To μέλλον της ασφάλειας στο χώρο των ηλεκτρονικών υπολογιστών
Το μέλλον της ασφάλειας είναι πολύ ευρύτερο από την ιστορία της ασφάλειας. Και ασφάλεια σημαίνει να έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο καθώς κάνουμε πράγματα. Το παράδειγμα που χρησιμοποιώ είναι το εξής: Ας υποθέσουμε ότι θέλω να διατηρήσω ασφαλή την πιστωτική μου κάρτα. Την παίρνω και τη βάζω σ’ ένα θησαυροφυλάκιο στο σπίτι. Τότε όμως δεν μπορώ να την χρησιμοποιήσω. Είναι άχρηστη, αλλά είναι …ασφαλής.
Αυτό για το οποίο νοιάζονται οι άνθρωποι είναι να είναι ασφαλής η χρήση ενός πράγματος. Πλέον, η ασφάλεια δεν αντιδρά• προλαμβάνει. Και είναι αναγκασμένη να γίνει απλούστερη και λιγότερο τρομακτική. Συνεπώς, αν μπορούμε να πάρουμε την καθολική ασφάλεια – ασφάλεια συσκευής, ασφάλεια δεδομένων, ασφάλεια του ατόμου μέσω των συσκευών- και να την κάνουμε όσο πιο απλή μπορούμε, τότε έχουμε πετύχει το στόχο μας.
Η πρόκληση είναι η απλότητα. Λατρεύω το ρητό του Μαρκ Τουαίην: «Σου έγραψα ένα μακροσκελές γράμμα• θα σου είχα γράψει ένα συντομότερο, αλλά δεν είχα καιρό». Η ασφάλεια και η απλότητα είναι πραγματικά δύσκολα προβλήματα προς επίλυση. Και δεν προκύπτουν απλώς από καλές τεχνολογίες. Προκύπτουν από την απλοποίηση καλώς τεχνολογιών. Νομίζω συνεπώς ότι το μέλλον της ασφάλειας απλά λαμβάνει χώρα στο παρασκήνιο. Πέντε δισεκατομμύρια άτομα που εισέρχονται σταδιακά στο διαδίκτυο δεν πρόκειται να αποδεχθούν την οποιαδήποτε απώλεια των δεδομένων και της ιδιωτικότητάς τους. Και δεν θέλουμε να πρέπει να σκοτιστούμε γι’ αυτά. Δεν θέλω να ξεκινάω ένα λογισμικό και να μοιάζει σαν κονσόλα ελέγχου πτήσης. Θέλω να ξέρω τι συμβαίνει, και θέλω επίσης αυτό το λογισμικό να μου στείλει μια προειδοποίηση με στόχο την πρόληψη.
Πώς το καταφέρνουμε αυτό αλγοριθμικά; Αυτή είναι η μεγάλη πρόκληση. Πώς γίνεται να με ειδοποιεί μόνο όταν κάτι συμβαίνει πραγματικά, και να μη με σκοτίζει όταν δεν συμβαίνει τίποτα; Και πώς γίνεται να είναι κάτι τόσο απλό αλλά και αποτελεσματικό ώστε να το εμπιστεύομαι;
Είμαστε όλοι ήδη χακαρισμένοι, όπως όλοι έχουμε υπάρξει θύματα εγκλήματος. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι δεν προσπαθούμε να προστατέψουμε την ιδιοκτησία μας όσο καλύτερα μπορούμε πρακτικά, Παρακολουθούμε τακτικά την έρευνα που πραγματοποιείται στον υπόγειο κόσμο των χάκερς, και γνωρίζουμε πλέον ότι το μεγαλύτερο κομμάτι της αφορά το χάκεμα κινητών τηλεφώνων. Πουλάνε τρύπες σε προϊόντα και τρύπες σε τεχνολογίες που μπορούν να εκμεταλλευτούν για πολλά λεφτά, και τις πουλάνε εδώ και χρόνια. Και πουλάνε μια τρύπα επειδή κάποιος χάκεψε κάποιον εκεί έξω. Μιλάμε για μια παλλόμενη οικονομία.
Η καλύτερη μεταφορά για έναν καταναλωτή που έχω σκεφτεί είναι ότι το αυτοκίνητό μου έχει γυάλινα τζάμια, και άρα είναι εύκολο για κάποιον να το παραβιάσει, αν θέλει. Όμως, το να βάλω μέταλλο τριγύρω και να το αλυσοδέσω και να μην το βγάζω απ’ το γκαράζ δεν είναι πρακτική λύση. Άρα, θα το αφήσω στον χώρο στάθμευσης του εμπορικού κέντρου, αλλά θα βεβαιωθώ ότι δεν αφήνω πολύτιμα αντικείμενα σε κοινή θέα. Θα τα βάλω στο χώρο αποσκευών. Έτσι πρέπει να είναι και η ασφάλεια. Απλώς βαλ’ την στο χώρο αποσκευών.
Όλοι έχουμε χακαριστεί. Θα χακάρουν, οι κάρτες μας θα κλαπούν. Έτσι είναι τα πράγματα. Μην αφήνετε τα πολύτιμα αντικείμενά σας σε κοινή θέα.
ΠΗΓΗ: news247.gr
