Σύμφωνα με το «Βήμα της Κυριακής», η κυβέρνηση συμφώνησε με την τρόικα τους όρους σύστασης της ΔΕΗ και πλέον οι αλλαγές θα γίνουν νόμος του κράτους σε νομοσχέδιο που θα έρθει προς ψήφιση στην βουλή τις επόμενες μέρες.
Προσωπικά ο γράφων δεν ήταν ποτέ εναντίον των ιδιωτικοποιήσεων (αν γίνουν υπό επωφελείς όρους για το κράτος και το κοινωνικό σύνολο) και ιδίως τα χρόνια της κρίσης έχει γίνει καταφανώς υπέρ των ιδιωτικοποιήσεων. Ο λόγος για αυτό είναι απλός: Τόσες δεκαετίες που οι δημόσιες επιχειρήσεις ήταν υπό κρατικό έλεγχο απαξιώθηκαν και οι υπηρεσίες που προσέφεραν στο κοινωνικό σύνολο ήταν από μέτριες έως κάκιστες. Ειδικά οι ΔΕΚΟ έφτασαν να λειτουργούν πρώτα ως μέσο βιοπορισμού των εργαζομένων που δουλεύουν εκεί παρά ως επιχειρήσεις που σκοπός τους είναι να προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο. Οι εργαζόμενοι και οι συνδικαλιστικές ηγεσίες σπάνια διαμαρτύρονταν για τις (μέτριες έως κάκιστες επαναλαμβάνω) υπηρεσίες που πρόσφεραν στους έλληνες πολίτες. Πάντα όμως διεκδικούσαν με θέρμη τις αυξήσεις και τις οικονομικές παροχές που θεωρούσαν ότι έπρεπε να καρπωθούν από τις επιχειρήσεις αυτές. Ούτε και εγώ θέλω μια δημόσια επιχείρηση να περάσει στην ιδιοκτησία κάποιου ιδιώτη που θα την διαχειρίζεται με μοναδικό γνώμονα το κέρδος. Έχω όμως παρόμοιο πρόβλημα και με αυτούς που θεωρούν ότι η δημόσια επιχείρηση είναι ιδιοκτησία τους , επειδή εργάζονται εκεί.
Το υπό σχεδίαση νομοσχέδιο λοιπόν περιλαμβάνει τα εξής: Η ΔΕΗ θα σπάσει σε «μεγάλη» και «μικρή» ΔΕΗ. Θα δημιουργηθούν δύο ξεχωριστές επιχειρήσεις. Η «μεγάλη» ΔΕΗ θα παραμείνει υπό δημόσιο έλεγχο, με το ελληνικό δημόσιο να δεσμεύεται ότι θα πουλήσει το 17% της επιχείρησης, το έτος 2016. Η «μικρή» ΔΕΗ θα πουληθεί άμεσα σε ιδιώτες. Στην «μικρή» ΔΕΗ λοιπόν θα περάσουν άμεσα στην ιδιοκτησία της (για να πουληθούν) τα εξής: Οι βιομηχανικές μονάδες που παράγουν το 30% της δυναμικότητάς της (ήτοι 1400 MW) με καύσιμο λιγνίτη, 500 MW υδροηλεκτρικού δυναμικού και 500 MW με καύσιμου φυσικού αερίου. Ουσιαστικά δηλαδή θα μεταβιβαστούν ως «προίκα» στην «μικρή» ΔΕΗ τα εργοστάσια κυρίως της περιοχής μας και θα είναι αυτά που θα πουληθούν. Επίσης προβλέπεται το 30% του συνόλου του εργαζομένων της ΔΕΗ να περάσουν στην «μικρή ΔΕΗ» που θα ιδιωτικοποιηθεί. Το προσχέδιο νόμου δεν αναφέρει από πού θα προέρθουν και πως θα επιλεγούν αυτοί που θα μεταφερθούν στην «μικρή» ΔΕΗ. Αν είναι όμως να μεταβιβαστούν στην «μικρή» ΔΕΗ ειδικά οι λιγνιτικές μονάδες της περιοχής μας, μπορεί εύκολα κάποιος να υποθέσει και ποιοι θα είναι κυρίως οι εργαζόμενοι που θα μεταφερθούν στην «μικρή» ΔΕΗ… Και τέλος προβλέπεται να «τροποποιηθεί» ο νόμος του 1999 που καθορίζει τα εμπράγματα δικαιώματα των εργαζομένων επί της ΔΕΗ για το ασφαλιστικό τους ταμείο και προβλέπει ετήσια κρατική ενίσχυση 500 εκ ευρώ.
Δηλαδή για να το εξηγήσω με πιο απλά λόγια: Αυτό που προβλέπεται να ιδιωτικοποιηθεί άμεσα από την ΔΕΗ, είναι κυρίως οι λιγνιτικές μονάδες της περιοχής μας και οι εργαζόμενοι της περιοχής μας! Δηλαδή αυτές και αυτοί στους οποίους βασίζεται κατά κύριο λόγο η πραγματική παραγωγική βάση της επιχείρησης. Ενώ οι εργαζόμενοι των γραφείων της Αθήνας, Θεσσαλονίκης κτλ θα παραμείνουν μάλλον υπό κρατικό έλεγχο στην «μεγάλη» ΔΕΗ. Αυτό λοιπόν που μεθοδεύεται είναι απαράδεκτο και θα πρέπει να κινητοποιηθούν άμεσα οι φορείς της περιοχής για να το αποτρέψουν. Και ούτε για ιδιωτικοποίηση πρόκειται. Αλλά για παραχώρηση του πραγματικά παραγωγικού κομματιού της επιχείρησης (τόσο σε υλικό όσο και έμψυχο δυναμικό), ενώ μάλλον θα παραμείνουν υπό δημόσιο έλεγχο οι γραφιάδες των δύο μεγάλων αστικών κέντρων και της περιφέρειας.
Παύλος Κιλίντζης
Διπλωματούχος Ηλεκτρονικός Μηχανικός
