Με αφορμή την τελική φάση του πανελληνίου πρωταθλήματος νεανίδων και των κορασίδων που θα γίνει αργότερα, αποφασίσαμε να ρίξουμε μια ματιά στο τι έχει γίνει τα προηγούμενα χρόνια.
Εκεί διαβάσαμε 2000 Αρκάδι 4η θέση στις Νεανίδες στην Αθήνα, 2006 Αρκάδι 4η θέση στις κορασίδες στην Τρίπολη, 2007 Αρκάδι 2η θέση στις κορασίδες στην Αθήνα, 2008 Αρκάδι 2η θέση στις νεανίδες στην Αθήνα και 4η θέση στις κορασίδες στον Εύοσμο, 2010 Αρκάδι 1η θέση στις νεανίδες στο Ρέθυμνο, 2011 Αρκάδι 2η θέση στις κορασίδες στο Βόλο, 2013 Αρκάδι 4η θέση στις νεανίδες και προσθέτουμε εμείς 2014 Αρκάδι 2η θέση στις Νεανίδες στην Πτολεμαΐδα.
Αμέσως αναρωτηθήκαμε τι γίνεται εκεί στο Ρέθυμνο και πόσο καλή δουλειά γίνεται. Ρωτήσαμε και όλοι μας είπαν απλά ΚΩΣΤΑΣ ΠΛΕΥΡΑΚΗΣ. Αλλά αυτό που μας εντυπωσίασε ακόμα περισσότερο ήταν αυτό που μας ανέφερε κάποιος άλλος γνώστης του γυναικείου μπάσκετ «αν κάποτε ο Κώστας Πλευράκης σταματήσει να ασχολείται με το γυναικείο μπάσκετ στο Ρέθυμνο το γυναικείο μπάσκετ θα τελειώσει!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Είχαμε την τύχη και τη χαρά να συνομιλήσουμε με το Κώστα Πλευράκη λίγο μετά την κατάκτηση του αργυρού μεταλλίου στην Πτολεμαΐδα και αυτά που μας είπε είναι πραγματικά εντυπωσιακά αλλά και απίστευτα συνάμα.
Στην αρχή μας μίλησε για τις συνθήκες που υπάρχουν στις υποδομές στο Ρέθυμνο και διαβάστε τι δήλωσε ο προπονητής του Αρκαδίου «δεν θέλω ποτέ να ψάχνω δικαιολογίες αλλά οι συνθήκες που δουλεύουμε δεν είναι οι ιδανικές. Δεν έχουμε γυμναστήριο για προπόνηση, προπονούμαστε πίσω από μια κουρτίνα όπου υπάρχουν μπασκέτες αλλά όχι γραμμές, προπονούμαστε με 7αρες μπάλες και όχι 6αρες ενώ φέτος μας δόθηκαν κάποιες ώρες προπόνησης σε ένα κλειστό σχολείου με ότι αυτό συνεπάγεται.
Τα προβλήματα είναι σημαντικά αλλά το σημαντικό είναι ότι δεν αφήνουμε να μας πάρουν από κάτω. Πρωταγωνιστές είναι τα κορίτσια και χαιρόμαστε όταν χαίρονται και αυτά με τις επιτυχίες. Αυτό είναι η επιβράβευση μου. Όλα αυτά μας έχουν κάνει να ήμαστε μια οικογένεια και να ξεπερνάμε τα προβλήματα. Πάνω από όλα στην ομάδας πρεσβεύουμε αξίες και ιδανικά και με πολύ καλή σχέση μεταξύ μας δημιουργήσαμε ένα μείγμα για να ξεπερνάμε τα προβλήματα και να έρχονται οι επιτυχίες».
Ερ.: Πόσο δύσκολη κάνουν όλα αυτά τη δουλειά σας;
Κ.Π.: Δουλεύουμε πάρα πολύ και όλο το χρόνο και όποτε μπορούμε. Αν βρίσκουμε ώρες στο κλειστό ακόμα καλύτερα. Ακόμα και το καλοκαίρι που υπάρχουν ώρες εκεί. Δεν σταματάμε ποτέ ενώ έχουμε κάνει προπονήσεις και σε ανοιχτά γήπεδα.
Ερ. Φέτος οι ομάδες έπρεπε να πληρώσουν μόνες τους τα έξοδα για την προκριματική φάση και τις μετακινήσεις στη τελική. Πόσο εύκολα ήταν για μια νησιωτική ομάδα να ανταπεξέλθει;
ΚΠ.: Στο Αρκάδι υπάρχουν λίγα άτομα που προσπαθούν να κάνουν να κάνουν πολλά πράγματα. Τα έξοδα για την Αθήνα μας τα κάλυψε το ξενοδοχείο που διαφημίζουμε στη φανέλα ενώ για να γίνει το ταξίδι στην Πτολεμαΐδα τα πάντα τα έκαναν τα κορίτσια. Έτρεξαν πάρα πολύ για να συγκεντρώσουν ευρώ- ευρώ τα περίπου 6000 που χρειαζόντουσαν. Κάποια τα έβαλαν οι γονείς και για τα υπόλοιπα προσπάθησαν και μόχθησαν τα κορίτσια, βρίσκοντας χορηγούς που άλλος λίγα και άλλος λίγα περισσότερα βοήθησαν να συγκεντρωθούν τα χρήματα.
Τις τελευταίες μέρες πηγαίναμε για προπόνηση και αντί να προετοιμαζόμαστε κοιτάζαμε να δούμε που βρισκόμασταν οικονομικά.
Εδώ επίσης θα ήθελα να τονίσω και να ευχαριστήσω το σύλλογο Κρητών και φίλων Κρήτης Πτολεμαΐδας ο οποίος μας βοήθησε να βρούμε λεωφορείο για την επιστροφή ενώ μας δώρισε και ένα σεβαστό ποσό. Και πάλι ευχαριστώ.
Επίσης θα ήθελα να ευχαριστήσω για την βοήθεια και την φιλοξενία τους ανθρώπους της Πτολεμαΐδας.
(Πρέπει να τονιστεί ότι η ομάδα του Αρκαδίου βρέθηκε στα γραφεία του συλλόγου εκεί όπου έγινε ανταλλαγή κάποιων αναμνηστικών με το σύλλογο της Πτολεμαΐδας να βρίσκεται κοντά στην ομάδα που κάνει περήφανη τη Κρήτη και το Ρέθυμνο)
Ερ: Αν ήταν λυμένο το οικονομικό για το ταξίδι θα μπορούσατε να πάτε και καλύτερα; (το Αρκάδι έπαιξε και έχασε την πρώτη αγωνιστική από τον Πρωτέα με την ομάδα να έρχεται στις 1 τα ξημερώματα στην Πτολεμαΐδα ενώ οι άλλες ομάδες από το μεσημέρι)
Κ.Π.: Θέλω να πω ότι ο Πρωτέας κατέκτησε πανάξια το τίτλο. Δεν ξέρω αν ερχόμασταν νωρίτερα τι θα γινόταν ή αν προπονούμασταν κανονικά χωρίς να μας απασχολούν άλλα πράγματα.
Ερ.: Πέρα από τα ηλικιακά η γυναικεία ομάδα διεκδικεί την άνοδο. Την θέλετε;
Κ.Π.: Στην Κρήτη κάνουμε ελάχιστους αγώνες και σίγουρα θέλουμε να ανέβουμε για να έχουν περισσότερα παιχνίδια και τα κορίτσια. Φυσικά και η άνοδος θέλει λεφτά και εμείς δεν μπορούμε να τα καλύψουμε. Στο τελικό παίζουμε με τα Χανιά που θέλει πολύ την άνοδο, έχει και πιο έμπειρες αθλήτριες αλλά ήμαστε 1-1 στις νίκες και έχουμε πλεονέκτημα έδρας. Την θέλουμε την άνοδο και αν έρθει η άνοδος θα δούμε τι θα κάνουμε.
Ερ.: Αυτή τη στιγμή πόσα κορίτσια υπάρχουν στο σύλλογο:
Κ.Π.: Έχουμε 60 κορίτσια τα οποία είναι λίγα και πρέπει να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε. Όπως σε κάθε επαρχιακή πόλη έτσι και σε μας τα κορίτσια περνάνε σε σχολές και τα χάνουμε.
Ερ: Πως βλέπετε το μέλλον του γυναικείου μπάσκετ;
Κ.Π.: Ο αθλητισμός μπορεί να βοηθήσει. Όσο υπάρχουν άνθρωποι που θυσιάζουν τα πάντα το γυναικείο μπάσκετ θα συνεχίσει να υπάρχει. Ο αθλητισμός προσφέρει πάρα πολλά και θα πρέπει να βοηθάει τα παιδιά που διαμορφώνουν μέσα από αυτόν αξίες και ιδανικά και δίνει εφόδια για να συνεχίσουν τη ζωή τους.
Αυτά μας είπε στη σύντομη κουβέντα μας ο προπονητής του Αρκαδίου Κώστας Πλευράκης. Ένας άνθρωπος μετρημένος, προσγειωμένος που αν και έχει κάνει τόσα πολλά για το γυναικείο μπάσκετ του Ρεθύμνου παραμένει απλός και αγωνιστής. Μακάρι και το ευχόμαστε να βρει τις λύσεις να βρει γήπεδο να προπονεί τα παιδιά του (αλήθεια ο ΑΓΟΡ γιατί δεν αποφασίζει να συνεργαστεί με το Αρκάδι; Δεν θα ήταν καλή διαφήμιση για αυτό;) και να συνεχίσει να φέρνει επιτυχίες στο Αρκάδι.
