Στις 12 Μαΐου πραγματοποιήθηκε η προγραμματισμένη εκδρομή του Συλλόγου μας στην περιοχή της Γουμένισσας. Η συγκέντρωση έγινε στο άγαλμα Βενιζέλου (Εγνατία και Αριστοτέλους). Οι εκδρομείς όλοι παρόντες και στην ώρα τους. Ώρα εκκίνησης η 9η πρωινή του Σαββάτου. Επιβίβαση σε ένα σύγχρονο λεωφορείο με ένα δεξιοτέχνη οδηγό τον κ. Αντώνη και ταχεία έξοδος από την πόλη.
Διασχίσαμε την πρασινοθάλασσα της θαυμάσιας πεδιάδας του Αξιού ποταμού. Η διαδρομή άριστη, οι ανοιξιάτικες εντυπώσεις απερίγραπτες. Μετά το γλυκομέλωδο ‘Χριστός Ανέστη’ το λόγο είχε η δραστήρια και πάντοτε γελαστή και χαρούμενη αξιοδέσποινα της συντροφιάς πρόεδρός μας η Ισιδώρα Δούβαλη-Τσανίδου. Ο χαιρετισμός, το καλωσόρισμα της, τα γεμάτα αναμνήσεις για το Τσοτύλι μας λόγια της, ενθουσίασαν τους εκδρομείς και απέσπασαν θερμά χειροκροτήματα. Δεν έλειψαν και τα όμορφα και σπαρταριστά ανέκδοτά της παρμένα από την ζωή των συμπατριωτών μας στη γενέθλια γη μας. Η επιλεγμένη μουσική και τα εκλεκτά παλαιά τραγούδια από την συλλογή του λεωφορείου συμπλήρωναν τα απολαυστικά διαλλείμματα.
Φτάσαμε στο ύψος του Πολύκαστρου, στρίψαμε αριστερά περάσαμε την εντυπωσιακή και αναγεννημένη ομώνυμη κωμόπολη. Αντικρίσαμε τις βουνοκορφές προς τα βόρεια σύνορά μας, αναπολήσαμε τη γενναιότητα των Ελλήνων που στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο κατόρθωσαν να ανατρέψουν και να απωθήσουν τους Γερμανοβουλγάρους και να επισπεύσουν τη νίκη των συμμάχων της Αντάντ. Θυμηθήκαμε και το Γεώργιο Μπάζα που είχε περίπτερο στο Τσοτύλι και στην προμετωπίδα έγραφε <>. Εμνήσθημεν και του άσματος που τραγουδούσαμε κάθε πρωί, προπολεμικά στο γυμνάσιο Τσοτυλιού, μετά την προσευχή: <>.
Προσγειωθήκαμε στο ωραίο μουσείου Φυσικής Ιστορίας, Αξιούπολης. Καμάρωνε σε μια ειδυλλιακή τοποθεσία, στην κορυφή ενός λοφίσκου της πόλης, στο αναπαλαιωμένο δημοτικό σχολείο, ενώ οι εκπλήξεις, κατά την είσοδό μας στο ίδρυμα, μη αναμενόμενες.
Άριστα οργανωμένο, με άψογη και πλήρη εκθετική παρουσίαση των συλλεγέντων ευρημάτων του φυσικού πλούτου της περιοχής αλλά και άλλων τόπων, που ταυτίζονται απόλυτα με τον τίτλο και την αποστολή του. Θα ήταν παράληψη, όμως, να μην αποδώσουμε τα θερμά μας συγχαρητήρια στην υπεύθυνη του μουσείου κ.Στέλλα Κατιρτζίδου, για την άψογη ξενάγηση που μας πρόσφερε.
Τελειώσαμε την επίσκεψη και συνεχίσαμε την περιηγητική μας διαδρομή στο δρόμο προς την πρωτεύουσα της Παιονίας, την ωραία Γουμένισσα.
Ύστερα από μια περιπέτεια στα σοκάκια της με τα παλιά αρχοντικά, λόγω και της λαϊκής αγοράς, καταφέραμε και βγήκαμε από την πόλη. Στο σημείο αυτό ας μου επιτραπεί να προσθέσω ότι μου δόθηκε η ευκαιρία να ξαναδώ την μεγάλη Γουμένισσα, τη διαφορετική από κείνη που γνώρισα κάποτε, μπροστά από 43 χρόνια, όταν υπηρέτησα εδώ ως Επιθεωρητής. Είδα το γραφείο μου στην πλατεία με τα πλατάνια και τα καταστήματα. Παντού στους δρόμους, στις διασταυρώσεις, στις πλατείες της συναντάς μαρμάρινες πλάκες με ονόματα, αγάλματα ηρώων, προτομές Μακεδονομάχων ιστορικά εκθέματα που αψευδώς μαρτυρούν και πειστικά παρουσιάζουν την από τα βάθη των αιώνων, αυτού του τόπου, της ευρύτερης περιοχής αλλά και ολόκληρης της Μακεδονίας ελληνικότητα.
Ανηφορίζοντας προς τον Πεντάλοφο- Άγιο Νικόδημο απολαύσαμε μια πρωτοφανή πλούσια σε πράσινο φύση, στολισμένη με παντός είδους μοσχομύριστα λουλούδια και ευωδιαστά βότανα. Ο καγκελωτός γεμάτος στροφές δρόμος, έδινε μια απερίγραπτη εναλλαγή πανοραμική θέα, βουνού, δάσους, πεδιάδος, διάσπαρτων χωριών και πόλεων.
Φθάσαμε στον Άγιο Νικόδημο. Ένα θαύμα στημένο από ανθρώπινα χέρια. Ένα μοναστήρι κόσμημα που στολίζει την πλαγιά του ¨Όρους Πάικο. Κατόρθωμα πιστών ιερομονάχων. Ίδρυμα πολυτεχνιτών αφιερωμένων. Καλλιτέχνημα ακούραστων αθλοοφόρων. Αναρθωτήριο πονεμένων ανθρώπων. Θεραπευτήριο πασχόντων ψυχών. Μέσα στο πράσινο, λουσμένο με χρώματα και αρώματα. Πεντακάθαρο και άριστα οργανωμένο, τέλειο στη λειτουργία του. Η υποδοχή από τους μοναχούς αυθόρμητη και ολόθερμη. Πρώτη μας φροντίδα να επισκεφθούμε το ιερό ενδιαίτημα, το ναό, άγιο κατασκεύασμα των ευλαβών μοναχών. Ανάψαμε το κεράκι μας και προσκυνήσαμε στα άγια του. Σε περίοπτη θέση ,στο εσωτερικό του ναού, κοντά στο ιερό τέμπλο, υπήρχε η εικόνα της Παναγίας, της Παραμυθίας, ακριβές αντίγραφο από παρόμοια του Αγίου Όρους, ενώ μετόχι από το περιβόλι της Παναγίας είναι και η Mονή.
Μέσα στο ναό, μας υποδέχθηκε ένας μοναχός. Η ξενάγησή του άριστη. Ο ήρεμος και πειστικός λόγος του εντυπωσίασε τους εκδρομείς. Αλισμόνητη θα μείνει η ωραία και με κάθε λεπτομέρεια εξιστόρηση της μεγάλης προσπάθειας των μοναχών για την ανέγερση ιδίοις χερσί των κτισμάτων του μοναστηριού και του εσωτερικού άριστου εμπλουτισμού του, δημιουργήματα της καλαισθητικής, τους αξιοσύνης. Η προσπάθεια συνεχίζεται από τους είκοσι έξι αφιερωμένους εργάτες του Κυρίου.
Απολαύσαμε τον καφέ μας στο αρχονταρίκη όπου συστεγάζεται η έκθεση προϊόντων του μοναστηριού με τυριά, λάδια, ζυμαρικά, γλυκά, μέλι, διάφορες ποικιλίες τροφίμων και πληθώρα καλλιτεχνημάτων, ιερών εικόνων κτλ. όλα φτοιαγμένα από τα χέρια άξιων μοναχών. Ο ενθουσιασμός απροσμέτρητος, οι ευχαριστίες απειράριθμες. Τέτοια ιερά τεμένη πρέπει να κοσμούν την ελληνική ύπαιθρο. Το εγκαταλείπουμε με λύπη μας. Η ώρα έχει περάσει. Προορισμός το εστιατόριο για φαγητό. Κατάβαση στη Γουμένισσα και ανάβαση στο χωριό Γρίβα. Στις <>, όνομα και πραγματικότητα, μας περιμένει ένα θαυμάσιο και πολυτελές ξενοδοχείο-καφέ-εστιατόριο, στο 3ο χιλιόμετρο προς την κορυφή του Πάικου, ιδιοκτήτης Στάθης Κατετζίδης, με πλούσια έτοιμασία, φιλόξενους και χαμογελαστούς σερβιτόρους. Στην επιστροφή ενώ το πρόγραμμα είχε στάση στη Γουμένισσα-Πολύκαστρο, αυτή δεν πραγματοποιήθηκε λόγω καιρού. Έξω από το Πολύκαστρο συναντήσαμε και την βροχή, η οποία μας συνόδευσε ως την είσοδο της Θεσσαλονίκης. Το τέλος μιας εκδρομής όνειρο τελείωσε χωρίς να το αντιληφθούμε.
Αξίζουν θερμά και εγκάρδια συγχαρητήρια στην ακούραστη και ακατάβλητη Πρόεδρο των Τσοτυλιωτών κ. Ισιδώρα καθώς και στο Δ.Σ. Παρακαλούμε και γι’ άλλες παρόμοιες εκδηλώσεις, ιδιαίτερα για εκδρομή, που μας υποσχέθηκε η Πρόεδρος μας, στο Τσοτύλι.
Ε. Ράλλης
