Αθώο «λόγω αμφιβολιών» κήρυξε το Μεικτό Ορκωτό Εφετείο Δυτικής Μακεδονίας τον μοναδικό κατηγορούμενο για την άγρια δολοφονία της 15χρονης μαθήτριας Φιλιώς Αντωνιάδου στην Βλάστη, στις 4 Ιουλίου 2004.
Με την οριστική και αμετάκλητη απόφαση του δικαστηρίου, ένα ειδεχθές έγκλημα που συγκλόνισε την τοπική κοινωνία του ορεινού χωριού και το πανελλήνιο, έμεινε ατιμώρητο. Η οικογένεια και οι συγγενείς του θύματος δέχτηκαν την απόφαση με οργή, αγανάκτηση και κατάρες προς την δικαστική έδρα, αφού το αγγελούδι τους που τόσο πρόωρα και άδικα έφυγε, δεν βρίσκει δικαίωση ούτε μετά θάνατον.
Έπειτα από έντεκα ολόκληρες ημέρες ακροαματικής διαδικασίας, προχτές ολοκληρώθηκε η δίκη αργά το απόγευμα. Είχε προηγηθεί δίωρη διακοπή για διάσκεψη του δικαστηρίου. Ένορκοι και τακτικοί δικαστές κατέλαβαν τις θέσεις τους, ενώ η αγωνία στο ακροατήριο είχε κορυφωθεί. Το δικαστήριο κηρύσσει αθώο τον κατηγορούμενο με ψήφους 6-1 «λόγω αμφιβολιών», είπε ο πρόεδρος, ενώ η ανακοίνωση της ετυμηγορίας προκάλεσε πανδαιμόνιο στο ακροατήριο. Ο πρόεδρος διευκρίνισε ότι μόνο μία ένορκη εξέφρασε επιφυλάξεις για την αθωότητα του κατηγορουμένου και ζήτησε την ενοχή του, ενώ οι άλλοι τρεις ένορκοι και οι τρεις τακτικοί δικαστές ψήφισαν την αθωότητά του. Μπροστά στην οργή συγγενών και φίλων της οικογένειας του θύματος, ο κατηγορούμενος φυγαδεύτηκε από τους αστυνομικούς από το πάρκινγκ του δικαστικού μεγάρου. Πρέπει να σημειωθεί ότι κατά την ανακοίνωση της απόφασης είχαν ληφθεί δρακόντεια μέτρα ασφαλείας, καθώς η αίθουσα του δικαστηρίου και το δικαστικό μέγαρο είχε γεμίσει από αστυνομικούς.
Η πλάστιγγα έγειρε στην αθωωτική απόφαση για δύο βασικούς λόγους, σύμφωνα με την αιτιολογία του προέδρου: Πρώτον, έχει αποδειχθεί κατά την ακροαματική διαδικασία ότι το βράδυ της 4ης Ιουλίου, ο κατηγορούμενος έφυγε από την Βλάστη στην Πτολεμαΐδα, ενώ δεν αποδείχτηκε ότι επέστρεψε πάλι στη Βλάστη, όπου αργότερα τελέστηκε το έγκλημα.
Δεύτερον, είναι η αναξιοπιστία του μοναδικού αυτόπτη μάρτυρα Ηλία Ζησιού, που δήλωσε ότι είδε το κορίτσι ξαπλωμένο και τον Π.Μ. από πάνω του με μια πέτρα. Προφανώς στην κρίση του δικαστηρίου βάρυνε κάτι που αναδείχτηκε και στην ακροαματική διαδικασία, ότι δηλαδή ο Η. Ζησιός, είναι αναξιόπιστος, μυθομανής, ψεύτης κ.λ.π.
Την προτελευταία ημέρα της δίκης, ο εισαγγελέας ήταν καταπέλτης για τον 39χρονο κατηγορούμενο, ζητώντας την ενοχή του, λέγοντας ότι «είπε πολλά ψέματα για να καλύψει την πράξη του», ενώ αναφέρθηκε και σε πλειάδα ψευδομαρτύρων που παρήλασαν στην πολυήμερη ακροαματική διαδικασία. «Ο αθώος κατηγορούμενος δεν χρειάζεται να φέρει ψευδομάρτυρες», σημείωσε ο εισαγγελέας, ο οποίος κατηγόρησε έντονα τις αστυνομικές αρχές, επειδή για αρκετές ημέρες άφησε αφύλακτο τον τόπο του εγκλήματος, με αποτέλεσμα όπως είπε «να χαθούν και να αλλοιωθούν πολύτιμα στοιχεία».
Να σημειωθεί ότι η 15χρονη μαθήτρια δολοφονήθηκε την προαναφερόμενη ημερομηνία και το πτώμα της βρέθηκε μετά τρεις ημέρες. Η ιατροδικαστική έκθεση επιβεβαίωνε την αγριότητα με την οποία δολοφονήθηκε, καθώς σημείωνε ότι το θύμα χτυπήθηκε πολλές φορές στο κεφάλι με τέμνον όργανο (πέτρα).
Υπενθυμίζεται ότι πρωτοδίκως ο κατηγορούμενος είχε αθωωθεί με 5-4 με τις ψήφους των ενόρκων, ενώ το ίδιο ακριβώς αποτέλεσμα έδωσαν πάλι οι ένορκοι στο Εφετείο Δυτικής Μακεδονίας. Εκείνη η δίκη του Εφετείου επαναλήφθηκε τώρα, καθώς έγινε δεκτή από τον Άρειο Πάγο η αίτηση αναίρεσης του εισαγγελέα εφετών Δυτικής Μακεδονίας.
Δυστυχώς αυτή η δίκη ήταν και η τελευταία, χωρίς όμως να τιμωρηθεί κανείς για την αποτρόπαια δολοφονία της Φιλιώς. Έτσι ένα έγκλημα, ιδιαιτέρως ειδεχθές έμεινε ατιμώρητο. Γιατί;
ΧΡΗΣΤΟΣ ΒΗΤΤΑΣ
