Αξιοποίηση ιδιωτικής περιουσίας του Δημοσίου

Την αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου, χωρίς βιασύνη που μπορεί να οδηγήσει στην εκποίησή της, ως ένα από τα μέτρα που επείγουν για την ταχύτερη διέξοδο από την κρίση, ζητά με ερώτηση που κατέθεσε στη Βουλή, ο βουλευτής Κοζάνης κ. Γ. Κασαπίδης.
Παράλληλα, προς την κατεύθυνση αυτή προτείνει τόσο την επιλογή των χρονομισθώσεων των ακινήτων του δημοσίου έναντι της πώλησης αυτών, όσο και το “συμμάζεμα” των κατακερματισμένων δημοσίων υπηρεσιών, αλλά και την κατάργηση και συγχώνευση οργανισμών με αμφίβολη δράση και αποτελεσματικότητα.
Η μεγάλη απόκλιση από τους αρχικούς στόχους και η δεδομένη αδυναμία περαιτέρω δημοσιονομικής προσαρμογής με θυσίες του ελληνικού λαού, επιβάλλουν την άμεση, συντονισμένη και αποτελεσματική λειτουργία της Κυβέρνησης.
Με σειρά στοχευμένων προτάσεων ο βουλευτής Κοζάνης επιχειρεί ν’ αναδείξει λύσεις σε προβλήματα και παθογένειες που σε πολλές περιπτώσεις ακόμα και σήμερα δεν αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά.
Η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας εκτός από την εξοικονόμηση κονδυλίων συνιστά και ουσιώδη μεταρρύθμιση γιατί μεταβάλλει τη νοοτροπία και την αντίληψη γύρω από τη διαχείριση των περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου.
Παρακάτω ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης, στους υπουργούς Οικονομικών κ. Ιωάννη Στουρνάρα και Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Αθανάσιο Τσαυτάρη.
ΘΕΜΑ: Αξιοποίηση ιδιωτικής περιουσίας του Δημοσίου και κίνδυνος εκποίησής της
Η δεινή κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα μας, αναμφισβήτητα, απαιτεί γενναίες προσπάθειες τόσο στη δημοσιονομική προσαρμογή, όσο και στις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις.
Όσον αφορά στο δημοσιονομικό τομέα, ακόμη και οι πιο δύσπιστοι κριτές αναγνωρίζουν την αλματώδη πρόοδο που έχει επιτευχθεί με τις θυσίες του ελληνικού λαού.
Ωστόσο, αυτά που είναι ανάγκη να πραγματοποιηθούν επιτυχώς, χωρίς την περαιτέρω συμπίεση των εισοδημάτων των νοικοκυριών και με πολλαπλά οφέλη για την οικονομία και την κοινωνία, είναι οι μεταρρυθμίσεις και οι διαρθρωτικές αλλαγές.
Στην κατεύθυνση αυτή ουσιαστικό ρόλο δύναται να διαδραματίσει και η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας. Αυτή περιλαμβάνει αφενός πωλήσεις και πολυετείς χρονομισθώσεις, χωρίς απώλεια κυριότητας ακίνητης περιουσίας από το δημόσιo και αφετέρου το “συμμάζεμα” κατακερματισμένων δημοσίων υπηρεσιών, οργανισμών και φορέων που στεγάζονται σε πολλαπλά κτίρια, αλλά και την κατάργηση και συγχώνευση οργανισμών με αμφίβολη δράση και αποτελεσματικότητα.
Μάλιστα, στο πλαίσιο των διεθνών δεσμεύσεων είχε τεθεί στόχος εξοικονόμησης 50 δισ. € από αυτές τις διαδικασίες, ωστόσο, έως σήμερα έχουν αντληθεί μόλις 121 εκ. €. Η εφαρμογή αυτών των μέτρων συνιστά ουσιώδη μεταρρύθμιση, χωρίς κόστος και με πολλαπλά οφέλη. Πέραν της σημαντικής εξοικονόμησης χρημάτων, η αλλαγή νοοτροπίας γύρω από τη διαχείριση των δημόσιων περιουσιακών στοιχείων αποτελεί το πιο σημαντικό όφελος. Το κράτος είναι κακός επιχειρηματίας και αυτό αποτελεί κοινή πεποίθηση. Ουδείς, πλέον, αντιλέγει στην αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας. Όμως, η βελτίωση της διαχείρισης των δημόσιων περιουσιακών στοιχείων είναι το ζητούμενο, όπως επίσης και η αποτελεσματικότητα της Κυβέρνησης σε αυτό τον τομέα.
Ο αριθμός των κρατικών ακινήτων ανέρχεται σε περισσότερα από 100.000, σύμφωνα με το ΤΑΙΠΕΔ, ενώ και η ΕΤΑΔ διαχειρίζεται περί τα 72.000 ακίνητα. Η ΕΕΤΑΑ που αξιοποιεί τα ακίνητα των ΟΤΑ, τα υπολογίζει σε περίπου 20.000. Γίνεται αντιληπτό τι περιθώρια εξοικονόμησης υπάρχουν από ενδεχόμενες πωλήσεις, χρονομισθώσεις, αλλά και εξορθολογισμό στη χρήση.
Επειδή η μέχρι σήμερα εξοικονόμηση χρημάτων από την αξιοποίηση των ακινήτων του δημοσίου απέχει πολύ από τους στόχους,
Επειδή στην παρούσα περίοδο η έλλειψη πολιτικής σταθερότητας, το ασταθές φορολογικό περιβάλλον και η μειωμένη ζήτηση ελλοχεύουν τον κίνδυνο να εκποιηθεί η δημόσια περιουσία,
Επειδή υπό τις παρούσες συνθήκες η άντληση σημαντικών κεφαλαίων, που σε καμία πλέον περίπτωση δεν πετυχαίνουν τους αρχικούς στόχους, αλλά μπορούν να δώσουν ανάσα στην οικονομία μας, προαπαιτεί την ψύχραιμη, συντονισμένη και αποτελεσματική λειτουργία της Κυβέρνησης,
Επειδή η εκμίσθωση, έστω και μακροχρόνια, ορισμένων δραστηριοτήτων είναι σαφώς προτιμότερη από την οριστική εκποίηση υποδομών, εγκαταστάσεων ή δημόσιας γης,
Επειδή πολλές από τις υπηρεσίες υπουργείων, δημόσιων φορέων και οργανισμών είναι διάσπαρτες σε ενοικιαζόμενα κτίρια και θα μπορούσαν να “συμμαζευτούν”, εξοικονομώντας σημαντικά κεφάλαια για το δημόσιο,
Ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί:
1.Ποιοι οι λόγοι που συνέβαλαν στον εκτροχιασμό από τους αρχικούς στόχους και στην πολύ μικρή εξοικονόμηση κεφαλαίων έως σήμερα;
2.Ποιες οι προθέσεις της Κυβέρνησης σχετικά με τη διαδικασία πώλησης ή μακροχρόνιας μίσθωσης της δημόσιας περιουσίας; Ποια διαδικασία σκοπεύει να ακολουθήσει και σε ποια ακίνητα;
Με ποιο τρόπο προτίθεται να υπερβεί τον κίνδυνο της εκποίησης δημόσιας περιουσίας που η παρούσα πολιτικοοικονομική συγκυρία και οι κανόνες της αγοράς ελλοχεύουν;
4.Πότε, επιτέλους, θα τεθεί σε εφαρμογή το πλάνο “συμμαζέματος” των πολυδιασπασμένων υπηρεσιών του δημοσίου; Ποιες από αυτές θα αφορά και πώς και πού θα οργανωθούν στο μέλλον; Ποια η προβλεπόμενη εξοικονόμηση χρημάτων; Τι θα γίνει με τα αναξιοποίητα κτίρια;
5.Πότε θα ξεκινήσει ο σχεδιασμός συστέγασης (πολλαπλά οικονομικά και διοικητικά οφέλη) των υπηρεσιών του ΥΠΑΑΤ στην Αθήνα, —που στεγάζονται σε 14 διαφορετικά κτίρια εκ των οποίων τα 13 σε ενοικιαζόμενα με μισθώματα άνω των 2,5 εκ. € ετησίως- στο κτίριο ΚΕΡΑΝΗΣ (που παραμένει αναξιοποίητο εδώ και χρόνια), για το οποίο έγινε η απαραίτητη προεργασία εδώ και δέκα μήνες;
6.Προτίθεται η Κυβέρνηση να προχωρήσει στην εκ θεμελίων αναδιοργάνωση και αναδόμηση του ΥΠΑΑΤ, σύμφωνα με το σχέδιο που έγινε από τα αρμόδια όργανα της Ν.Δ. (τομέας αγροτικού) και είναι έτοιμο προς εφαρμογή, εξοικονομώντας, περί τα 4 εκ € λειτουργικά κόστη και βελτιστοποιώντας, ιδιαίτερα την περίοδο αυτή, τη λειτουργία και αποτελεσματικότητα του βαλτωμένου σε χρόνιες παθογένειες δημόσιου μηχανισμού επί της αγροτικής παραγωγής και ανάπτυξης της πατρίδας μας;