ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: Φεβρουάριος - γράφει η Μαρία Φιλίππου

Ο Θοδωρής Γεωργακόπουλος γεννήθηκε το 1976 στην Αθήνα. Αν και οι σπουδές του ήταν τελείως διαφορετικές – σπούδασε Βιολογία – σήμερα εργάζεται ως δημοσιογράφος, συγγραφέας, μεταφραστής και επιμελητής εκδόσεων. Ασχολείται επίσης με τα ψηφιακά μέσα και μελετά τον τρόπο που αυτά θα φέρουν τον γραπτό λόγο μπροστά σε όσο το δυνατόν περισσότερα μάτια, γι’ αυτό και αρθρογραφεί, εκτός των άλλων, σε διάφορα sites και blogs. Κάπως έτσι ξεκίνησε να γράφει και το βιβλίο του Φεβρουάριος, δηλαδή ανεβάζοντας κάθε φορά ένα ολοκληρωμένο κεφάλαιο στο www.februarios.com.
Το εγχείρημα ήταν καινοτόμο και ανέδειξε όχι μόνο τα προσωπικά ενδιαφέροντα του συγγραφέα αλλά και την αλληλεπίδραση μεταξύ των ίδιων των αναγνωστών. Οι τελευταίοι δεν είχαν τη δυνατότητα συμμετοχής στη συγγραφή ή επιρροής στην πλοκή, αλλά μπορούσαν να αφήσουν το σχόλιό τους, να κάνουν τις παρατηρήσεις και τις προτάσεις τους κατά τη διάρκεια συγγραφής του βιβλίου και τελικά να κερδίσουν μια αφιέρωση από τον ίδιο τον συγγραφέα. Το βιβλίο αφιερώθηκε «σε δεκαπέντε χιλιάδες ανθρώπους» που παρακολούθησαν τη συγγραφή του Φεβρουαρίου από την αρχή μέχρι το τέλος, από την 1η μέχρι και την 29η μέρα του κι έζησαν ένα από τα πιο ζωντανά και διαδραστικά λογοτεχνικά πειράματα.

Ο Γεωργακόπουλος παρουσιάζει μια σύγχρονη ανθρώπινη ιστορία με σαρκαστικό χιούμορ, έντονη γραφή κι έναν απροσδόκητο τρόπο παρουσίασης των γεγονότων. Εκμεταλλεύεται μια πλούσια θεματολογία που ξεκινά από το επίκαιρο, όπως είναι τα ζητήματα ομοφυλοφιλίας, η ανεργία, η απελευθέρωση των επαγγελμάτων, η εγκληματικότητα και η πτώχευση της χώρας, χωρίς να αφήνει απ’ έξω πιο διαχρονικά ζητήματα, όπως η αμηχανία των ανθρώπων απέναντι στο θάνατο, η φιλία, η μοναξιά, η πολιτική, η υγεία, η τρίτη ηλικία και η στάση των ανθρώπων απέναντι στη δέσμευση.
Το Φεβρουάριο του 2011 ένας νέος άντρας χάνει ξαφνικά τη γυναίκα του σε τροχαίο δυστύχημα κι ένα χρόνο αργότερα, τον Φεβρουάριο του 2012, ξεκινά να καταγράφει τις σκέψεις και τα συναισθήματά του προσπαθώντας να διαχειριστεί την απώλεια. Την απώλεια της γυναίκας του, την απώλεια της δουλειάς του, του μέλλοντός του, της ίδιας της ταυτότητάς του και την απώλεια ελέγχου σε οτιδήποτε μέχρι εκείνον τον Φεβρουάριο θεωρούσε δεδομένο. Το προσωπικό δράμα έρχεται και αγκιστρώνεται στο δράμα μιας ολόκληρης χώρας, της σύγχρονης Ελλάδας.
«Δεν ξέρω […] αν ήμουν έτσι πριν χάσω τη Ζωή ή αν έγινα έτσι ύστερα. […] Ήμουν κάτι και τώρα είμαι κάτι άλλο, λιγότερο, λειψός, ατελής –σαν το Φεβρουάριο».
Ο ήρωας διχάζεται ανάμεσα σε ένα Πριν και ένα Μετά και μπορεί να δει και να συγκρίνει τη ζωή του, αλλά και αυτή των γύρω του, μόνο μέσα από αυτήν την σαφή κατηγοριοποίηση: πριν και μετά το τροχαίο, πριν και μετά την οικονομική κρίση, πριν και μετά την απώλεια εργασίας, πριν και μετά το μνημόνιο κτλ. Στο δικό του μυαλό, τίποτα και κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από αυτήν την πολικότητα. Περιπλανιέται σε μια Αθήνα που δυσκολεύεται να αναπνεύσει λόγω της αιθαλομίχλης αλλά και της υπογραφής του 2ου μνημονίου. Ζει σε μια πόλη που προσπαθεί να ισορροπήσει σε μια νέα οικονομική, ψυχολογική, κοινωνική και πολιτική κατάσταση, βιώνοντας ταυτόχρονα το προσωπικό του δράμα. Η συγγραφή του βιβλίου σε πραγματικό χρόνο, εκτός από τις γλαφυρές περιγραφές και την λογοτεχνική αποτύπωση των συμβάντων εκείνου του δίσεκτου έτους, παίρνει διαστάσεις προσωπικής μαρτυρίας.

No Result