«Οφείλουμε να πούμε πως όταν υπάρχει αναλγησία και ανευθυνότητα από την πλευρά της εξουσίας, τότε πράγματι πυροδοτούνται φαινόμενα ανυπακοής και αυτοδικίας. Όταν διαρρηγνύεται το κοινωνικό συμβόλαιο ανάμεσα στην κυβέρνηση και τον λαό, τότε καταρρέει η εμπιστοσύνη των πολιτών στους νόμους και διαχέεται κάθε είδους αντικοινωνική προδιάθεση. Η ανυπακοή στους νόμους της δημοκρατίας είναι αντικοινωνική συμπεριφορά ή οδηγεί σε αντικοινωνικές συμπεριφορές. Αλλά αυτό είναι μόνο η μισή αλήθεια. Η άλλη μισή και οφείλουμε να την πούμε, είναι ότι η αναλγησία της κυβέρνησης, πυροδοτεί κάθε είδους αντικοινωνικές συμπεριφορές».
Όπως καταλάβατε είναι οι δηλώσεις κάποιου πολιτικού που προφανώς διαμαρτύρεται για την κυβερνητική πολιτική και που δικαιολογεί την πυροδότηση κάθε είδους αντικοινωνικής συμπεριφοράς εκ μέρους των πολιτών. Περιμένουμε τις δηλώσεις των υπουργών Δένδια και Κεδίκογλου που σαφώς με ρητορική λιμανιού θα κατακεραυνώσουν τον πολιτικό που τόλμησε να κάνει τέτοιου είδους δηλώσεις. Θα τον χαρακτηρίσουν τουλάχουστον ηθικό αυτουργό που δικαιολογεί πράξεις ανομίας.
Τα πράγματα δεν είναι όμως πάντα όπως φαίνονται. Ο πολιτικός που έκανε τέτοιου είδους διαλυτικές και ύποπτες δηλώσεις δεν είναι ο Τσίπρας ή κάποιο άλλο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε καν ο βουλευτής Καστοριάς Διαμαντόπουλος, αλλά ο ίδιος ο πρωθυπουργός, την περίοδο που αντιπολιτεύονταν από αντιμνημονιακές θέσεις την κυβέρνηση Παπανδρέου. Βεβαίως θα αντιτείνει κάποιος, άλλο τότε και άλλο τώρα που είναι κοτζάμ πρωθυπουργός. Εξάλλου από τη Γερμανία δήλωσε, « ουδείς αναμάρτητος ». Έτσι με μία και μόνο δήλωση μετατράπηκε από αντιμνημονιακός σε φανατικό οπαδό του μνημονίου.
Τι και αν ο διευθυντής Εξωτερικών υποθέσεων του ΔΝΤ, Τζέρι Ράις παραδέχτηκε ότι το πρόγραμμα είναι λάθος, υπενθυμίζοντας μάλιστα και ανάλογες δηλώσεις του κ. Μπλανσάρ καθώς και της κ. Λαγκάρντ για το ίδιο θέμα; Ο λαλίστατος κατά τα άλλα κυβερνητικός εκπρόσωπος τσιμουδιά. Μα είναι δυνατόν να ασχολούνται με τέτοιου είδους δηλώσεις; Εμείς οφείλουμε να κρατήσουμε το λόγο μας προς την κ. Μερκελ ό,τι δεν πρόκειται να της δημιουργήσουμε το παραμικρό πρόβλημα, τουλάχιστον μέχρι τις Γερμανικές εκλογές. Δεν έχει ουδεμία σημασία αν οι άνεργοι έφτασαν το 1.500.000, αν η Ελληνική οικονομία διαλύεται,αν η ανθρωπιστική κρίση είναι πλέον εδώ. Εμείς πρέπει με οποιοδήποτε κοινωνικό κόστος να είμαστε φερέγγυοι σε σχέση με τις υποσχέσεις που δίνουμε στους «φίλους μας».
Τα χαλκεία της ΝΔ έχουν άλλες μεγαλύτερες προτεραιότητες. Κλεισμένοι στο war room (επικοινωνιακό δωμάτιο πολέμου) παρακολουθούν οποιαδήποτε δήλωση στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ ακόμη και του πιο μικρού και κατόπιν εξαπολύουν έναν αδυσώπητο επικοινωνιακό πόλεμο συνεπικουρούμενοι βεβαίως από τα ΜΜΕ. Και όταν δεν έχουν φρέσκιες δηλώσεις χρησιμοποιούν μπαγιάτικες, όπως οι θέσεις του Κουράκη στο συνέδριο εκκλησία-αριστερά για τους μισθούς των κληρικών, που τις θυμήθηκαν 4 μέρες αργότερα, ή μοντάρουν και κανένα βίντεο όπως έκαναν με τις δηλώσεις Διαμαντόπουλου.
Όσο όμως και να προσπαθούν τα προβλήματα είναι εδώ και κάποια στιγμή η οργή του λαού θα γίνει τέτοια που θα σαρώσει τα πάντα.
ΜΑΝΩΛΗΣ ΠΑΤΣΩΝΑΣ
