Αντώνης Πουγαρίδης
apougaridis@gmail.com
Το τι γίνεται καθημερινά με τη διασπορά πληροφορίας το βιώνουμε όλοι μας, άλλοι σε μικρό και άλλοι σε μεγάλο βαθμό. Καθημερινά δημιουργούνται νέα κανάλια επικοινωνίας χωρίς ξεκάθαρους στόχους και με βραχύβια προοπτική. Όσο και να κάνουμε τα στραβά μάτια με την ποιότητα πληροφορίας που προσφέρει ο καθένας, στο βωμό της πολυφωνίας, οι διαστάσεις του φαινομένου αποδεικνύουν πως η κατάσταση δεν είναι διαχειρίσιμη. Ο χρήστης είναι σήμερα είναι προκατειλημμένος. Ξέρει εκ των προτέρων πως αυτό που διαβάζει είναι αμφίβολης προέλευσης και αξιοπιστίας. Αυτό όπως είπα, δε μας ενοχλεί, καθώς πρέπει να δίνεται βήμα σε όλους. Ζούμε στην εποχή της πληροφορίας.
Με ενοχλεί όμως το ότι τα μέσα πλέον είναι περισσότερα από τους αναγνώστες. Επειδή το να ακουστεί μια φωνή, δεν απαιτεί την υποδομή και τους πόρους που απαιτούσε τα προηγούμενα χρόνια, αναπτύχθηκε η πολυσυζητημένη πανσπερμία μέσων. Θεμιτή η πανσπερμία. Υπάρχει ζήτημα όμως.
Σε μια εποχή γενικευμένης απαξίωσης των πάντων, και όχι μόνο των πολιτειακών θεσμών, οι πολίτες άρχισαν να αδιαφορούν για το τι γίνεται γύρω τους, για το τι συμβαίνει στην πόλη που μεγαλώνουν τα παιδιά τους. Ίσως το ένστικτο της επιβίωσης να μας οδήγησε στο να σκεφτόμαστε αντι-συλλογικά, ίσως απλά να άδειασαν οι κουμπαράδες της ανάπτυξης. Όπως και να έχει, όπως πάει το πράγμα, το πηλίκο …μέσα ανά αναγνώστες θα μεγαλώνει συνεχώς!
Είμαστε πολύ κοντά στο οριακό σημείο που θα επαναξιολογηθεί, και θα χρειαστεί να αναθεωρηθεί ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τα μέσα, τους αναγνώστες, τις ειδήσεις, την αρθρογραφία, την ενημέρωση. Θεωρώ εξαιρετικά δύσκολο να αποσπάσεις την προσοχή του κόσμου εν έτει 2011. Το αναγνωστικό κοινό σήμερα, εκτός από το ότι είναι καλομαθημένο από την παγκόσμιας κλίμακας βάση δεδομένων που λέγεται Διαδίκτυο, καθημερινά γίνεται όλο και περισσότερο ανομοιογενές.
Που θέλω να καταλήξω; Το κλειδί είναι στο να εστιάσουμε στη γειτονιά μας, με ό,τι συνεπάγεται η διαφορετικότητα των εικόνων που έρχονται στο μυαλό καθενός από εμάς στο άκουσμα της λέξης γειτονιά.
Έχουμε την τύχη – σε τοπικό τουλάχιστον – επίπεδο, τα μέσα να είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την εκάστοτε κοινωνία και να εξαρτώνται άμεσα από αυτήν. Και η σχέση αυτή είναι αμφίδρομη. Ήρθε η ώρα τα μέσα να επανακαλλιεργήσουν σχέσεις με τους πολίτες με ένα και μοναδικό τρόπο: Να τσιγκλίσουν τον κόσμο να ενδιαφερθεί για τη γειτονιά του. Έτσι θα αποκτήσουμε δυναμικές εφημερίδες, sites, blogs, που προσφέρουν ουσία, και είναι απαλλαγμένα από το θόρυβο περί εμπλοκής στο κλίμα διαφθοράς των προηγουμένων ετών, που σκοπεύει να τα κυνηγά επ’ άπειρο σαν φάντασμα. Αυτή η δυναμική, πηγή της οποίας θα είναι το υπό εξαφάνιση είδος του ενεργού πολίτη, πρέπει να εξυπηρετήσει έναν και μόνο σκοπό. Να δώσουμε ανάσα ζωής στη γειτονιά μας, και να γίνουμε οι αρχιτέκτονες στην – μετά την κρίση που μας έφεραν – ανάπλαση της.
