Οι δημοτικές εκλογές πέρασαν και πρόσφατα ορκίστηκαν τόσο η νέα Δημοτική όσο και η Περιφερειακή Αρχή. Συχνά έχω καταδείξει την αναγκαιότητα οι δημοτικοί άρχοντες να κατανοήσουν και να εκμεταλλευτούν στο έπακρο, τις δυνατότητες που τους δίνει η θέση τους. Προσωπική μου άποψη είναι πως το πρόβλημα στην περιοχή μας – όσο και γενικότερα στην Ελλάδα – είναι ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση διαχρονικά στερείται οράματος. Πρώτα οι ίδιοι οι δήμαρχοι και περιφερειάρχες δεν αντιλαμβάνονται πως το να είσαι δημοτική αρχή, δεν σημαίνει να διαχειρίζεσαι την ομαλή διοικητική λειτουργία των δημοτικών επιχειρήσεων και του δήμου, ούτε να διαχειρίζεσαι χρέη προηγούμενων διοικήσεων.
Σε αυτό το επίπεδο – και με αφορμή της ανάληψη του δήμου μας από την νέα δημοτική αρχή – θα ήθελα να αναφέρω κάποιες προσωπικές ιδέες που θα βοηθούσαν τον δήμο μας να κάνει την διαφορά. Προφανώς δεν είμαι ειδικός. Πιστεύω ακράδαντα όμως πως αυτά που θα αναφέρω, μπορούν να εφαρμοστούν.
Οι σημερινές συνθήκες επιβάλλουν, οι νέες δημοτικές αρχές να επικεντρωθούν σε δύο τομείς: Ο πρώτος τομέας είναι η παραγωγή τοπικών έργων υποδομής και ο δεύτερος η καταπολέμηση της ανεργίας και η τόνωση της απασχόλησης. Αυτούς τους τομείς έχει ανάγκη ο κόσμος και σε αυτούς δίνει προσοχή. Και αν ο πρώτος τομέας είναι λίγο ή πολύ γνωστός, στον δεύτερο τομέα οι επιδόσεις των δημοτικών αρχών προσεγγίζουν το… μηδέν. Στην περιοχή του Δήμου Εορδαίας δε, το απόλυτο μηδέν.
Ο καιρός που οι δημοτικοί άρχοντες περίμεναν το κράτος για να εγκρίνει τις εκατοντάδες συμβάσεις ορισμένου χρόνου και συμβάσεις έργου, τέλειωσε. Όποιος δήμος περιμένει τις συγκεκριμένες συμβάσεις για να τονώσει την απασχόληση στην περιοχή του, είναι εξαρχής ανεπαρκής και αποτυχημένος. Έτσι απλά. Την απασχόληση πλέον, πρέπει οι δήμοι να την κυνηγήσουν. Όπως ο πωλητής κυνηγάει τους πελάτες του «πόρτα πόρτα». Και ειδικά οι δημοτικές αρχές έχουν πολλές δυνατότητες να βρουν «πελάτες», δηλαδή ιδιώτες επενδυτές που θα επενδύσουν και θα δώσουν δουλειά στην περιοχή. Εξηγούμαι:
Η περιοχή μας έχει ένα στρατηγικό πλεονέκτημα που δεν έχουν οι περισσότεροι δήμοι στην χώρα. Την τηλεθέρμανση. Τηλεθέρμανση σημαίνει ενέργεια. Επίσης έχει και κάποια άλλα σημαντικά πλεονεκτήματα. Ένα από αυτά είναι οι εγκαταστάσεις του ΒΙΟΠΑ. Δηλαδή έτοιμες κτιριακές υποδομές. Πως αλήθεια θα φαινόταν η πρόταση σε κάποιον επιχειρηματία της Αθήνας, να ανοίξει την βιομηχανική μονάδα του στην περιοχή μας; Σαν κίνητρο για να το κάνει, θα αποτελούσε κυρίως η τηλεθέρμανση αλλά και η δωρεάν (ή ελάχιστου τιμήματος) παραχώρηση των κτιριακών υποδομών του ΒΙΟΠΑ για δική του χρήση. Η βιομηχανική μονάδα θα χρησιμοποιούσε δωρεάν ενέργεια από την τηλεθέρμανση, για την οποία ο δήμος θα μπορούσε να επιδοτήσει την ΔΕΤΗΠ. Ή θα επιβαρυνόταν οι πολίτες μια ελάχιστη αύξηση στα δημοτικά τέλη, προκειμένου να επιδοτηθεί το ενεργειακό μέγεθος που θα παραχωρούταν στην βιομηχανία. Επίσης στον επενδυτή θα παραχωρούταν και μέρος των κτιριακών υποδομών του ΒΙΟΠΑ. Σαν αντάλλαγμα ο επενδυτής θα υποχρεούταν να προσλάβει εργατικό προσωπικό, αποκλειστικά από την περιοχή της Εορδαίας. Ρωτώ λοιπόν: Ποιος επενδυτής δεν θα άνοιγε την βιομηχανία του στην Εορδαία, αν ήξερε ότι θα έχει «τζάμπα» ενέργεια και κτιριακές υποδομές;; Και πόσοι δήμοι στην Ελλάδα υπάρχουν, που να μπορούν να προσφέρουν δωρεάν ενέργεια σε επενδυτές;;
Προφανώς ελάχιστοι. Και στα δύο ερωτήματα. Για να βρεθούν όμως αυτοί οι επενδυτές, πρέπει να γίνει και ένα ακόμα βήμα: Η ίδια η δημοτική αρχή να τους αναζητήσει. Όσες δημόσιες ανακοινώσεις και να βγάλει, πρέπει η ίδια να τους εντοπίσει και να τους προσεγγίσει. Υπάρχουν σήμερα μεγάλοι όμιλοι και πολλοί πάμπλουτοι επιχειρηματίες των Αθηνών, που θέλουν να επενδύσουν. Απλά αναζητούν τον χώρο με τα περισσότερα στρατηγικά πλεονεκτήματα για αυτούς.
Για αυτόν το σκοπό λοιπόν, θα μπορούσε να δημιουργηθεί Αντιδημαρχεία Καταπολέμησης της Ανεργίας. Μια καινοτόμα πρόταση, που απ’όσο γνωρίζω δεν διαθέτει καμιά δημοτική αρχή στην Ελλάδα. Πρακτικά ένας αντιδήμαρχος – με την βοήθεια 2-3 ακόμα δημοτικών υπαλλήλων – θα αναλάμβανε την έρευνα, την προσέγγιση και διαπραγμάτευση με επενδυτές που θα ήθελαν να επενδύσουν. Στο πλαίσιο που έχει αποφασίσει η δημοτική αρχή και με τις παροχές που αυτή μπορεί να προσφέρει. Δεν θα έκανε τίποτα άλλο, παραμόνο αυτό.
Αυτές λοιπόν είναι ενέργειες που θα μπορούσαν να κάνουν την διαφορά. Τόσο για μικροπολιτικούς λόγους (που δεν απασχολούν τους πολίτες αλλά απασχολούν τους πολιτικούς) , όσο και για ουσιαστικούς λόγους πραγματικής προσφοράς στο κοινωνικό σύνολο της περιοχής μας. Αν σε κάποιον τοπικό άρχοντά όλα αυτά ακούγονται ανεφάρμοστα, τότε προφανώς είναι ακατάλληλος για δημοτικός άρχοντας. Ο κόσμος και οι σημερινές περιστάσεις, απαιτούν όραμα, δυνατότητες και σκληρή δουλειά. Όχι οικονομικούς διαχειριστές δημοτικών επιχειρήσεων και υπαλλήλων. Ούτε πολιτικάντηδες που φωτογραφίζονται σε δεξιώσεις και πανηγύρια.
Παύλος Κιλίντζης
pkilintzis@gmail.com
