλοι μάγειρες.
Ένας επιχειρηματίας στον χώρο της τηλεθέασης στοχεύει, όπως όλοι, πρωτίστως στο κέρδος. Έχει αποδειχθεί ότι ο εκμαυλισμός που συντελείται μέσω της μικρής οθόνης έχει ανατρέψει άρδην όλες τις κοινωνίες μέσω της προβολής του κακού και απόκρυψης του καλού. Θεωρούμε ότι η ταινία δεν πρόκειται να επιτείνει τον συντελεσμένο εκμαυλισμό του λαού μας από τη χολλυγουντιανή σαβούρα. Ούτε πάλι διαβλέπω κάποια συγκαλυμμένη τουρκολατρεία του ιδιοκτήτη του σταθμού. Ο επιχειρηματίας βρήκε κάποια σειρά μάλλον φθηνή, αφού οι παραγωγοί της στοχεύουν πρωτίστως στην προπαγάνδα και όχι στο κέρδος. Ίσως οι διαφημίσεις να έχουν μειωθεί, όπως και κάποιοι άδηλοι πόροι, στα πλαίσια της διαπλοκής των τελευταίων δεκαετιών μεταξύ πολιτικών, ιδιοκτητών ΜΜΕ και εργολάβων. Ίσως να επηρεάστηκε από τη σημαντική τηλεθέαση των τουρικών σειρών, η προβολή των οποίων έχει προηγηθεί. Σε τελευταία ανάλυση είναι ο μόνος, τον οποίο μπορούμε να κατηγορήσουμε για έλλειψη πατριωτισμού και σεβασμού προς την ιστορία μας;
Ας θυμηθούμε κάποια όχι πολύ παληά ιστορία. Πριν από λίγα χρόνια έντονη ήταν η προσπάθεια της γείτονος για είσοδό της στην ευρωπαϊκή Ένωση με την αμέριστη συμπαράσταση των ΗΠΑ. Κατ’ εντολή των αφεντικών εμείς οι υπερήφανοι και ανεξάρτητοι Έλληνες είχαμε αναλάβει τότε ρόλο νυμφαγωγού της Τουρκίας προς τους «μνηστήρες» εταίρους μας της Ε.Ε. Ευτυχώς ή δυστυχώς το συνοικέσιο εκείνο είχε άδοξο τέλος όχι επειδή δεν άρεσε η «νύφη» στους «μνηστήρες», αλλά επειδή αυτοί υπολόγισαν τους λαούς τους, που τότε φάνηκε πως είχαν αρχίσει να αντιδρούν σε κάποιες εχθρικές προς τα συμφέροντα τους αποφάσεις τους. Τότε εμείς συσφίγγαμε τις σχέσεις με τους γείτονες, καταθέταμε στεφάνια στο μαυσωλείο του Κεμάλ, χορεύαμε ζεμπεκιές, κάναμε κουμπαριές και πρωθυπουργός μας κατάντησε να δηλώσει: Η Τουρκία συνεισέφερε στον ευρωπαϊκό πολιτισμό. Το είπε αυτό στους Φράγκους και Αγγλοσάξονες, που αρνούνται τον πολιτισμό όχι μόνο των Σλάβων, αλλά ακόμη και των Ελλήνων και των Ρωμαίων! Τότε δεν πονούσαμε; Τώρα πονούμε;
Ο επιχειρηματίας, από τον σταθμό του οποίου προβάλλεται η σειρά, είχε παλαιότερα πολύ καλές σχέσεις με ηγούμενο μονής του Αγίου Όρους. Προέβαλλε την μεταφορά προσκυνημάτων στην Αθήνα και ο ηγούμενος είχε πλέξει τότε το εγκώμιό του, ωσάν να επρόκειτο για άγιο. Μόνο το φωτοστέφανο του έλειπε! Όταν αργότερα ο ηγούμενος βρέθηκε στη δίνη σκανδάλου, πραγματικού ή σχεδιασμένου, ο Θεός γνωρίζει, ο επιχειρηματίας δείχθηκε ο πλέον εμπαθής πολέμιος του εγκωμιαστού του. Πονέσαμε για την πνευματική αστοχία του ηγουμένου και για την αχαριστία του εγκωμιασθέντος;
Ο Σουλεϊμάν ξαναήλθε, καθώς η σειρά προβάλλεται. Ας εξετάσουμε το ζήτημα με ψυχραιμία. Τι θα μετέδιδε ο σταθμός, αν δεν είχε αγοράσει την εν λόγω σειρά; Είναι προτιμητέες οι «δακρύβρεχτες» λατινοαμερικάνικες, οι με εμμονή στο έγκλημα χολλυγουντιανές ή οι γεμάτες προστυχιά ελληνικές; Πονέσαμε ποτέ, επειδή το ραδιοτηλεοπτικό συμβούλιο απλώς προεδρεύει, όπως άλλωστε κάνουν και οι κυβερνήσεις μας.
Ο Σουλεϊμάν ήλθε στη χώρα μας, πριν από την προβολή της ταινίας. Προανέφερα ήδη γνωρίσματα της εξωτερικής μας πολιτικής. Προσθέτω την αδράνεια της Πολιτείας έναντι της τουρκικής προπαγάνδας στη Δυτική Θράκη και τη στήριξη εκ μέρους της της επιχειρούμενης επανεγγραφής της ιστορίας από απάτριδες εντολοδόχους σκοτεινών κέντρων και αποδόμησης του έθνους. Προσθέτω ακόμη την προπαγάνδα περί πολυπολιτισμικών κοινωνικών της νέας τάξης με ένθερμους υποστηρικτές απ’ όλο σχεδόν το φάσμα της πολιτικής σκηνής. Το ιδεολόγημα σε συνδυασμό με την ανικανότητα είχε ως αποτέλεσμα οι Αγαρηνοί να κάνουν πλέον έκδηλη την παρουσία στη χώρα μας. Έχουν όμως το άκρο της Δεξιάς, το αντιτιθέμενο προς την εν ομονοία ασκούμενη πολιτική στο ζήτημα αυτό, κατά του οποίου άκρου όλοι οι άλλοι καταφέρονται προβάλλοντας τον κίνδυνο του νεοφασισμού. Αποφεύγουν να ζητήσουν ταπεινά συγγνώμη από τον λαό μας, γιατί αυτοί τον εξωθούν προς το άκρο με τον προκλητικό αντιπατριωτισμό τους . Δεν απολογούνται για την προκλητική αδιαφορία τους προς αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος, καθώς ο εκμαυλισμένος πλέον λαός δεν το ζητά.
Ο μακαρίτης ο Οζάλ είχε πει ότι δεν θα χρειαστεί πόλεμος, για να κατακτήσει εκ νέου τη χώρα μας η Τουρκία. Τα μαθηματικά το αποδεικνύουν αυτό κατά τρόπο απλούστατο! Και ας μη φανταστούμε ότι θα ασκηθεί πίεση για εξισλαμισμό των γηγενών. Αυτό θα προκύψει κατά δύο τρόπους: Με την περαιτέρω μείωση των γεννήσεων, αν εμμείνουμε ως λαός στον ευδαιμονισμό και στον αισθησιασμό. Με τους μεικτούς γάμους, μέσω των οποίων θα ελκύουν στο Ισλάμ τον έτερο του ζεύγους, όπως γίνεται σε πολλές χώρες της Δυτικής Ευρώπης από δεκαετιών. Ο Σουλεϊμάν έχει από καιρό ξαναέλθει. Μήπως παρακολουθώντας τη σειρά κατανοήσουμε, γιατί υπήρξε τόσο ραγδαία η προέλαση των Οθωμανών στα εδάφη της Ρωμανίας. Μήπως αντιληφθούμε επί τέλους την παρακμή που και σήμερα βιώνουμε;
«ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ»
