Το ταξίδι μας ξεκινά από την πόλη μας στις 7:15 το πρωί από το δημαρχείο μας. Η μέρα είναι Πέμπτη 30/08/2012 και προμηνύεται να είναι όμορφη και ξεχωριστή. Προορισμός μας το Ναύπλιο, το Τολό, η Ύδρα, οι Σπέτσες και η Επίδαυρος.
Γνωστά πρόσωπα και οικείο περιβάλλον κατακλύζει το λεωφορείο και ξεκινά το ταξίδι μας. Αποβιβαζόμαστε και διασχίζουμε τον νομό Κοζάνης και Γρεβενών για να κάνουμε την πρώτη μας στάση στα Ιωάννινα. Μια πόλη που είναι γνωστή για την όμορφη λίμνη της και την ιστορική σχέση της με τον Αλή Πασά. Συνεχίζουμε την πορεία μας περνώντας από τον νομό Άρτας και Αιτωλοακαρνανίας για να φτάσουμε στην γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου. Ένα σύγχρονο έργο, που ολοκληρώθηκε το 2004 και βοηθάει στην εύκολη διέλευση στο διαμέρισμα της Πελοποννήσου.
Η Πελοπόννησος με τον συνδυασμό βουνού και θάλασσας μας μαγεύει. Διασχίζουμε τον νομό Αχαΐας με προορισμό μας την Ιερά Μονή Μέγα Σπηλαίου, που βρίσκεται σε απόσταση 10χλμ. από τα Καλάβρυτα. Η μονή είναι χτισμένη πάνω σε βράχο σε υψόμετρο 924 μέτρων. Ιδρύθηκε τον 4ο αι. μ.Χ. από δύο μοναχούς και θεωρείται από τις παλαιότερες και γνωστότερες της Ελλάδος. Εκεί βρίσκεται η ανάγλυφη εικόνα της Παναγίας της Χρυσοσπηλιώτισσας, που είναι φτιαγμένη από κερί, αρώματα και μαστίχα και θεωρείται ένα από τα τέσσερα έργα του ευαγγελιστή Λουκά. Η εκκλησία έχει σημαντικές τοιχογραφίες του 1600, χειρόγραφα, Ευαγγέλια και λειψανοθήκες.
Συνεχίζουμε το ταξίδι μας περνώντας από τον νομό Κορινθίας για να καταλήξουμε στον νομό Αργολίδας, με πρωτεύουσα το Ναύπλιο, και αποβιβαζόμαστε στο Τολό. Το Τολό είναι ένα τουριστικό χωριό χτισμένο κατά μήκος μιας μεγάλης παραλίας στις ακτές του Αργολικού κόλπου.
Η δεύτερη μέρα ξεκινά με την επίσκεψη μας στον αρχαιολογικό χώρο των Μυκηνών. Πρώτη στάση μας είναι «ο τάφος του Αγαμέμνωνα», όπως ονομάστηκε από τον Ερρίκο Σλήμαν. Ο Παυσανίας όμως αναφέρει τον τάφο ως «τάφο του Ατρέα», γενάρχη της βασιλικής δυναστείας των Μυκηνών (Ατρείδες). Στην πραγματικότητα είναι ένας βασιλικός μυκηναϊκός θολωτός τάφος, που δεν έχει αποκαλυφθεί ποτέ η ταυτότητα του νεκρού που είχε ταφεί, εξαιτίας των λεηλασιών που δέχθηκε κατά την διάρκεια των αιώνων. Δεύτερη στάση μας είναι η ακρόπολη των Μυκηνών και το μουσείο μυκηναϊκού πολιτισμού. Η τοποθεσία της ακρόπολης επιλέχθηκε για στρατηγικούς λόγους και σε αυτήν διαμένανε ο βασιλιάς και αριστοκράτες. Γύρω της υπήρχαν φρούρια και η είσοδό της είναι γνωστή ως «Πύλη των Λεόντων». Στο εσωτερικό των τειχών υπάρχουν τάφοι, μέρη λατρείας της θεάς γης, αποθήκες τροφίμων κ.α. Στο μουσείο μυκηναϊκού πολιτισμού υπάρχει το αντίγραφο του «προσωπείου του Αγαμέμνωνα» και άλλα ευρήματα που βρέθηκαν στην περιοχή των ανασκαφών. Το μουσείο λειτουργεί από τον Ιούλιο του 2003.
Φεύγουμε από τις θρυλικές Μυκήνες και κατευθυνόμαστε προς το Ναύπλιο και το Παλαμήδι. Το Παλαμήδι είναι ένα φρούριο, που κατασκευάστηκε το 1687 από τους Βενετούς. Κατά την διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 οι Τούρκοι οχυρώθηκαν στο Παλαμήδι, αλλά στις 30 Νοεμβρίου 1822 οι Έλληνες το κατέλαβαν. Μετά την Επανάσταση χρησιμοποιήθηκε σαν φυλακή, στην οποία το 1833 φυλακίστηκε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Ο λόφος πάνω στο οποίο βρίσκεται έχει ύψος 216 μέτρα και η ανάβαση στο Παλαμήδι γίνεται είτε μέσω αμαξιτής οδού είτε μέσω μιας σκάλας με 999 σκαλοπάτια. Από το Παλαμήδι μπορεί κανείς να δει το Ναύπλιο και το Μπούρτζι, που είναι μια μικρή νησίδα μπροστά στο λιμένα του Ναυπλίου. Το Ναύπλιο αποτελείται από το παλαιό και το νεότερο. Στο παλαιό Ναύπλιο τα οικήματα είναι πιο γραφικά και βενετσιάνικης αρχιτεκτονικής. Εκεί βρίσκεται η εκκλησία του Άγιου Σπυρίδωνα, όπου μπροστά της στις 27/09/1831 δολοφονήθηκε ο Ιωάννης Καποδίστριας, ο πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδος.
Η τρίτη μέρα του ταξιδιού μας είναι αφιερωμένη στα νησιά Ύδρα και Σπέτσες. Η ιστορική Ύδρα είναι νησί του Αργοσαρωνικού και με γνωστές προσωπικότητες κατά την επανάσταση του 1821, όπως ο Μιαούλης και ο Κουντουριώτης. Το νησί επιλέχθηκε από τους επαναστάτες λόγω της στρατηγικής του θέσης και της μορφολογίας του εδάφους του. Ενισχύθηκε με την δημιουργία φρουρίων και την τοποθέτηση κανονιών. Το 1996 τέθηκε σε λειτουργία το «Ιστορικό Μουσείο Ύδρας», στο οποίο βρίσκεται η καρδιά του Μιαούλη και πολεμικά εκθέματα. Στην Ύδρα υπάρχει παράρτημα της Σχολής Καλών Τεχνών από το 1936. Η ιστορία του νησιού υπήρξε στοιχείο έμπνευσης μεγάλων ξένων και ελλήνων ζωγράφων.
Οι Σπέτσες, νησί επίσης του Αργοσαρωνικού, έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην επανάσταση του 1821 κατά των Τούρκων, με πρωτοστάτη την Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα, η οποία καταγόταν από το νησί. Το σπίτι της έως και σήμερα χρησιμοποιείται ως μουσείο. Σπουδαίος ευεργέτης του νησιού είναι ο Σωτήριος Ανάργυρος, ο οποίος ίδρυσε την Αναργύρειο – Κοργιαλένιο Σχολή. Χαρακτηριστικό και τον δύο νησιών είναι η μη κυκλοφορία ιδιωτικών αυτοκινήτων. Στην Ύδρα χρησιμοποιούνται τα γαϊδουράκια και τα άλογα, ενώ στις Σπέτσες χρησιμοποιούνται οι άμαξες και τα μηχανάκια.
Την ημέρα της επιστροφής μας επιστεφόμαστε την αρχαία Επίδαυρο, που ανήκει στον νομό Αργολίδος. Εκεί βρίσκεται το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, το οποίο έχτισε ο Πολύκλειτος ο Νεότερος το 340 π.Χ. και χρησιμοποιείται για θεατρικές παραστάσεις μέχρι και σήμερα, λόγω της τρομερής ακουστικότητάς του. Εντός του αρχαιολογικού χώρου βρίσκεται το Μουσείο της Επιδαύρου, στο οποίο εκθέτονται ιατρικά εργαλεία και άλλα μνημεία από τον χώρο του Ασκληπιείου, όπως και από τον ναό της Αρτέμιδος.
Το ταξίδι της επιστροφής συνεχίζεται περνώντας από τον ισθμό της Κορίνθου, με τελευταία στάση στο Λουτράκι και το προσκύνημά μας στο άφθαρτο σκήνωμα του Αγίου Παταπίου. Ο Άγιος Πατάπιος γεννήθηκε τον 4ο αι. μ.Χ. στην Αίγυπτο. Έζησε και κοιμήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, και μετά την άλωση του 1453 από τους Τούρκους, το σκήνωμά του μεταφέρθηκε στα Γεράνια Όρη (Λουτράκι).
Αυτό το όμορφο ταξίδι στην νότια Ελλάδα μας κάνει να νιώθουμε περήφανοι για την μακρά και σπουδαία ιστορία του έθνους μας και την φυσική ομορφιά του τόπου μας.
Βάσια Χονδροματίδου
