«Σκηνοθετώ σαν διαµαρτυρόµενος θεατής, διότι έχω σιχαθεί τον Αριστοφάνη όπως τον παίζουν πια στην Επίδαυρο και στις κουρασµένες τουρνέ τους οι δηµοφιλείς καλαµπουρτζήδες µας.»
Τα παραπάνω τονίζει σε σημείωμά του ο Διονύσης Σαββόπουλος, ο οποίος ανέλαβε τη σκηνοθεσία και πρωταγωνιστικό ρόλο στην παράσταση «Ο Πλούτος» του Αριστοφάνη. Μια παράσταση που αποτελεί την έκπληξη του φετινού καλοκαιριού και η οποία παρουσιάζεται την Δευτέρα 22 Ιουλίου και ώρα 9.15μ.μ., στο Υπαίθριο Θέατρο Κοζάνης, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων «Λασσάνεια 2013».
«Για µένα», συνεχίζει ο Διονύσης Σαββόπουλος, «ο δηµιουργός Ὸρνίθων καὶ τῆς Λυσιστράτης ἔρχεται σὰν ἕνας µεγάλος θυσιαστικὸς κλόουν, βαµµένος ἀστεῑα καὶ φλογισµένος ἀπ’ τὸν πυρετὸ τοῡ οὐρανοῡ βρίζοντας σὰν ποιητής, σαρκάζοντας σὰν ποιητὴς καὶ πάνω ἀπ’ ὅλα βάζοντας τὸ κεφάλι του πάνω στὸν πάγκο τοῡ χασάπη σὰν ποιητής –ὅπως ὁ Δικαιόπολις στοὺς Ἀχαρνῆς του– προκειµένου ν’ ἀνατρέψει τὴν παγωµένη µας γλώσσα, τὴν παγωµένη µας ζωὴ καὶ νὰ φιλοτιµήσει τὸ λαό, ποὺ κατάντησε µιὰ ἔντροµη καὶ συγχυσµένη µάζα, ν’ ἀλλάξει, νὰ ξαναβρεῑ τὸν ἑαυτό του, νὰ κάνει τὶς δύσκολες ἐπιλογές του καὶ ν’ ἀνορθωθεῑ.»
Υπενθυμίζει ότι καταπιάστηκε το 1975 με τους Αχαρνῆς, «τὸ πρῶτο σωζόµενο ἔργο του, µετὰ ἀπὸ προτροπὴ τοῡ ἀλησµόνητου Κάρολου. Καὶ δέκα χρόνια µετά, τὸ καλοκαίρι τοῡ 1985, µὲ τὸ τελευταῑο σωζόµενο, τὸν Πλοῡτο, γιὰ τὴν παράσταση τοῡ Ἐθνικοῡ, στὴν Ἐπίδαυρο, σὲ σκηνοθεσία Λούκα Ρονκόνι.» Και δηλωνει: «Ἀγάπησα, τότε, πολὺ τὸν Πλοῡτο. Αὐτὴ ἡ κωµωδία ἔχει ἕνα λυγµὸ µέσα της. Σὰν ὁ Ἀριστοφάνης νὰ ἤθελε νὰ γράψει τραγωδία, ἀλλὰ γιὰ κάποιον ἄγνωστο λόγο, σ’ αὐτὸν δὲν ἐπιτρέπονται τραγωδίες, παρὰ µόνον γελαστὰ καὶ λαϊκότερα ἔργα.»
Το έργο, σημειώνει ο Δ. Σαββόπουλος, «εἶναι γεµάτο σιωπές, πικρὴ εἰρωνεία καὶ ἀνησυχητικὰ γέλια. Γραµµένο, λές, γιὰ τὴν πόλη, τὴν Ἀθήνα, ποὺ µετὰ τὴν ἧττα στοὺς Αἰγὸς ποταµοὺς ἔπρεπε πιὰ νὰ πεθάνει γιὰ νὰ ζήσει στοὺς αἰῶνες ὁ πολιτισµός της.
Ὁ T.S. Eliot ἔλεγε ὅτι ὁ Πλοῡτος εἶναι λανθάνουσα τραγωδία καὶ ὁ Gilbert Murray ὅτι, µ’ αὐτὸ τὸ ἔργο του, ὁ Ἀριστοφάνης σκότωσε µὲ τὰ ἴδια του τὰ χέρια τὸ µεγάλο πολεµικό του ἄλογο: τὴν ἀρχαία κωµωδία.
Επισημαίνει επίσης ότι τώρα το σκηνοθετεί «ὄχι σὰν σκηνοθέτης, ποὺ ἀσφαλῶς δὲν εἶµαι, ἀλλὰ σὰν τραγουδοποιός, ποὺ ἀνακαλύπτει, µέσα σ’ αὐτὸ τὸ ἔργο τῶν 1200 στίχων, τὴ βουβὴ µουσική τους: τοὺς ρυθµούς, τὶς χρονοµετρηµένες παύσεις, τὰ τονικὰ ὕψη, τὴ µαγικὴ ἀναλογία ἀνάµεσα στὶς µακρὲς καὶ στὶς βραχεῖες συλλαβές, τὶς ἐπιταχύνσεις καὶ τὴν ἐπιβράδυνση. Ἐκεῖ παλεύουµε νὰ φτάσουµε, ἀπὸ τὸν περασµένο Μάρτιο, µὲ τοὺς λαµπροὺς συνεργάτες µου, ποὺ τοὺς εὐγνωµονῶ γιὰ τὴ δοτικότητα καὶ τὴν ἔξαψή τους.
Ο Δ. Σαββόπουλος αναφέρει ακόμη ότι: «Εἴδαµε τὸ ἔργο σὰν µιὰ παρτιτούρα τοῡ λόγου καὶ προσπαθήσαµε νὰ τὸ στήσουµε σὰν ἕνα θέατρο τῆς φωνῆς κυρίως. »
Ο «Πλούτος» γράφτηκε το 388 π.Χ. και είναι η τελευταία σωζόμενη κωμωδία του Αριστοφάνη. Σε αυτήν ο συγγραφέας σχολιάζει τις πάντα επίκαιρες κοινωνικές ανισότητες, διακωμωδεί την κακή διανομή του πλούτου αλλά και την διαφθορά που ο πλούτος συνήθως επιφέρει.
Ο φτωχός αγρότης Χρεμύλος μαζί με τον τετραπέρατο δούλο του Καρίωνα περιθάλπουν τον τυφλό και τιμωρημένο από τον Δία, θεό Πλούτο, που τυφλώθηκε μικρός για να αποφύγει τους δίκαιους, τους σοφούς και τους έντιμους. Με τη βοήθεια του Χρεμύλου και του δούλου του, ο Πλούτος ξαναβρίσκει το φως του και όπως σημειώνει ο Διονύσης Σαββόπουλος «πραγματοποιεί επιτέλους την ανθρώπινη λαχτάρα για έναν γενικευμένο πλούτο. Μόνο που αυτό, ίσως κρύβει πλευρές που μπορεί να μας κοστίσουν πολύ ακριβά εν τέλει».
Ο «Πλούτος» είναι ένα από τα δημοφιλή θεατρικά έργα, που μέχρι σήμερα έχουν προσεγγίσει σπουδαίοι σκηνοθέτες, όπως ο Κάρολος Κουν με το Θέατρο Τέχνης στη θρυλική παράσταση του 1957, σε σκηνικά και κουστούμια του Γιάννη Μόραλη και μουσική του Μάνου Χατζιδάκι, ο Σπύρος Ευαγγελάτος (Αμφι-θέατρο, 1978), ο Γιώργος Αρμένης (θίασος «Σχήμα» του Συλλόγου Ελλήνων Ηθοποιών, 1990), ο Σταμάτης Φασουλής (Εθνικό Θέατρο, 1994), ο Διαγόρας Χρονόπουλος (Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, 2000), ο Μίμης Κουγιουμτζής (Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν», 2001) και ο Νίκος Μαστοράκης (θίασος «Εύμολπις», 2004).
Στη φετινή παράσταση παραγωγής του Θεατρικού Οργανισμού Ακροπόλ ο Διονύσης Σαββόπουλος συνεργάζεται με μερικούς από τους καλύτερους ηθοποιούς του σύγχρονου ελληνικού θεάτρου: τον Νίκο Κουρή, τον Χρήστο Λούλη, την Αμαλία Μουτούση και τον Μάκη Παπαδημητρίου.
Η ταυτότητα της παράστασης
Μετάφραση – Σκηνοθεσία – Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος
Σκηνικά – Kοστούμια: Άγγελος Μέντης
Χορογραφία: Ερμής Μαλκότσης
Φωτισμοί: Γιώργος Τέλλος
Βοηθός Σκηνοθέτη: Σύλβια Λιούλιου
Πρωταγωνιστούν: Νίκος Κουρής, Χρήστος Λούλης, Αμαλία Μουτούση, Μάκης Παπαδημητρίου, και ο Διονύσης Σαββόπουλος.
Ηθοποιοί, Μουσικοί, Τραγουδιστές, Χορευτές: Στάθης Άννινος, Θανάσης Βλαβιανός, Πέτρος Γεωργοπάλης, Πάρις Θωμόπουλος, Ορέστης Καρύδας, Άλκης Κωνσταντόπουλος, Οδυσσέας Κωνσταντόπουλος, Έντυ Λάμμε, Ευριπίδης Λασκαρίδης, Βασίλης Λέμπερος, Κωνσταντίνος Μαγκλάρας, Ηλίας Μελέτης, Γιάννης Μίνως, Νίκος Νταρίλας, Νίκος Πλιός, Σπύρος Τσεκούρας, Αλέξης Φουσέκης.
Τιμές Ειστηρίων: Γενική είσοδος 20 ευρώ, Φοιτητικό – Μαθητικό 15 ευρώ, Μειωμένο 10 ευρώ
Προπώληση: Γραφεία ΟΑΠΝ Παύλου Μελά και Πλατεία Αυλιώτη
Τετάρτη 17/7, 11.00 – 14.00 & 18.00 – 21.00
Πέμπτη 18/7, 11.00 – 14.00 & 18.00 – 21.00
Παρασκευή 19/7, 11.00 – 14.00 & 18.00 – 21.00
Σάββατο 120/7, 11.00 – 14.00
Δευτέρα 22/7, 11.00 – 14.00
