του παπαδάσκαλου
Κωνσταντίνου Ι. Κώστα
Πλήθος πιστών με λαμπρά, γιορτινά πρόσωπα, με ευγένεια πολιτισμού και ορθόδοξου ήθους, μιας τοπικής κοινωνίας, που ήρθε από τον Πόντο, εγκαταστάθηκε στο Χεϊμπελί, (τούρκικο χωριό τότε) ρίζωσε με πίστη στις αυτόχθονες δυνάμεις του και αναπτύχτηκε εγκάρδια και δυναμικά, χωρίς το σύνδρομο του φόβου για την απώλεια κεκτημένων, απέναντι στις άλλες τοπικές και αδελφές κοινωνίες, επιδείχνοντας εργατικότητα αλλά και ανοιχτή, άφοβη συνεργατικότητα, μέσα από δυσοίωνες κοινωνικές και πολιτικές καταστάσεις, όλος αυτός ο ευγενής λαός, κουβαλώντας αυτήν τη μακραίωνη παράδοση της λεπτής, ως αύρας, ευγένειας ψυχής, από τις γιαγιάδες του Πόντου μέχρι τα νέα παιδιά-μαθητές, συμμετείχε στην Ακολουθία των Εγκαινίων και στην Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, που τέλεσε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σερβίων και Κοζάνης κ. Παύλος, (20-7-2012), στον περικαλλή νεόδμητο ιερό Ναό του Προφήτη Ηλία στον οικισμό Αύρας Ίμερας, δίπλα στη λίμνη του Αλιάκμονα-Πολυφύτου.
Στα εγκαίνια ήταν παρούσα και η τοπική ηγεσία με το Δήμαρχο Σερβίων-Βελβεντού κ. Βασίλη Κωνσταντόπουλο, τον Αντιδήμαρχο κ. Γεώργιο Μπάκανο και τον Πρόεδρο της τοπικής Κοινότητας κ. Αβραάμ Σταυρίδη. Παρών στη γιορτή και ο Πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Ίμερας, με το ‘’εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο της μακεδονικής γης’’, παραγωγής Ίμερας, κ. Δημήτριος Παπαδόπουλος.
Ο Σεβασμιώτατος κ. Παύλος δείχνοντας το εγκαινιασθέν αντιμήνσιο στο λαό, εξήγησε τι είναι αυτό και τι σημαίνει εκκλησιολογικά η χρήση του από τους Πρεσβυτέρους της Εκκλησίας για την ενότητα, γνησιότητα και εγκυρότητα της κοινωνίας του αδιαίρετου σώματος της Εκκλησίας.
Ο Ναός του Προφήτη Ηλία Αύρας Ίμερας, είναι το επιστέγασμα πόθων και εμμονής στην πατρώα εκκλησιαστική πίστη όλων των Ιμεριωτών, που ενίσχυσαν με ποικίλους τρόπους την ευγενή πρωτοβουλία του ζεύγους Νικολάου και Σοφίας Αρουτσίδη για τη θεμελίωση και αποπεράτωση του ιερού Ναού, που σήμερα αποτελεί κόσμημα ομορφιάς στον παραλίμνιο πανέμορφο και παραδείσιο οικισμό της Αύρας Ίμερας, αλλά και συνεχή υπόμνηση για την ανάγκη αποδοχής εκκλησιοκεντρικού κοινωνικού τρόπου ύπαρξης και συνύπαρξης λαών και πολιτισμών, με κέντρο την ευχαριστιακή τράπεζα, μέσα από τη ζωντανή αγιοπατερική παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας με χαρακτηριστικά πρόσληψης, ανοιχτότητας και συνυπαρκτικότητας, όπως προβάλλονται μέσα και από τον εγκαινιασμό του ι. Ναού με ιερά λείψανα Μαρτύρων και Οσίων της Εκκλησίας, ανδρών και γυναικών, που αγάπησαν πολύ και πρόσφεραν τον εαυτό τους εθελόθυτα θύματα για το υπέρ παν όνομα του Ιησού Χριστού.
