Σαν σήμερα ,561 χρόνια πριν, η Βασιλεύουσα έπεσε στα χέρια των Οθωμανών.
Η ημέρα αυτή προκάλεσε θρήνο και οδυρμό στον ελληνισμό του κόσμου.
Το εθνικό κέντρο του ελληνισμού και της Χριστιανοσύνης , η ελεύθερη Ρωμανία κατά τους Ποντίους πάρθηκε ( η Ρωμανία επάρθεν).
Η παραπάνω εθνική απώλεια ήταν αποτέλεσμα εθνικών, θρησκευτικών και πολιτικών σφαλμάτων, που σωρευμένα οδήγησαν τον ελληνισμό στην ιστορική του κατάρρευση.
Η εξασθένηση και η απώλεια των εθνικών πλεονεκτημάτων του βυζαντινού
΄΄ ελληνικού κράτους ΄΄ ήταν ένα γεγονός, τα αίτια του οποίου θα πρέπει να απασχολήσουν στις μέρες μας την πολιτική ηγεσία και τον ελληνισμό γενικότερα.
Οποιαδήποτε πολιτική αναγωγή στα προ της αλώσεως γεγονότα παραπέμπει στην ασκούμενη πολιτική στη χώρα μας.
Παραλληλισμοί της βυζαντινής άλωσης και αθηναϊκής κατάρρευσης.
1ον Η πόλη αλώθηκε οικονομικά και πολιτικά το 1204 από τους δυτικούς Σταυροφόρους,
γεγονός που σήμερα γίνεται απόλυτα σαφές με την οικονομική υποδούλωση της χώρας στο αγγλικό δίκαιο και στο γερμανικό 4ο οικονομικό Ράιχ.
2ον Η επανάκτηση του Βυζαντίου το 1261 είχε τα ίδια στοιχεία εξάρτησης και υποταγής, που έχει η Ελλάδα του σήμερα από τα ευρωπαϊκά οικονομικά κέντρα.
3ον Οι θρησκευτικές έριδες της εποχής έχουν μετασχηματιστεί σε κομματικές έριδες τα τελευταία σαράντα χρόνια με τα γνωστά αποτελέσματα.
4ον Η αδυναμία βοήθειας από τη Δύση τότε είναι παρόμοια με την αδυναμία αξιοποίησης των ευρωπαϊκών προγραμμάτων, που δόθηκαν στην χώρα μας.
5ον Η μαζική μετανάστευση των λογίων και των επιστημόνων από το Βυζάντιο στις χώρες της Δύσης και η συμβολή τους στην αναγέννησή της είναι αντίστοιχη σήμερα με τη μαζική φυγή του επιστημονικού δυναμικού μας στις χώρες της Δύσης.
6ον Η απώλεια της Καλλίπολης και ο έλεγχος των στενών του Βοσπόρου τότε προσομοιάζουν σήμερα με την απώλεια της ενεργοβόρου Κύπρου και των 12 μιλίων στο Αιγαίο.
7ον Οι δυτικοί Γενουάτες και Βενετσιάνοι έπαιξαν τελικά τον ρόλο του Δούρειου ίππου προς τον Σουλτάνο και αποχώρησαν ασφαλείς με τα καράβια τους όταν ΄΄η πόλις εάλω΄΄.
Κάτι αντίστοιχο πιθανόν θα διαπράξουν και οι χιλιάδες ετερόθρησκοι φιλοξενούμενοι της χώρα μας όταν ΄΄ επέλθει το πλήρωμα του χρόνου. ΄΄
Ένα είναι βέβαιο, ότι η οικονομική κρίση των ημερών μας θυμίσει την οικονομική κατάρρευση του Βυζαντίου και την εξάρτησή του από τη δυτική βοήθεια.
Άν η κατάσταση αυτή δεν ανατραπεί στα επόμενα χρόνια, θα διανοίξει και πάλι τις ΄΄ κερκόπορτες΄΄ στους νέους σουλτάνους της Άγκυρας που εποφθαλμιούν να διεισδύσουν στο παρακμιακό νέο Βυζάντιο.
Τα 561 χρόνια, που μας χωρίζουν από την αποφράδα ημέρα, δυστυχώς δε στάθηκαν ικανά να συνετίσουν τους νέους ΄΄Παλαιολόγους΄΄ για μια αποτρεπτική και αμυντική περιχαράκωση της χώρας.
Άν τα γεωστρατηγικά συμφέροντα της Δύσης παραχώρησαν το Βυζάντιο στους Οθωμανούς, το επανέλαβαν το 1922 στο Μικρασιατικό και το 1974 στην Κύπρο.
Οι εθνικές μνήμες και ήττες θα πρέπει να προκαθορίζουν την εθνική και οικονομική οχύρωση της χώρας σε ένα περιφερειακό και όχι Αθηνοκεντρικό σχεδιασμό, που θα είναι ικανός να αποτρέψει την εχθρική προσέγγιση μέχρι τα τείχη της πόλης…
