Σε μια χώρα εξωτική που την λένε Σουρδία, υπάρχει μία τάξη ανθρώπων που λέγονται πολιτικοί. Οι άνθρωποι αυτοί εκλέγονται κάθε τέσσερα χρόνια και μέλημά τους είναι να υποστηρίζουν τους πολίτες που τους ψήφισαν, για να ζουν τουλάχιστον ανθρώπινα. Όμως, άνθρωποι είναι ρε παιδί μου και έτσι καμιά φορά δεν παίρνουν χαμπάρι τι ψηφίζουν στη βουλή της Σουρδίας, δεν το παραδέχονται όμως για να μη τους πουν και ανίκανους.
Οι άνθρωποι –πολιτικοί οιπόν έχουν σαν κατοικίδια ζώα κάποια ανθρωπόμορφα ζωάκια σαν ικόσιτα, τα οποία ταΐζουν με χρυσόσκονη και τα συντηρούν έχοντάς τα δεμένα με λεπτές μαλαματένιες αλυσιδίτσες έτσι ώστε να μην φαίνονται αλλά και να μην μπορούν να πετάξουν μακριά και φύγουν. υτά τα ανθρωπόμορφα ζωάκια τα ονομάζουν παπαγαλάκια. Ο ρόλος τους δε είναι να κάνουν τη βρώμικη δουλειά των ανθρώπων-πολιτικών.
Ότι δεν επιτρέπεται ή δεν μπορούν οι άνθρωποι –πολιτικοί να πουν, δίνουν εντολή στα παπαγαλάκια και τότε αυτά τα λένε ή τα γράφουν. Και έτσι είναι όλοι τους ευχαριστημένοι.
Καμιά φορά αυτά τα παπαγαλάκια όταν κάνουν καλά τη δουλειά ων ανθρώπων-πολιτικών τα δίνουν και τον τίτλο του δημοσιογράφου…
Χρήστος Κατσίνας
Διευθυντής ΕΣΥ – Νεφρολόγος
Αντιπρόεδρος ΕΙΝΔΥΜ
