Είναι γνωστό απο την ιστορία ότι η μετανάστευση, ο αποικισμός, η αποδημία των Ελλήνων, αποτέλεσαν βασικές εκδηλώσεις πολιτισμού, ωραίων δημιουργιών και επιβλητικής ανόδου.
Η ιστορική πορεία του Ελληνισμού είναι συνυφασμένη με την αποδημία. Στην αρχαία εποχή ο αποικισμός των Ελλήνων ήταν κανόνας ζωής. Οι Έλληνες εξαπλώθηκαν ανα τα πέρατα του κόσμου και δημιούργησαν παντού, φωτεινά κέντρα πολιτισμού τα οποία άσκησαν μεγάλη επίδραση, όχι μόνο επ’ αυτών των ίδιων των Ελλήνων αλλά και επι της εξέλιξης του συνόλου της ανθρωπότητας με συνέπειες κοσμοϊστορικές.
Η Ελληνική αποδημία δεν είναι νοητή χωρίς την πρόοδο. Γιατί οι Έλληνες από τη χαραυγή της ιστορίας, όπου κι αν μετέβησαν για να εγκατασταθούν, δημιούργησαν πολιτισμό και εξύψωσαν την ανθρώπινη υπόσταση, ηθικά, πνευματικά και οικονομικά. Τις ευεργετικές αυτές επιδράσεις αισθάνεται η ανθρωπότητα και μέχρι τις ημέρες μας. Σήμερα η συνέπεια του αρχαίου Ελληνικού αποικισμού με τις σφύζουσες από παλμό και αίσθηση από σφρίγος και δυναμισμό ελληνικές εστίες, τότε η ελληνική ζωή εξελισσόταν δημιουργικά στο χώρο της Μεσογείου, μέχρι τον Εύξεινο Πόντο, το ελληνικό πνεύμα είναι έντονο στις εκδηλώσεις των σύγχρονων λαών και των ανθρώπων οι οποίοι ζούσαν και αναπτύσσονταν στον ίδιο ζωτικό χώρο όπου θαυματούργησαν οι Έλληνες άποικοι.
Η ιστορική αλήθεια αποκαλύπτει ότι ο ελληνικός λαός εξαπλώνεται και συσπειρώνεται δια μέσου των αιώνων και ανέρχεται και προοδεύει και ακμάζει και προχωράει.
Και όταν έπιπτε και πάλι προσέφερε τις υπηρεσίες στους λαούς και τον πολιτισμό. Αυτό έγινε μετα το 146 π.Χ. όταν η Ελλάδα υποδουλώθηκε στους Ρωμαίους αλλά επέδρασε ευεργετικά.
Μνημειώδης είναι η περιβόητη φράση του Ρωμαίου Οράτιου «GRAESIA CAPTA OF PUM VICTOPEM ET ARTES INPULIT LATIO» δηλαδή η Ελλάδα κατακτηθείσα από τον άγριο νικητή κατέκτησε αυτόν με τον πολιτισμό. Παντού και πάντοτε το ελληνικό πνεύμα καταύγασε τις ψυχές των κοινωνιών.
Η μετανάστευση συνεχίστηκε και στις μέρες μας και ιδιαίτερα μετα το 1950. αυτή τη φορά η μετανάστευση των Ελλήνων δεν ήταν για αποικισμό αλλά για δημιουργία καλλίτερων συνθηκών διαβίωσης, αφου η πατρίδα δεν μπορούσε να δώσει αυτά που έπρεπε. Έτσι οι Έλληνες διασκορπίστηκαν σε όλες τις Ηπείρους και αποτελούν σήμερα σ’ αυτές εστίες προόδου και πολιτισμού. Εκεί με τις απροσμέτρητες δημιουργικές ικανότητες και τις επιτυχημένες επαγγελματικές επιδόσεις τιμούν και προβάλλουν την πατρίδα μας στην αλλοδαπή και αποτελούν τα προκεχωρημένα φυλάκια του Ελληνισμού στα πέρατα της οικουμένης.
Με δέος ιερό, με συγκίνηση και θαυμασμό, με εθνική ανάταση και εθνική αγαλλίαση πρέπει να ατενίζουμε τους αδελφούς μας έλληνες που σήμερα ζουν σ’ όλες τις χώρες του κόσμου. Είναι αυτοί οι οποίοι δημιουργούν μια άλλη Ελλάδα ακμαία πνευματικά και οικονομικά, ανερχόμενη προοδεύουσα και ακτινοβολούσα έξω και μακριά από τη Μητροπολιτική Ελλάδα.
Οι απόδημοι Έλληνες και τώρα είναι φορείς πολιτισμού και προόδου. Η εθνική πίστη και η χριστιανική αρετή είναι η δίδυμη μεγαλουργός δύναμη, η οποία τους ωθεί στη δημιουργική δράση και την επιτυχία. Από την εθνική τους συνείδηση αντλούν τη ζωτικότητα για να δημιουργούν την πλέον θαυμαστή πραγματικότητα. Το φαινόμενο αυτό κατ’ εξοχήν Ελληνικό, μπορεί να έχει την ερμηνεία του μόνο στην αστείρευτη δραστηριότητα και την αλκή της ιστορικής μας φυλής, και έχει δίκαιο ο Αμερικανός πολιτικός Χάριμαν ο οποίος έλεγε: «εσείς οι Έλληνες της Αμερικής είσθε τόσο καλύτεροι Αμερικανοί πολίτες όσο αγαπάτε την Ελλάδα».
Οι Έλληνες παντού είναι συμπαθείς σε όλες τις χώρες όπου ζουν και εργάζονται, και εκδηλώνουν την αγάπη τους και τη στοργή προς την Ελλάδα πάντοτε με υπερήφανο το πύρωμα της εθνικής εξάρσεως στην ψυχή τους, για να υπηρετούν, να ευεργετούν, να ωφελούν αυτή με κάθε τρόπο. Δεν υπάρχει χώρα του κόσμου μικρή ή μεγάλη στην οποία να μη ζούν Έλληνες.
Κάθε ελληνοχριστιανική κοινότητα του εξωτερικού είναι φάρος που φωτίζει, είναι κινητήρια δύναμη αέναη, είναι πόλος έλξης για τη συγκέντρωση και την έξαρση για τη διατήρηση, την εξάπλωση και την κυριαρχία του Ελληνισμού. Όλοι οι απόδημοι Έλληνες ζουν την Ελλάδα στον υπερθετικό βαθμό και σφυρηλατούν κάθε μέρα τους δεσμούς με τους αδελφούς τους στη γενέτειρα. Κάθε Έλληνας που ζει στην ξένη είναι φερέπατρις. Έχει στο νου του και μέσα στην ψυχή του την Ελλάδα. Αυτές οι διαπιστώσεις δεν είναι υπερβολικές, αρκεί να αναφέρουμε τους λόγους του διαπρεπούς δημοσιολόγου Κλάρενς Ντάρροου, ο οποίος απευθυνόμενος προς την Αμερικανική γερουσία είπε το εξής βαρυσήμαντο: «αντί να αγωνιζόμαστε να κάνουμε τους Έλληνες Αμερικανούς, είναι απείρως προτιμότερο και κοινωνικά πιο ωφέλιμο, εάν καταβάλλουμε φροντίδες για να κάνουμε τους Αμερικανούς Έλληνες». Το κυρίαρχο σύνθημα που ελκύει και παρορμά και προτρέπει είναι: κοινές είναι οι ελπίδες μας και κοινοί οι πόθοι μας. Αναμφισβήτητα με τη συνεχή, μεθοδική και πειστική διαφώτιση των απόδημων Ελλήνων θα αναπτύξουν την έμφυτη δύναμή τους και θα αναθερμάνουν την αγάπη προς τη γενέτειρα πατρίδα.
Αυτή είναι η φιλοπατρία που σώζει και είναι το ασφαλέστερο κρηπίδωμα του μεγαλείου, του Ελληνικού λαού.
Οι διαπιστώσεις αυτές πρέπει να οδηγούν σε ωραίες επιδιώξεις, με μόνιμο στόχο να στραφεί το βλέμμα των Ελλήνων προς νέες κατευθύνσεις, να τονωθεί η δύναμη και να ανυψωθεί το γόητρο της Ελλάδας.
Οι Έλληνες ανα τον κόσμο, είναι μια δύναμη ιδεολογική και πνευματική που ευεργετεί την ελευθερία, την ειρήνη, τα δημοκρατικά δικαιώματα, τον άνθρωπο, τον ανθρωπισμό και την ανθρωπότητα. Με αυτό τον τρόπο οι προβολείς της διεθνούς προσοχής θα στραφούν με θαυμασμό προς την Ελλάδα.
Ο απόδημος Ελληνισμός ιδίως στην Αμερική μπορεί να βοηθήσει στην επωφελέστερη επίλυση κάθε εκκρεμότητας που δημιουργεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο προβλήματα στη σημερινή Ελλάδα. Το άπαντον της σύγχρονης πολιτικής είναι DRAN AND CONVINCE – έλκυσε και πείσε.
Γι’αυτό πρέπει να επιστρατευθούν και να χρησιμοποιούνται οι άξιοι, οι ειλικρινείς, οι ειδήμονες οι ακάματοι οι δημιουργικοί.
Η σύσφιγξη και η ανανέωση των μεταξύ του έσω και του έξω Ελληνισμού δεσμών, αποτελεί εθνική ανάγκη, προσταγή της Ελληνικής ιστορίας. Οργάνωση και προγραμματισμός και μεθοδικότητα, συνεχής δράση με συνάντηση προσπαθειών, ευεργετικότητα ακάματη απαιτούνται για να υπάρξει αγαθό αποτέλεσμα.
Ο απόδημος Ελληνισμός πρέπει να μείνει μακριά από κομματικά μίση και πάθη. Να κληθούν όλοι οι έλληνες σε μια ένωση ψυχών, θελήσεων και προσπαθειών κι ας μη ξεχνούμε το «πλειόνων δε τοι έργον άμεινον» δηλαδή των πολλών το έργο είναι το καλύτερο. Η επιτυχία θα είναι το αποτέλεσμα. Η σοφή γνώμη του Έμερσον ότι κάθε «κάθε κίνημα στα χρονικά του κόσμου είναι θρίαμβος ενός φλογερού ενθουσιασμού» ισχύει πάντα και αποκτά στις ημέρες μας, μεγαλύτερη και βαρύνουσα σημασία.
Κι ας μην ξεχνούμε ότι όταν εμπνέουμε εμπιστοσύνη και προχωρούμε με ενθουσιασμό, ασφαλώς θα παραμερίζουμε τα εμπόδια, θα υπερνικούμε τις αντιξοότητες και θα θριαμβεύσουμε.
Ο απόδημος Ελληνισμός είναι δύναμη υπολογίσιμη για την Ελλάδα, για τη Δημοκρατία, για την ελευθερία και την ειρήνη του κόσμου.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ
