Για περισσότερο από ένα έτος παραμένει κλειστό το Διαβητολογικό Ιατρείο του Μαμάτσειου νοσοκομείου Κοζάνης, με αποτέλεσμα να έχουν περιέλθει σε απόγνωση οι περίπου 6.000 ασθενείς, οι οποίοι μάταια αναζητούν ιατρική φροντίδα.
Όπως όλα τα δεινά του δημόσιου νομαρχιακού νοσοκομείου Κοζάνης, έτσι και το λουκέτο που μπήκε τον Ιούλιο του 2009 στο Διαβητολογικό Ιατρείο, οφείλεται στην έλλειψη ιατρικού προσωπικού. Άλλωστε, στις δραματικές ελλείψεις γιατρών έχουν τις ρίζες τους τα προβλήματα υπολειτουργίας κλινικών αιχμής, όπως η παιδιατρική και η καρδιολογική, οι οποίες οφείλουν την στοιχειώδη λειτουργία τους, στην αυτοθυσία του ενός γιατρού που διαθέτει η κάθε μία.
Στην έλλειψη γιατρών της παθολογικής κλινικής οφείλεται και το κλείσιμο του Διαβητολογικού Ιατρείου του νοσοκομείου Κοζάνης, το οποίο να σημειωθεί ήταν το μοναδικό που λειτουργούσε στην ακριτική περιφέρεια της Δυτικής Μακεδονίας. Το Διαβητολογικό Ιατρείο λειτουργούσε σχεδόν επί μια εικοσαετία, στο πλαίσιο της παθολογικής κλινικής, έχοντας ένα αρχείο 5.000–6.000 διαβητικών ασθενών. Όμως έκλεισε πέρυσι το καλοκαίρι, όταν απογυμνώθηκε πλήρως η παθολογική κλινική του Μαμάτσειου νοσοκομείου από γιατρούς. Με την αποχώρηση μίας παθολόγου από το Μαμάτσειο στις 20 Ιουλίου του 2009, η παθολογική κλινική έμεινε μόλις με τρεις γιατρούς, όταν ακόμη και με αυτό το παλιό οργανόγραμμα προβλέπονται έξι ειδικοί παθολόγοι. Κατά συνέπεια, οι δύο ειδικευμένοι διαβητολόγοι που ήταν υπεύθυνοι για τη λειτουργία του Διαβητολογικού Ιατρείου, «τραβήχτηκαν» αποκλειστικά στην παθολογική κλινική, η οποία λειτουργεί στην κυριολεξία με την αυτοθυσία των λιγοστών γιατρών.
Συγχρόνως, το εξοπλισμένο Διαβητολογικό Ιατρείο έκλεισε, ενώ οι ειδικευμένοι διαβητολόγοι ασκούν πλέον τα καθήκοντα του παθολόγου στην παθολογική κλινική, χωρίς οι ειδικευμένες γνώσεις τους να αξιοποιούνται σε όφελος των χιλιάδων ασθενών. Οι περίπου 6.000 ασθενείς από όλη τη Δυτική Μακεδονία, για τους οποίους τηρούνταν καρτέλες στο Μαμάτσειο νοσοκομείο, μένουν πλέον αβοήθητοι, αφού το μοναδικό εξοπλισμένο Διαβητολογικό ιατρείο «κατέβασε ρολά», λόγω έλλειψης ιατρικού προσωπικού. Οι περισσότεροι απ’ αυτούς είναι «ενεργοί ασθενείς», δηλαδή χρειάζονται τακτικό έλεγχο του διαβήτη τους και θεραπευτική αγωγή. Υπάρχουν μάλιστα και ειδικές κατηγορίες, όπως καρκινοπαθείς που πάσχουν συγχρόνως από διαβήτη, οι οποίοι χρήζουν ειδικής αντιμετώπισης και θεραπείας. Είναι χαρακτηριστικό ότι αν κάποιος διαβητικός ζητήσει ραντεβού στο Διαβητολογικό Ιατρείο τον παραπέμπουν στα εξωτερικά ιατρεία της παθολογικής κλινικής.
Μπροστά στο αδιέξοδο που δημιουργήθηκε οι ίδιοι οι γιατροί του νοσοκομείου έχουν επανειλημμένως ζητήσει εγγράφως, ακόμη και με εξώδικο την πρόσληψη γιατρών και την επιτακτική ανάγκη λειτουργίας του Διαβητολογικού Ιατρείου, όμως δεν έλαβαν καμία απάντηση από την διοίκηση του νοσοκομείου. Ενδεικτικό της αδιαφορίας είναι το γεγονός ότι κανείς δεν ενδιαφέρθηκε – αν και οι γιατροί το ζήτησαν – να έρθει σε συνεννόηση με ένα Διαβητολογικό Κέντρο νοσοκομείου της Θεσσαλονίκης, ώστε οι ασθενείς διαβητικοί να μπορούν τουλάχιστον να απευθύνονται εκεί.
Βεβαίως, αυτό δεν αρκεί, αφού το ζητούμενο είναι να επαναλειτουργήσει άμεσα το Διαβητολογικό Ιατρείο του Μαμάτσειου Νοσοκομείου Κοζάνης, το οποίο τόσο ανάγκη έχουν χιλιάδες ασθενείς του νομού Κοζάνης και της Δυτικής Μακεδονίας.
Είναι πάντως ενδεικτική η στασιμότητας που παρατηρείται, καθώς εδώ και δεκατρείς μήνες δεν έγινε το παραμικρό για την επαναλειτουργία του Διαβητολογικού Ιατρείου. Είναι ενδεικτικό ότι πέρυσι τον Οκτώβριο ο τότε διοικητής του Μαμάτσειου νοσοκομείου Κοζάνης, Παναγιώτης Μπογιατζίδης μας έλεγε ότι «μόλις γίνουν προσλήψεις παθολόγων για την παθολογική κλινική, θα απελευθερωθούν οι δύο ειδικευμένοι διαβητολόγοι και θα τραβηχτούν στο διαβητολογικό Ιατρείο». Δέκα μήνες μετά, ακριβώς τα ίδια δηλώνει και ο νυν διοικητής του νοσοκομείου Νικόλαος Κίτσιου. Σε ερώτηση που του απηύθηνε ο «Π» σχετικά με την τύχη του Διαβητολογικού Ιατρείου, απάντησε: «θα επαναλειτουργήσει μόλις γίνουν οι αναγκαίες προσλήψεις γιατρών στην παθολογική κλινική, ώστε να μπορέσουμε να αποδεσμεύσουμε τους ειδικούς διαβητολόγους».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΒΗΤΤΑΣ
