Ν. Λυγερός
Λητώ: Τι θα γίνει με το Καστελόριζο;
Όλγα: Τι εννοείς;
Λητώ: Εμείς δεν πρέπει να κάνουμε κάτι;
Όλγα: Αυτό σκέφτηκα και γω!
Λητώ: Ωραία! Τι σκέφτηκες λοιπόν;
Όλγα: Να στείλουμε κι εμείς κάρτες!
Λητώ: Μόνο δύο;
Όλγα: Όχι!
Λητώ: Δεν κατάλαβα…
Όλγα: Θα το πούμε στα παιδιά στο σχολείο!
Λητώ: Και να γράψουν όλα από μία κάρτα.
Όλγα: Αυτό θα μπορούσε να γίνει και σε άλλα σχολεία.
Λητώ: Ας το κάνουμε πρώτα στο δικό μας.
Όλγα: Έτσι θα έχουν τα άλλα ένα χειροπιαστό παράδειγμα.
Λητώ: Ωραία. Αλλά δεν θα πρέπει να τους πούμε λίγα πράγματα για το Καστελόριζο; Αλλιώς γιατί να στείλουν κάρτες;
Όλγα: Ναι, θα πρέπει… Αλλά από πού ν’ αρχίσουμε;
Λητώ: Να τους δείξουμε πρώτα το χάρτη.
Όλγα: Είναι μία ιδέα. Και αυτό είναι σταθερό.
Λητώ: Έως τώρα.
Όλγα: Και μετά να μιλήσουμε για ιστορία…
Λητώ: Θα πρέπει να διαβάσουμε…
Όλγα: Αλλιώς πώς θα εξηγήσουμε ότι λέγεται έτσι;
Λητώ: Άρα θα μιλήσουμε και για το κόκκινο κάστρο.
Όλγα: Βρήκα και κάτι άλλο…
Λητώ: Τι πράγμα;
Όλγα: Για τη Μεγίστη…
Λητώ: Είναι τόσο μικρή που μοιάζει με καλαμπούρι…
Όλγα: Τώρα δεν είναι πια…
Λητώ: Μίλησες με το δάσκαλο;
Όλγα: Πώς το κατάλαβες;
Λητώ: Για να έχεις αυτό το ύφος… Πες μου λοιπόν…
Όλγα: Θα πρέπει να τους εξηγήσουμε ότι πλέον έχει νόημα αυτό το όνομα!
Λητώ: Μα πώς είναι δυνατόν; Είναι μόνο 9 τετραγωνικά χιλιόμετρα και είναι το μικρότερο νησί των Δωδεκανήσων.
Όλγα: Ακριβώς και αυτό έχει μεγάλη σημασία.
Λητώ: Δεν το πιασα αυτό! Μου φαίνεται παράδοξο.
Όλγα: Και τα παράδοξα συμβάλλουν στη σκέψη μας…
Λητώ: Κάπου το άκουσα αυτό…
Όλγα: Σε σχέση με το μέγεθός του είναι το νησί που έχει την μεγαλύτερη ΑΟΖ!
Λητώ: Αυτό είναι απίστευτο!
Όλγα: Είναι σωστό λοιπόν να λέγεται Μεγίστη!
Λητώ: Απόλυτα!
