του
Γ. Παπακωνσταντίνου (*)
Στην παρούσα συγκυρία κρίσης, η κυβέρνηση επιχειρεί να αυτοπροβληθεί ως υπεύθυνη δύναμη και να αποδώσει παράλληλα τη μομφή της ανευθυνότητας στην Αξιωματική Αντιπολίτευση. Υπευθυνότητα όμως δεν είναι το να λες «είμαι υπεύθυνος» αλλά το να πράττεις υπεύθυνα. Υπευθυνότητα είναι το να προνοείς ώστε η ελληνική οικονομία να μην βρίσκεται στη σημερινή δεινή θέση.
Υπευθυνότητα δεν είναι να υπόσχεσαι στο πρόγραμμά σου αύξηση των Δημοσίων Επενδύσεων και μείωση των καταναλωτικών δαπανών και ως κυβέρνηση να πράττεις το αντίθετο. Υπευθυνότητα δεν είναι να υπόσχεσαι «ρυθμό ανάπτυξης πάνω από 5%» και να επιτυγχάνεις το 2008 τη μείωση στο 3% του ρυθμού ανάπτυξης που παρέλαβες στο 5,6% το 2003. Υπευθυνότητα δεν είναι να υπόσχεσαι ως αντιπολίτευση την αύξηση των δαπανών για την παιδεία στο 5% του ΑΕΠ και ως κυβέρνηση να τις μειώνεις σταθερά κάθε χρόνο.
Υπευθυνότητα δεν είναι να ισχυρίζεσαι προεκλογικά το 2007 πως πέτυχες δημοσιονομική εξυγίανση με την έξοδο της χώρας από την επιτήρηση και εκ νέου να παραβιάζεις το ίδιο έτος το Σύμφωνο Σταθερότητας. Υπευθυνότητα δεν είναι να παριστάνεις πως για όλα τα δεινά της ελληνικής οικονομίας φταίει αποκλειστικά η διεθνής κρίση, ενώ η χώρα είχε μπει σε τροχιά κρίσης εδώ και καιρό.
Υπευθυνότητα δεν είναι το να υπονοείς πως αντιλήφθηκες με πέντε χρόνια καθυστέρηση πως εφάρμοζες λάθος οικονομική πολιτική αποπέμποντας τον επί των οικονομικών Υπουργό σου που στήριξες αναφανδόν μέχρι τελευταία στιγμή. Υπευθυνότητα δεν είναι το να ανατρέπεις πλήρως με το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης τον προϋπολογισμό που ψήφισες μόλις ένα μηνά πριν, κατηγορώντας τότε την Αντιπολίτευση για ανευθυνότητα που δεν συμμεριζόταν τη δική σου άποψη.
Υπευθυνότητα δεν είναι να προσάπτεις στην αντιπολίτευση τη μομφή της ανευθυνότητας διότι διαφωνεί με την κατάργηση του αφορολογήτου ορίου για τους ελευθέρους επαγγελματίες και δυο μήνες αργότερα να ακυρώνεις την απόφασή σου, συνεχίζοντας να κατηγορείς την Αντιπολίτευση για ανευθυνότητα. Υπευθυνότητα δεν είναι να συνοδεύεις την εν λόγω απόφασή σου με την αύξηση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στα ποτά και τα τσιγάρα στο όνομα της «αναπλήρωσης των απολεσθέντων εσόδων», ενώ τα έσοδα αυτά ποτέ δεν υπήρχαν καθώς η κατάργηση του αφορολογήτου ήταν νέο μέτρο που δεν εφαρμόστηκε.
Δυστυχώς, ο κατάλογος της αναξιοπιστίας της ανεύθυνης διακυβέρνησης του κ. Καραμανλή δεν έχει τέλος. Η κυβέρνηση συνεχίζει να πορεύεται με την πεποίθηση πως η πολιτική δεν είναι η ενασχόληση με τα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας αλλά η διαχείριση των εντυπώσεων. Αυτή είναι μια σταθερά των κυβερνήσεων του κ. Καραμανλή που είναι αδύνατον να ανασχηματιστεί.
(*) Ο Γ. Παπακωνσταντίνου είναι Βουλευτής Ν. Κοζάνης και Εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ. Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε στην «Καθημερινή της Κυριακής»
