Κλίμα συγκρατημένης αισιοδοξίας επικρατεί μεταξύ των στελεχών της ΔΕΗ και συνδικαλιστικών στελεχών της περιοχής, μετά την εκδίκαση την Πέμπτη στο Λουξεμβούργο της πολύκροτης υπόθεσης για τους λιγνίτες. Η συνεδρίαση στην έδρα του δικαστηρίου των ευρωπαϊκών κοινοτήτων αφορούσε στην υπόθεση ΔΕΗ κατά της Επιτροπής, με την οποία η ελληνική επιχείρηση στρέφεται εναντίον των δύο καταδικαστικών αποφάσεων για τους λιγνίτες το Μάρτιο του 2008 και τον Αύγουστο του 2009.
Αξίζει να σημειωθεί ότι κατά το χθεσινό ακροατήριο πραγματοποιήθηκε επανάληψη της προφορικής διαδικασίας λόγω αποχώρησης του εισηγητή δικαστή (Έντσο Μιλανέζι, ο οποίος αποχώρησε προκειμένου να αναλάβει υπουργική θέση) προτού αυτός εκδώσει την απόφασή του, όπως αναφέρει σε δημοσίευμά του το “EnergyPress”.
Η πλευρά της ΔΕΗ εμφανίζεται συγκρατημένα αισιόδοξη, παρά το γεγονός ότι παρέμβαση υπέρ της Επιτροπής, πραγματοποίησε η εταιρεία Elpedison, ενώ και η πλευρά της επιτροπής στο σκεπτικό που ανέπτυξε ενώπιον του δικαστηρίου επανέλαβε την επιχειρηματολογία περί δεσπόζουσας θέσης της εταιρείας στην αγορά.
Το ιστορικό
Η υπόθεση ξεκινά από το 2003 όταν και η Επιτροπή έλαβε καταγγελία από ιδιώτη ότι η Ελλάδα είχε χορηγήσει στη ΔΕΗ αποκλειστική άδεια αναζητήσεως και εκμεταλλεύσεως του λιγνίτη στη χώρα. Στις 5 Μαρτίου 2008 η Επιτροπή εξέδωσε τη γνωστή καταδικαστική απόφαση, σχετικά με τη χορήγηση ή τη διατήρηση σε ισχύ από την Ελληνική Δημοκρατία δικαιωμάτων για την εξόρυξη λιγνίτη υπέρ της ΔΕΗ. Χθες εκδικάστηκε η προσφυγή της ΔΕΗ με την οποία βάλλει κατά της αποφάσεως αυτής.
Στην επιχειρηματολογία της Επιτροπής αναφέρεται ότι η ΔΕΗ κατέχει δεσπόζουσα θέση στην αγορά της προμήθειας λιγνίτη, «αφ’ ης στιγμής υφίσταται ελάχιστος ανταγωνισμός επί της συγκεκριμένης αγοράς στην Ελλάδα, ενώ είναι πολύ περιορισμένη η δυνατότητα ανεφοδιασμού από την αλλοδαπή».
Θεωρεί επίσης ότι «α) δυνάμει του νομοθετικού διατάγματος 4029/1959 και του νόμου 134/1975, έχουν παραχωρηθεί δικαιώματα εκμεταλλεύσεως για το 91 % των συνολικών δημόσιων κοιτασμάτων, αφετέρου, β) τα εν λόγω μέτρα παρέμειναν σε ισχύ, καθόσον, παρά τις δυνατότητες τις οποίες παρείχε ο μεταλλευτικός κώδικας, ουδέν δικαίωμα επί ουδενός σημαντικού αποθέματος παραχωρήθηκε, γ) ότι η ΔΕΗ εξασφάλισε δικαιώματα αναζητήσεως χωρίς διαγωνισμό για τα υπόλοιπα εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα για τα οποία δεν έχουν ακόμη εκχωρηθεί τα δικαιώματα εκμεταλλεύσεως. Έτσι, χάρη στη διατήρηση δικαιωμάτων εκμεταλλεύσεως του λιγνίτη οιονεί μονοπωλιακής φύσεως υπέρ της ΔΕΗ, η Ελληνική Δημοκρατία διατήρησε ή ενίσχυσε τη δεσπόζουσα θέση της ΔΕΗ στην αγορά χονδρικής προμήθειας της ηλεκτρικής ενέργειας».



























