Tου Αντώνη Μαυρίδη
Την παλαιομοδίτικη συνταγή «βαφτίζουμε το κρέας, ψάρι, για να το φάμε», εφαρμόζει δυστυχώς η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας, στην περίπτωση των Νοσοκομείων Κοζάνης και Πτολεμαϊδας.
Έτσι, ενώ με βάση όλα τα τεχνοκρατικά στοιχεία κίνησης, απόδοσης, οργανογράμματος, ανεπτυγμένων κλινών και υποδομών, είναι σαφής και «δια γυμνού οφθαλμού» ακόμη, η υπεροχή και η ανάπτυξη του Μποδοσάκειου Νοσοκομείου Πτολεμαϊδας ως το κεντρικό Νοσοκομείο-αναφοράς στην Δυτ. Μακεδονία, για μία ακόμη φορά οι μικροπολιτικές σκοπιμότητες, ο λαϊκισμός και η «μυωπία» της Πολιτείας, με την συμπαιγνία και της πολιτικής ηγεσίας του τόπου, επιχειρούν να βάλουν σε «γύψο» το Νοσοκομείο Πτολεμαϊδας και υποβαθμίζοντας το, να το εξισώσουν με το Μαμάτσειο Νοσοκομείο Κοζάνης, για να προχωρήσει η ενοποίηση τους.
Αλήθεια πόσο υπεύθυνο είναι να υποβαθμίζεται το Μποδοσάκειο Νοσοκομείο στην πράξη με μείωση 50 κλινών και να αναβαθμίζεται το Μαμάτσειο Νοσοκομείο «στα χαρτιά» με επιπλέον κλίνες που δεν έχει, για να εμφανίσει η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου μία ενοποίηση δύο Νοσοκομείων, με ίσο αριθμό 200 κλινών το καθένα;
Πόσο σοβαροί μπορούν να θεωρούνται εκείνοι που «κάθε λίγο αλλάζουν θέση»- κατόπιν των γνωστών πιέσεων- ακόμη και ως προς την έδρα της Νέας Ενιαίας Διοίκησης,«κουρελιάζοντας » κυριολεκτικά και τα τεχνοκρατικά κριτήρια που έθεσαν για τις επιλογές αυτές;
Mήπως κάποιος από τους αρμόδιους μπορεί άραγε να μας απαντήσει, εάν μετά από αυτή την εξέλιξη τελικά, θα προχωρήσει η δρομολογημένη και ανακοινωμένη επέκταση του Μποδοσάκειου Νοσοκομείου Πτολεμαίδας που πρόσφατα μάλιστα υπέγραψαν;
Εάν αυτά λοιπόν δεν είναι λαϊκισμός και εμπαιγμός, τότε τι είναι αλήθεια λαϊκισμός, εμπαιγμός, αλχημεία, αλλά και «επικίνδυνα παιχνίδια» σε βάρος της υγείας των πολιτών σε ολόκληρη την Δυτ. Μακεδονία;
Με τέτοιες λογικές άραγε, θα προχωρήσουν οι αλλαγές που είναι αναγκαίες στην Yγεία και μάλιστα σ΄ αυτή την ιδιαίτερα δύσκολη οικονομική περίοδο, όπου «και το τελευταίο ευρώ πρέπει να αξιοποιείται άμεσα» για την βελτίωση της παρεχόμενης υγειονομικής περίθαλψης και την ανάπτυξη της περιοχής;
Επιτρέψτε μου -παρότι δεν το συνηθίζω- να πω ότι εδώ είναι που λέει κανείς πραγματικά, «ΝΤΡΟΠΗ, ΚΥΡΙΟΙ ! »
