Η ανακοίνωση των ονομάτων που θα στελεχώσουν τα κομματικά ψηφοδέλτια του νομού μας, διαδικασία εμφανώς αθηνοκεντρική και έμπλεη πληθώρας αντιδημοκρατικών συνδηλώσεων, μιας και διενεργείται από τις ,ολιγαρχικής υφής, ελίτ των κομμάτων εξουσίας με τις απαραίτητες ευλογίες των γηρασμένων τοπικών τους οργανώσεων, γεννά όπως είναι φυσικό, ελπίδες και προσδοκίες στις εγχώριες εκλογικές πελατείες των δυο μεγάλων κομμάτων εξουσίας. Για διαφορετικούς βέβαια λόγους.
Στον σκληρά χειμαζόμενο χώρο της κεντροδεξιάς παράταξης, όπου οι πανηγυρισμοί περιττεύουν και οι προβληματισμοί περισσεύουν, οι ελπίδες και οι προσδοκίες που κυοφορούνται δεν έχουν να κάνουν τόσο με τη δυναμική που αποπνέει το παρών ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας , μιας και το ανύπαρκτο πολιτικό βάρος των προσώπων που το στελεχώνουν ακυρώνει εν τη γενέσει της την οποιαδήποτε υποψία δημιουργίας μιας τέτοιας δυναμικής, όσο με την πιθανότητα αλλαγής, που υπόσχεται ο μέλλοντας χρόνος για τις μετεκλογικές εξελίξεις στο χώρο της Νέας Δημοκρατίας. Εφόσον μάλιστα η ηγεσία της τελευταίας επέλεξε να πορευτεί στο δύσκολο αυτό μονοπάτι της εκλογικής αναμέτρησης με πρόσωπα που απογοήτευσαν λόγω της πολιτικής τους ανεπάρκειας, που διέψευσαν ελπίδες λόγω της ανικανότητάς τους να μεταφράσουν το νεαρό της ηλικίας τους σε ιδιαίτερο πολιτικό στίγμα και που εκνεύρισαν εν τέλει τους ψηφοφόρους τους λόγω της αδυναμίας τους να μετασχηματίσουν την εξουσία που κάποτε κατέλαβαν σε καθαρή και διαυγη οραματική πρόταση διακυβέρνησης (για να μην αναφερθούμε και σε όλους αυτούς που επιμένουν να διεκδικούν μια θέση στη Βουλή, έχοντας ως μοναδικό προσόν την αποκρουστική λαγνεία τους για το <> και την ανυπόφορη πρόταξη του γελοίου επιχειρήματος περι ανάγκης ηλικιακής ανανέωσης ) , είναι αυτονόητο ότι οι ελπίδες και οι προσδοκίες των υγιών ψηφοφόρων της θα προσανατολίζονται ολοένα και περισσότερο προς τις μετεκλογικές εξελίξεις που σίγουρα θα δρομολογηθούν στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, ως συνέπεια της αποτυχημένης διαχειριστικής διακυβέρνησης Καραμανλή- Σουφλιά και της αναγνωρισμένης από όλους, ανεπάρκειας του παρόντος στελεχιακού δυναμικού της.
Τα πολιτικά πρόσωπα που συμπεριλήφθηκαν στα ψηφοδέλτια της κυβερνώσας παράταξης, οδεύουν ολοταχώς προς την μετεκλογική τους απαξίωση ( έστω και αν κάποιοι επιμένουν να υποστηρίζουν την έωλη πολιτική θεωρία περί δημιουργίας εκλογικής <>) καθώς οι συνθήκες που διαμορφώνονται σε εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο απαιτούν νέου τύπου πολιτικούς λειτουργούς με σαφείς και ξεκάθαρες απόψεις περι του τι δεον γενεσθαι, με συγκροτημένο πολιτικό λόγο που να στοχεύει στον πυρήνα των προς επίλυση προβλημάτων, με σφαιρική αντίληψη των παραμέτρων που δομούν την μεταυλιστική μας κοινωνία και με πολιτική δεξιότητα που σίγουρα δεν εξαντλείται στην κωμική ανάγνωση κομματικών non paper και στη θλιβερή ανακύκλωση απόψεων και θέσεων ανώτερων κυβερνητικών στελεχών. Η αντικατάστασή τους φαντάζει επιτακτική ενώ η ιδεολογική και πολιτική γύμνια τους θα αναγκάσει τελικά και το ίδιο το εκλογικό τους ακροατήριο, που επιλέγει τα τελευταία χρόνια να δωρίζει την πολύτιμη νομιμοποίησή του σε μικρούς και σπιθαμιαίους, να αναφωνήσει επιτέλους το ΄΄ο βασιλιάς είναι όντως γυμνός΄΄.
Αντίθετα στον χώρο της μείζονος κεντροαριστεράς οι ελπίδες και οι προσδοκίες των φηφοφόρων της ακολουθούν διαφορετικά μονοπάτια, καθώς στηρίζονται στη δυναμική που αποπνέει η συμμετοχή συγκεκριμένων πολιτικών προσώπων στην εκλογική αναμέτρηση του Οκτωβρίου καθώς και στις προοπτικές που διανοίγονται για το μέλλον του νομού μας από πρόσωπα που μολονότι δεν κατόρθωσαν να συμπεριληφθούν στα ψηφοδέλτια , η επαναδραστηριοποίησή τους και η εκδήλωση επιθυμίας προσφοράς, προδικάζει εξελίξεις θετικές για την ποιότητα εκπροσώπησης των επερχόμενων νομαρχιακών εκλογών .Προσπερνώντας το διάχυτο αρνητισμό των πολιτών απέναντι στις πολιτικές διαδικασίες και τη γενικευμένη μιζέρια που αναδύεται από τις αθηνοκεντρικές επιλογές των κομμάτων για τη στελέχωση των ψηφοδελτίων τους , δεν μπορώ παρα να σταθώ σε δύο κυρίως πρόσωπα του νομού μας, που κατά τη γνώμη μου ξεχωρίζουν και διαθέτουν τα ποιοτικά εκείνα χαρακτηριστικά που θα τους επιτρέψουν να διαδραματίσουν πρωταγωνιστικό ρόλο στα πολιτικά μας πράγματα. Ο ένας με την ενδεχόμενη παρουσία του στην κεντρική πολιτική σκηνή και ο άλλος με την πιθανή μελλοντική του ενασχόληση με τις περιφερειακές δομές της πολιτειακής μας οργάνωσης. Αναφέρομαι στον πρώην δήμαρχο Κοζάνης, Πάρη Κουκουλόπουλο και στον πρώην νομάρχη, Ιορδάνη Ανδρεάδη.
Όσες παραλείψεις και αστοχίες και αν βρεθεί να καταλογίσει κανείς στον πρώην δήμαρχο Κοζάνης, για τα έργα και τις ημέρες της πολυετούς δημαρχίας του και όσες ανεπάρκειες και ελλείψεις και αν επιχειρήσει
να εγγράψει στο πολιτικό του βιογραφικό σημείωμα, δεν μπορεί παρα
να αποδεχτεί, τιμώντας την εντιμότητα της σκέψης του και την αντικειμενικότητα της κρίσης του, ότι είναι ίσως η πρώτη φορά για το νομό μας, μετά την επιβλητική παρουσία του Μιχάλη Παπακωνσταντίνου στα πολιτικά δρώμενα της χώρας, που ένας κοζανίτης πολιτικός καταφέρνει να διεμβολίσει τον κλειστό μιντιακό πυρήνα εξουσίας των Αθηνών και να σταθεί αξιοπρεπώς μεταξύ των προβεβλημένων προσώπων της οιονεί τηλεοπτικής μας δημοκρατίας. Από τη σκοπιά αυτή, η συνολική παρουσία του πρώην δημάρχου εγγυάται την αναβάθμιση του νομού μας, σε επίπεδο προσφοράς πολιτικών στελεχών προς την κεντρική δεξαμενή του εγχώριου κοινοβουλευτισμού ενώ ταυτόχρονα διασφαλίζει, λόγω και της ιδιαίτερης φύσης του συστήματος διακυβέρνησής μας, την απρόσκοπτη σύνδεση των τοπικών μας συμφερόντων και επιδιώξεων με τους δαιδαλώδεις μηχανισμούς διαμόρφωσης της κρατικής πολιτικής, με ότι και αν συνεπάγεται αυτό για το μέλλον του νομού μας.
Από την άλλη η απουσία του ονόματος του πρώην νομάρχη, Ιορδάνη Ανδρεάδη ,από το κομματικό ψηφοδέλτιο του Πασόκ, αν και αναμενόμενη για τους γνώστες των εσωκομματικών ζυμώσεων του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης , στερει την περιοχή μας από έναν κοινοβουλευτικο εκπρόσωπο που θα μπορούσε με την παρουσία του να δομήσει μια διεκδικητική πολιτική πρόταση και να προωθήσει σε κεντρικό επίπεδο τις κραυγές αγωνίας μιας ολόκληρης κοινωνίας που κουράστηκε, όλα αυτά τα χρόνια να εναποθέτει τις ελπίδες της για οικονομική ανάπτυξη στον <> λιγνίτη και στις <> στολές των υποψήφιων μαιών!! Η πιθανή κάθοδος του στις επικείμενες νομαρχιακές εκλογές έρχεται απλά να <> του αποκλεισμού του, παραμένοντας εντούτοις μια σημαντική πολιτική διέξοδος για τον τέως νομάρχη δεδομένης και της υπεσχημένης, από το ΠΑΣΟΚ, γενναίας αποκέντρωσης των εξουσιών της εκτελεστικής εξουσίας και της επιβεβλημένης ενδυνάμωσης των περιφερειακών θεσμών της τοπικής αυτοδιοίκησης.
Πρόκειται σίγουρα για 2 στελέχη, η εμπλοκή των οποίων στην προεκλογική συζήτηση μόνο οφέλη μπορεί να κομίσει στο μίζερο τοπικό πολιτικό παίγνιο, αφυπνίζοντας ταυτόχρονα και την κωφεύουσα κεντροδεξιά, της οποίας οι εφεδρείες σε ικανά στελέχη δεν εξαντλούνται σε καμμία περίπτωση στις ανακοινωθείσες υποψηφιότητες.
Για έναν πολίτη αυτής της χώρας που ποτέ του δεν προικοδότησε την Κεντροαριστερά με ψιχία εκλογικής νομιμοποίησης και που ποτέ του δεν πίστεψε στο τριτοκοσμικό σοσσιαλιστικό όραμα του ΠΑΣΟΚ για κοινωνική ανοικοδόμηση και οικονομική ανασυγκρότηση, η παραδοχή ,εκ μέρους του ,της ευνοικής για το μέλλον του τόπου μας εισδοχής στην πολιτική κονίστρα,έστω και του αντιπάλου κόμματος, προσώπων ικανών να επωμιστούν τις ευθύνες της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης και να αναλάβουν τα βάρη της διακυβέρνησης, συνιστά πράγματι σημείο των καιρών μας αποκαλύπτοντας με εκκωφαντικό τρόπο την υπερκομματική συναίνεση που συντελείται στους κόλπους της κοινωνίας σχετικά με την ανάγκη προώθησης στα υψηλά δώματα της εξουσίας, ανθρώπων που και θέλουν και μπορούν. Το ζητούμενο για την κοινωνία των πολιτών είναι να μπορέσει να αποτυπώσει τη συναίνεση αυτή και στην εκλογική της συμπεριφορά, με την εγκατάλειψη του οχληρού για τη δημοκρατία μας, <> του παρελθόντος που της επέτρεπε να πουλάει την ψυχή της στον εκάστοτε πολιτικό διάβολο με αντάλλαγμα την νομή της εξουσιας και την πρόσβαση στα κρατικά ταμεία !!!
* Το Madre de Deus ήταν ένα θηριώδες, για τα δεδομένα της εποχής του, πορτογαλικό εμπορικό ιστιοφόρο, το οποίο επιστρέφοντας από τις Ανατολικές Ινδίες, το 1592, και κατευθυνόμενο προς τη Λισαβόνα, φορτωμένο με αμύθητους θησαυρούς και πολύτιμα εμπορεύματα από το Μεξικό και το Περού, έπεσε στα χέρια των Βρετανών, που την εποχή εκείνη βρίσκονταν σε πόλεμο με την Ισπανία και την Πορτογαλία. Μόλις το πολύτιμο αυτό λάφυρο του πολέμου κατέφτασε στο λιμάνι του Ντάρτμουθ, <> ( από το βιβλίο του David Landes, O πλούτος και η φτώχεια των εθνών- Εκδόσεις
Λιβάνη). Βάλτε στη θέση του Madre de Deus το ελληνικό κράτος, στη θέση των Αγγλων και των Πορτογάλων τα 2 μεγάλα κόμματα εξουσίας (με όποια αντιστοιχία επιθυμείται), στη θέση των πωλητών και λοιπών απατεωνίσκων τους απανταχού κουμπάρους, φίλους, συγγενείς, αφισοκολλητές και κλακαδόρους, στη θέση της Ελισάβετ τον αιωνίως εκνευρισμένο με τις παραλείψεις των υπουργών του, πρωθυπουργό και στη θέση του Ουόλτερ Ραλι τους ευσυνείδητους , αν και ολιγάριθμους, παρατρεχάμενους του πρωθυπουργικού γραφείου, και αίφνης θα αποκαλυφθεί μπροστά σας όλο το πολιτικό σκηνικό των ημερών μας.Εύχομαι μόνο η επόμενη κυβέρνηση να μην αντιμετωπίσει το κράτος σαν την <> γιατί στην περίπτωση αυτή ούτε το Μάννα εξ ουρανού δεν τη σώζει ( βλ. δημοσιογραφικο-εργολαβικό κατεστημένο) από το οριστικό και αμετάκλητο λάκτισμα της κοινωνίας.
ΦΟΥΝΤΟΓΛΟΥ
Χ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ
Ειδικευομενος ιατρος
Φοιτητης του τμηματος Πολιτικων
Επιστημων του ΑΠΘ
