Κύριε διευθυντά
Αφού ένα από τα μηνύματα της ευρωκάλπης ήταν και η αλλαγή του εκλογικού νόμου, ίσως θα πρέπει να ανοίξει τώρα η δημόσια συζήτηση για μεγάλες αλλαγές στη νομοθεσία, με σκοπό την αμεσότερη και ποιοτικότερη Δημοκρατία μας. Aλλοι εισηγούνται απλή αναλογική, άλλοι την ίδρυση Γερουσίας, ενώ εντονότερο από όλα ακούγεται η κατάργηση του μπόνους των 50 βουλευτικών εδρών στο πρώτο κόμμα. Είναι κάτι περισσότερο από προφανές ότι τον εμπνευστή της κατάργησης του μπόνους, Ευάγγελο Βενιζέλο, δεν τον απασχόλησε διόλου η απαίτηση των καιρών για ευρύτερες κοινοβουλευτικές συνεργασίες, αλλά η επιβίωση του ΠAΣOK, αφού οι 50 έδρες, που δεν θα δοθούν στο πρώτο κόμμα, θα μοιραστούν ισάξια σε όλους, άρα κερδισμένο θα είναι το κόμμα του.
Σημαντικότερο όλων, που θα έπρεπε να ενταχθεί στη συζήτηση και στη νομοθεσία στο μέλλον, είναι η κατάτμηση των εκλογικών εδρών με σκοπό την αντιπροσωπευτικότερη δημοκρατία. Είναι περισσότερο από προφανές ότι στις μεγάλες περιφέρειες έχουν προβάδισμα οι πιο προβεβλημένοι. Στη μεγαλύτερη περιφέρεια, την επικράτεια, με το πείραμα της σταυροδοσίας των ευρωεκλογών αποδείχθηκε ότι εκλέχθηκαν πρόσωπα που γνωρίζουμε όλοι. Οι υπόλοιποι, αν και άξιοι, ικανοί, ισοδύναμα μορφωμένοι και διαθέσιμοι να προσφέρουν, παρέμειναν στην αφάνεια.
Το ίδιο συμβαίνει και στη Β΄ Αθηνών, όπου εκλέγονται οι περισσότεροι βουλευτές, στις πρώτες θέσεις είναι οι γνωστοί, οι σταρ, οι τηλεοπτικοί, οι παλιότεροι. Ο σπουδαιότερος, όμως, λόγος κατάτμησης είναι για να μπορούν οι πολίτες να επιλέγουν και με τοπικά κριτήρια. Αλήθεια, πώς μπορεί να εκφράσει ισοδύναμα ένας βουλευτής του «Υπόλοιπου Αττικής» τον βιομηχανικό Ασπρόπυργο και ταυτοχρόνως τον τουριστικό Μαραθώνα; Αυτό, δε, πρέπει να επεκταθεί και στις πιο μικρές περιφέρειες, πλην Αττικής και Θεσσαλονίκης. Γιατί στην Π.Ε. Κοζάνης να εκλέγονται 5 βουλευτές σε όλη την πρώην νομαρχία και να μη χωριστούν σε 2 στην Κοζάνη, 2 στην Εορδαία και ένας στο υπόλοιπο; Αν θέλουμε πραγματικά ανεξάρτητους βουλευτές που θα ψηφίζουν κατά συνείδηση και όχι κατά τας διαταγάς των κομμάτων, προς αυτή την κατεύθυνση πρέπει να κινηθούμε.
Ακόμη, πρέπει να καταργήσουμε τον αναχρονιστικό θεσμό των βουλευτών Επικρατείας. Στη πραγματικότητα «κλέβουν» θέσεις από τους ψηφοφόρους και τους χαρίζουν στα κόμματα. Ακόμη, όμως, και εάν θέλουμε να τους διατηρήσουμε, θα έπρεπε και αυτοί να εκλέγονται με ψήφο καθολικά, ώστε να μη διορίζονται κατά βούληση. Eχει πράγματι καταλήξει ο τιμητικός θεσμός του βουλευτή Επικρατείας να είναι το καλύτερο ρουσφέτι. Θα πρέπει λοιπόν να γίνουν αλλαγές που δεν θα ωφελούν μόνο καιροσκοπικά τα κόμματα, αλλά και την αντικειμενικότερη συμμετοχή του λαού στη Δημοκρατία.
Ηλίας Σιδέρης
Δικηγόρος
σ.σ.: Η επιστολή δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
