Στην πρόσφατη επίσκεψη της προέδρου της Δημοκρατικής Συμμαχίας, Ντόρας Μπακογιάννη, στις Βρυξέλλες κατατέθηκε στην κοινοβουλευτική ομάδα των Φιλελευθέρων Δημοκρατών (ALDE), το εναλλακτικό σχέδιο που μελέτησε και εκπόνησε η Δημοκρατική Συμμαχία για τη δημοσιονομική προσαρμογή της χώρας.
Η πρόταση αυτή υιοθετήθηκε από τους Φιλελεύθερους της Ευρώπης και στη συνέχεια παρουσιάστηκε από την πρόεδρο της Δημοκρατικής Συμμαχίας, στον αρμόδιο επίτροπο Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων της ΕΕ, κ. Όλι Ρέν, ο οποίος με δήλωση του τόνισε πως υπάρχουν προτάσεις στην Ελλάδα, που κινούνται σε σωστή κατεύθυνση και είναι πιο ρεαλιστικές και υλοποιήσιμες.
Η εξέλιξη αυτή πέρα από δικαίωση για τη Δημοκρατική Συμμαχία αποδεικνύει επίσης πως όταν με ρεαλιστικές θέσεις και κοστολογημένες προτάσεις διαπραγματεύεσαι στην Ευρώπη μπορούν να πετύχουν και οι διαπραγματεύσεις αλλά και να δημιουργηθούν συμμαχίες προς όφελος του εθνικού στόχου.
Αξίζει να σημειωθεί, πως το σχέδιο που κατέθεσε η Δημοκρατική Συμμαχία και ενέκρινε το ALDE, αποτελεί και το μοναδικό σχέδιο ελληνικού κόμματος που έχει εγκριθεί και γίνει επίσημη πρόταση ευρωπαϊκού συνασπισμού κομμάτων για την ελληνική κρίση και μάλιστα ικανοποιεί και άλλους ευρωπαϊκούς σχηματισμούς.
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της πρότασης των Φιλελευθέρων Δημοκρατών σχετικά με την αντιμετώπιση της ελληνικής κρίσης.
ΚΕΙΜΕΝΟ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΩΝ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΥΡΩΖΩΝΗΣ
Την τελευταία εβδομάδα ο Οίκος Αξιολόγησης Standard’s and Poor υποβάθμισε τα ελληνικά ομόλογα από την κατηγορία Β στην CCC.
Αυτό είναι το τελευταίο από τα σημεία που δίνουν οι αγορές, μετά μια ολόκληρη σειρά ανάλογων ενεργειών, και που σηματοδοτεί το γεγονός ότι εγκαταλείπουν σχεδόν την Ελλάδα.
Είναι σαφές ότι αυτό οδηγεί στο χειρότερο σενάριο, όχι μόνον για την Ελλάδα αλλά και για ολόκληρη την ευρωζώνη.
Εάν οι αγορές δουν ότι η Ευρώπη αποσύρει την υποστήριξη και την συμπαράστασή της από ένα κράτος, θα στοχοποιήσουν το επόμενο.
Η τρέχουσα προσέγγιση σχετικά με την Ελλάδα, την οποία έχουν υιοθετήσει οι επικεφαλής των κυβερνήσεών μας, βρίσκεται πλέον πίσω από τα γεγονότα.
Είναι πολύ ήπια, υπερβολικά περιορισμένη και ανεπαρκών διαστάσεων για να πείσει τις αγορές ότι η κρίση του ευρώ είναι υπό έλεγχο, πολύ περισσότερο δε ότι έχει ξεπεραστεί.
Ένα ριζοσπαστικά, διαφορετικό «πακέτο», είναι πλέον αναγκαίο για να είναι γνήσια πειστικό: Απαιτείται μια περιεκτική, συνεκτική, στρατηγική, μια ευρεία προσέγγιση που να αντιμετωπίζει ριζικά το πρόβλημα.
Αυτή η νέα στρατηγική είναι αναγκαία αφενός μεν για να λυθεί το «ελληνικό πρόβλημα», αφετέρου δε για να σταματήσει την επιμόλυνση της υπόλοιπης ευρωζώνης και για να κρατήσει το ευρώ ως νόμισμα έξω από την ζώνη κινδύνου.
Μια νέα στρατηγική, με βαθιές ρίζες, είναι απαραίτητη: Η στρατηγική αυτή ασφαλώς θα βασίζεται στις μεταρρυθμίσεις και στα μέτρα λιτότητας, αλλά επίσης, με σκοπό να μην επιτρέψει στην ελληνική οικονομία να καταρρεύσει, θα πρέπει να βασίζεται στις επενδύσεις και την ανάπτυξη.
Η νέα προσπάθεια θα πρέπει να αναληφθεί απ’ όλα τα εμπλεκόμενα μέρη:
1.Για τον περιορισμό των δαπανών το κράτους:
– Ένα πιο τολμηρό και πιο ρεαλιστικό πρόγραμμα δημοσιονομικής σταθεροποίησης, βασισμένο κυρίως στον περιορισμό των κρατικών δαπανών που θα περιορίσει την συσσώρευση δημόσιου χρέους και θα εκπλήξει θετικά τις αγορές.
2.Για την αντιμετώπιση της Διαφθοράς στο δημόσιο βίο:
– Ένα μακράς πνοής θεσμικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων εναντίον της διαφθοράς και των πελατειακών πρακτικών, με τεχνοκρατικά υποστήριξη από τις σχετικές με τα θέματα αυτά υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
3. Για να δοθούν στην Ελλάδα κίνητρα οικονομικής μεγέθυνσης:
Υπάρχουν διάφοροι τρόποι για να γίνει αυτό:
– Επαναδιάταξη υπέρ της Ελλάδας πόρων από τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό και/ή της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων.
– Ένα μέρος των εσόδων του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων (για παράδειγμα, το 25%) να πηγαίνει σ’ ένα « Ταμείο Επενδύσεων».
Το ίδιο το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων, επίσης, πρέπει να επανασχεδιαστεί ώστε να μην καταλήξει σε ξεπούλημα των ελληνικών δημόσιων πόρων, που, επιτέλους, θα βλάψει τόσο την Ελλάδα όσο και τις χώρες που την δανείζουν ( θα πάρουν λιγότερα χρήματα πίσω για τα δάνειά τους).
Αυτό μπορεί να επιτευχθεί εάν στις πωλήσεις –ιδίως ακίνητης περιουσίας- δοθεί περισσότερος χρόνος (π.χ. επτά αντί πέντε χρόνια) και τα έσοδα μοιρασθούν συμβατικώς μεταξύ του ελληνικού κράτους ( για το ως άνω Ταμείο Επενδύσεων) και των χωρών που δάνεισαν την Ελλάδα.
4. Για τον εξορθολογισμό των επιτοκίων δανεισμού της Ευρωζώνης:
Η ευρωζώνη «στραγγαλίζει» σήμερα την Ελλάδα επιβάλλοντας ένα περιττά υψηλό τόκο στα δάνεια που παρέχει.
– Πρέπει λοιπόν να χαμηλώσουμε το επιτόκιο στο επίπεδο του ΔΝΤ ή στο μέσο όρο του επιτοκίου των ομολόγων του EFSF ΚΑΙ ΤΟΥ EFSM , ή των δανείων του ΔΝΤ.
5.Για τους κατόχους ελληνικών ομολόγων:
Να δεχθούν ότι η ωρίμανση των ελληνικών τους ομολόγων θα παραταθεί (χρονική επιμήκυνση) ή αλλιώς (κι αυτό είναι, ίσως, μια καλύτερη επιλογή) να δεχθούν την ανταλλαγή των τρεχόντων ομολόγων τους με ένα μικρότερο πακέτο ασφαλών ευρωπαϊκών ομολόγων, διαβάθμισης ΑΑΑ.
Ο συνδυασμός αυτός των μεταρρυθμίσεων, των επενδύσεων, και προσπαθειών των ομολογιούχων και των χωρών της ευρωζώνης είναι ουσιώδης για να επιτευχθεί η σωτηρία της Ελλάδας και για να ηρεμήσουν οι αγορές που στοχοποιούν σήμερα την Ευρωζώνη.
Εν τούτοις το ριζοσπαστικό και πολύπλευρο φιλελεύθερο αυτό πρόγραμμα θα πετύχει μόνον αν:
– Υπάρχει πολιτική συναίνεση στην Ελλάδα ως προς την ακολουθητέα αυτή στρατηγική. Τα κόμματα πρέπει να σταματήσουν να παίζουν πολιτικά παιχνίδια.
Χωρίς συναίνεση δεν θα υπάρξει καμία νέα διεθνής προσπάθεια υπέρ της Ελλάδας.
– Οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να σταματήσουν κι αυτοί να δημιουργούν σύγχυση αναφορικά με το μέλλον της Ελλάδας στην ευρωζώνη.
Ζητάμε απ’ την Ευρωπαϊκή Ένωση να είναι κι αυτή ενωμένη –όπως το ζητάμε και από την Ελλάδα- και να στηρίξει την αναγκαία αυτή θεμελιώδη στρατηγική υπέρ της Ελλάδας και της ευρωζώνης.
