Γράφει η Αθηνά Τερζοπούλου
Είναι αλήθεια πως όταν πέφτει “μαύρο”, ας πούμε… στην οθόνη, σταματά η εκπομπή πληροφόρησης και θεαμάτων , άρα σταματά η επικοινωνία.
Αρα πλήττεται η δημοκρατία. Και δικαιολογημένα ας πούμε διαμαρτύρονται όλοι. Και πού πλήττεται! Στην Ελλάδα που είναι η κοιτίδα της Δημοκρατίας. Ορθότερα, που ήταν η κοιτίδα της Δημοκρατίας, Κάποιους αιώνες πριν. Αν θυμάμαι καλά την ιστορία, τότε που λειτουργούσε η Εκκλησία του Δήμου . Μετά ήρθαν οι Ρωμαίοι, μετά για 1000 χρόνια είχαμε Βυζαντινοκρατία, οπότε από τη λήξη της στα 1430 μέχρι 1912 είχαμε τουρκοκρατία και βέβαια μπουχτήσαμε στην σκλαβιά και δώσαμε μάχες για να λευτερωθούμε και να εκπέμψουμε τις ιδέες μας και την αγωνιστικότητά μας .
Κι όταν στήσαμε το 1827 την 1η κυβέρνηση της ελεύθερης Ελλάδας με τον (Ρωσσόφιλο) Καπποδίστρια , αυτός για ν αντιμετωπίσει τις πρώτες δυσκολίες της 1ης επίσημης χρεωκοπίας ενεχυρίασε την προσωπική του περιουσία για να εξασφαλίσει χρήματα. Δολοφονήθηκε όμως το 1831 και στερηθήκαμε την δυνατότητα αυτόνομης ανάπτυξης. Μετά από το 1833 μέχρι το 1862 είχαμε τον Οθωνα και μέχρι την ενηλικίωσή του πέρασαν οι Μαυροκορδάτοι (Αγγλόφιλοι), οι Κωλέτσηδες (Γαλλόφιλοι), Οι Μάουερ(Γερμανόφιλοι) είχαμε και το 1ο Πρωτόκολλο του Λονδίνου και παρενέβησαν οι ξένες συμμαχικές δυνάμεις στα δημοσιονομικά μας, μια που είμασταν ελεύθεροι πρωτάρηδες και δεν ξέραμε. Μετά μας δώσαν και το σύνταγμα του 1843 πακέτο με την 2η επίσημη χρεωκοπία και απολύαν και μερικούς χιλιαδες υπαλλήλους. Δεν φτάνουν αυτά ,το 1855 πιάνει και μια χολέρα τους Ελληνες και εξαφανίζονται 17000. Μετά που φεύγει ο Οθωνας το 1862 και την ενθρόνιση το 1863 του Γεωργίου του Α’ σκάει κι άλλη χρεωκοπία και νέα σύνταγμα πάλι πακέτο για παρηγοριά και νέο δανεισμό απο την τότε Λατινική ένωση (κάτι σαν Ευρωπαική Ενωση) .Μετά, το 1867 της “Ελεύθερης”Ελλάδας οι Αγγλοι σκέφτηκαν να μας κάνουν αυτόνομο κρατίδιο αλλά να περιοριστούμε μόνον στην Πελοπόννησο και για να μας καλοπιάσουν μας δίναν πολλά δανεικά για να μας χρηματοδοτήσουν τις φαρδιές γραμμές του ΟΣΕ. Τότε εκατό φορές άλλαξαν σχέδια . Μετά Το 1881, το τότε ελεύθερο ελληνικό κράτος προσαρτούσε στην κυριαρχία του την Θεσσαλία και σε λίγα χρόνια διπλασιαζόταν η γεωργική παραγωγή, η βιομηχανία και οι βιοτεχνίες, με δανεικά βεβαίως κατά την προσφιλή μας τακτική. Δημοκρατία-Δανεικά και Ελευθερία κατά την προσφιλή μας τακτική “τα σετάραμε” μαζί. Με αυτά και μ άλλα φτάσαμε στον Τρικούπη, κι ας μην μας διαφεύγει πως γυρω του άνθιζε η παραοικονομία και μια επίπλαστη ευημερία, γι αυτό και πάλι χρεωκοπήσαμε το 1893 κατά το γνωστό “δυστυχώς“. Λίγα χρόνια μετά, το έτος 1898 μας έστερξαν και επι Βασιλέως Κωνσταντίνου μας πλάσσαραν την Επιτροπεία Τεχνητής Βοήθειας. Εν ολίγοις μέχρι το 1930 η Ελεύθερη Ελλάδα δυστυχώς ζούσε όσο μπορούσε πιο δημοκρατικά με δανεικά κάτι που έκανε τον Οικονομολόγο Ζολώτα ν αναφωνήσει ή το χρέος θα φάει την πατρίδα μας ή το έθνος μας θα φάει το χρέος. Μετά.. το κράχ του 1929 και ο φασισμός φέραν τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο με τα γνωστά δεινά και πήραν τα πάνω τους οι Αμερικανοι κάνοντας ρεκόρ πωλήσεων οι βιομηχανίες εξοπλισμών, ενώ στην μετεμφυλιακή Ελλάδα των δεκαετιών του 1950 και 1960, παρ όλη την φτώχια, μεσουρανούν και δοξάζουν την Ελλάδα, Ελληνες σαν τον Εμπειρικο, Τερζάκη , Φ.Κόντογλου , Κούν ή Δημ.Ροντήρη κ.λ.π Και φτάνουμε ταχέως στην μεταπολίτευση 1974-2010, όπου ευλογώντας τα γένια τους οι κυβερνώντες διακηρύττουν την εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας άσχετα αν το σύνταγμα του 1975 καρατομήθηκε εν ολίγοις με το σύνταγμα του 1986 , αφού περιορίστηκαν οι αρμοδιότητες του Προέδρου της Δημοκρατίας και ουδέποτε εκλογικός νόμος απέκτησε αυξημένη τυπική ισχύ ως περιεχόμενο Συντάγματος ,για να κόβονται και να ράβονται οι εκλογικοί νόμοι στα μέτρα των κραταιών. Ο,τι μεταρρυθμίσεις γίνονται όλα αυτά τα χρόνια υπηρετούν την Δημοκρατία.
Με συγχωρείτε θέλω να πω ακριβέστερα την οικογενειοκρατία των Παπανδρέου, που ξεκίνησαν απο το έτος 1944 μέχρι το 2010 με διακοπές και των Καραμανλή, με στοιχεία κοινοβουλευτισμού.
Με συγχωρείτε αλλά κάπως έτσι αντιλαμβάνομαι την «Δημοκρατία» του τόπου μου. Γιατί αν όλα αυτά τα 36 τελευταία χρόνια που είχα στην πατρίδα μου όπως λένε δημοκρατία , που προσεβλήθη με το κλείσιμο της κρατικής τηλεόρασης, γιατί δεν μου λέγανε εγκαίρως όλοι αυτοί «οι Δημοκράτες «,Πού διασκορπιζόταν όλος αυτός ο δημόσιας πακτωλός χρημάτων που εισέρρεε στη χώρα μου από τα Κοινοτικά πλαίσια στήριξης και τα ΜΟΠ; και Πού χάθηκαν μέσα στις σκοτεινές γραφειοκρατικές διαδρομές; ή σε ποιον λαβύρινθο μπήκαν μόλις πέρασαν τα σύνορα της Ελλάδας κι αναγκάζονται σήμερα νοικοκυραίοι και έντιμοι να σηκώσουν το βάρος της κρίσης, την οποία δημιούργησαν οι Δημοκράτες που Δανειζόταν για να γίνουμε κράτος και για να «μεγαλουργούμε» σαν Δημοκράτες, μοιράζοντας αφειδώς και χωρίς αιδώ υπερβολικούς μισθούς, επιδόματα και αποζημιώσεις πάσης φύσεως. Οι καταχρήσεις με τα δανεικά δεν είχαν όρια. Δεν μπορούσαν μέχρι πρότινος, το μέγεθός των δανεικών να το συλλάβουν οι Ελληνες πολίτες. Μπορεί βέβαια να τα θέλουμε όλα δικά μας, αλλά δεν γίνεται. Για ένα, είμαστε όμως σίγουροι ότι θέλουμε. Θέλουμε Ισορροπίες. Πρακτικές που να μην μας τρομάζουν, αλλά να μας προστατεύουν . Να λειτουργεί ταχύτατα η (τρίτη εξουσία) που είναι Η (Τυφλή) Δικαιοσύνη και από τον φόβο της, με αίσθηση δικαίου να μην θίγονται δημόσια αγαθά και ατομικά δικαιώματα.
