«Σαν σήμερα βιώνουμε τον καπιταλισμό στην πιο βάρβαρη εκδοχή του. Τόσο από την αλαζονεία του – ότι έπαιζε πια μόνος του στο γήπεδο – όσο και από τη φύση του να γεννάει κρίσεις μέσα από τις οποίες βοηθάει τη συσσώρευση χρήματος και εξουσίας σε όλο και πιο λίγους… Το σύστημα αυτό πρέπει να αλλάξει, να καταρρεύσει ως το πιο επικίνδυνο για τον άνθρωπο και τροχοπέδη για την πρόοδό του. Διαλύει τον άνθρωπο και τον πλανήτη… Αύριο το πρωί θα ξυπνήσουν χιλιάδες παιδιά χωρίς γάλα. Αυτός ο κόσμος πρέπει να καεί!». (Θάνος Μικρούτσικος – “ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ” 23/3/2013).
Ήταν πάντα γνωστό, πως το παιχνίδι των Μεγάλων Δυνάμεων ξετυλιγόταν εις βάρος των μικρότερων λαών και τις περισσότερες φορές, με την εθελοντική συνεισφορά των “ηγετών” αυτών των μικρότερων λαών. Όπως επίσης είναι γνωστό πως η ευαίσθητη ανατολική λεκάνη της Μεσογείου, ήταν πάντα στις προτεραιότητες προς τακτοποίηση, του Αμερικανικού παράγοντα!
Μετά την ήττα στο Βιετνάμ, οι ΗΠΑ δια του Κίσσινγκερ “φρόντισαν” με ιδιαίτερη φροντίδα για τον πέριξ της Μεσογείου χώρο. Λίβανος, Παλαιστίνη, Αίγυπτος, Συρία, Κύπρος κ.λπ. Ως φρούριο ελέγχου τους στην επικίνδυνη και νευραλγική αυτή ζώνη, αλλά και ως αγωγό των συμφερόντων τους στην περιοχή, είχαν επιλέξει το κράτος του Ισραήλ!
Εδώ να επισημάνουμε την περίπτωση της «αδέσμευτης» Κύπρου, η οποία λόγω και της γεωγραφικής της θέσης, θεωρούνταν ως μια μη ελεγχόμενη και επικίνδυνη ζώνη. Ως εκ τούτου με την τουρκική εισβολή το 1974, επέτυχαν αυτό το στρατηγικό αεροπλανοφόρο της Μεσογείου, να το ευνουχίσουν!
Αν η Ρωσική επιρροή στην “αδέσμευτη” Κύπρο ήταν πάντα ο πονοκέφαλος των ΗΠΑ και χρειάστηκαν ανθρωποθυσίες για τον έλεγχο της Μεγαλονήσου, σήμερα επιδιώκεται ο πλήρης έλεγχος με “ειρηνικούς” τρόπους. Απαιτούν πλέον τα πάντα, μέσα από την παγίδα της Ευρωζώνης!
Φαίνεται πλέον καθαρά, πως η άλωση της Κύπρου δεν τελείωσε με την τουρκική εισβολή το ‘74. Τότε ήταν η πρώτη φάση ενός καλά μελετημένου σχεδίου και μάλλον έχει σχέση με την φαλκίδευση της ακεραιότητας ολόκληρου του ελλαδικού χώρου. Αν είναι έτσι, την συνέχεια θα την δούμε στο Αιγαίο, στη Θράκη, στη Μακεδονία! Η Ελλάδα, το γρηγορότερο, πρέπει να συνειδητοποιήσει πως παίζει εν ου παικτοίς και πως καμιά συμμαχία και διεθνής συμπαράσταση δεν μπορεί να την σώσει, αν η ίδια δεν αυτοπροστατευθεί από εκείνους που εφαρμόζουν τον νόμο της ζούγκλας!
Hannibal ante portas (Ο Αννίβας προ των πυλών) και αν αυτό δε γίνει συνείδηση και τώρα, η τελική φάση του σχεδίου των ισχυρών, θα φέρει το τέλος της χώρας αυτής!
Με την Μνημονιακή Ελλάδα ανίσχυρη οικονομικά, διαλυμένη κοινωνικά, πολιτικά και με σοβαρά προβλήματα στο στρατιωτικό σκέλος, φαίνεται να διέρχεται βαθύτατη εθνική κρίση. Αν αυτό συνδυαστεί και με το γεωστρατηγικό παιχνίδι, τότε τα πράγματα γίνονται απείρως πιο σοβαρά!
Πετρέλαιο, Φ.Α. – υδρογονάνθρακες και τώρα οι υδρίτες στην περιοχή του Καστελλόριζου, που φαίνεται να είναι η «ενεργειακή ζωή» της Ευρωζώνης για πολλά χρόνια. Έτσι εξηγούνται τα Μνημόνια, η ξαφνική επίσκεψη Ομπάμα στο Ισραήλ με “επίθεση” φιλίας στην Τουρκία και το διάγγελμα Οτσαλάν για τερματισμό του εμπόλεμου με την Τουρκία!
Την ιστορία φυσικά και δεν τη γράφουν μεμονωμένα γεγονότα, αλλά ολοκληρωμένες εξελίξεις, που συγκλίνουν όμως σε συγκεκριμένη κατεύθυνση. Η Κύπρος βίωσε την Οθωμανική κατάκτηση, την Βρετανική αποικιοκρατία, για να έρθει η αμερικανική επιβολή ως ανάχωμα στους Σοβιετικούς και τώρα “σφήνα” η γερμανική επιβολή, για μοίρασμα της ενεργειακής πίτας!
Ο γερμανικός Αττίλας τώρα, εντός των Πυλών. Τί κι αν ο σύμβουλος του Σόϊμπλε κ. Φουστ χαρακτηρίζει “ηλίθιο πείραμα την απόφαση για την Κύπρο και καταστροφική για την αξιοπιστία της Ευρωζώνης” και ο αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος, “να κάτσουν στο σκαμνί όσοι έχουν ευθύνες;” Αυτοί που σχεδίασαν το “Σχέδιο Ανάν” δεν παραιτήθηκαν του σκοπού τους και έχουν βάλει σκοπό και στόχο να το επαναφέρουν και να το επιβάλουν!
Η κρίση που χτυπάει ως κακός ιός τις χώρες της Νότιας Ευρώπης, δεν είναι κρίση χρέους. Είναι κάτι σοβαρότερο και αφορά όλη τη δομή και λειτουργία της Ε.Ε. Ένας φαύλος κύκλος με συγκεκριμένα και στοχευμένα θύματα, δίχως καμιά ασφάλεια στους επενδυτές (κούρεμα ομολόγων (PSI) στην Ελλάδα και καταθετών στην Κύπρο). Καμιά ασφάλεια στους πολίτες, αποβιομηχάνιση χωρίς όρια και την ανεργία να φαντάζει εφιάλτης. Αν αυτό σημαίνει Ευρωζώνη, είναι λύση η παραμονή στο Ευρώ;
Οι επιχειρηματικές Ελίτ φαίνεται πως οραματίστηκαν λύσεις, όπου το παραγόμενο κέρδος θα διοχετευθεί στα θυλάκια των κατεστημένων συμφερόντων. Τα ενεδρεύοντα όμως ερπετά και συνεργάτης τους, ήταν πάντα γέννημα θρέμμα της πατρώας γης. Ποτέ όμως δεν κάναμε τον κόπο να παραμερίσουμε την πέτρα κάτω από τα πόδια μας, για να τα αποκαλύψουμε και να τα πατήσουμε!
Με επιστημονικό τρόπο, επικουρούμενοι από τα ΜΜΕ, μας κατευθύνουν μεθοδικά προς την καλοστημένη φάκα, εξουδετερώνοντας και μουδιάζοντας συνειδήσεις και οδηγώντας μας ως αγέλη προβάτων στο σφαγείο!
Η Αφροδίτη της Κύπρου βιασμένη πλέον και παρατημένη στα σοκάκια της λήθης. Προϊόν βιασμού το μπάσταρδο που έρχεται με ξανθιά κώμη και προδιαγραφές υπηρέτη των Ούννων. Τα χέρια όμως που παρέδωσαν δεμένη την Αφροδίτη στους βιαστές, είναι ντόπιοι Ελληνογενείς. Είναι αυτοί που τους έλειπε η ελληνική συνείδηση!
Ευαγόρας Παληκαρίδης, Γρ. Αυξεντίου, Καραολής και Δημητρίου, θα στριφογυρνάνε στα “φυλακισμένα μνήματα”. Όλοι οι Αγωνιστές της ΕΟΚΑ και οι “Αδικαίωτοι” της τουρκικής εισβολής του ‘74, θα έχουν την ίδια απορία!
Για την Κύπρο, έγραψε ο Αργ. Μαρνέρος: “Κόρη γεννημένη πάνω σε κοράλι. Από θεών συνουσία. Κόρη βιασμένη από τυφλούς και μαστροπούς. Αυτό που με προβληματίζει, είναι ότι έχει συλλάβει”.
Όπως και να έχει όμως, το επώδυνο δίλημμα που τέθηκε στην Κύπρο, πήρε μία γενναία απάντηση. Ένα περήφανο ΟΧΙ. Ο “πολίτης”, όμως, μέσα σε όλα αυτά γυμνός, με το γλειφιτζούρι της χρεοκοπίας και τους “σωτήρες” προβεβλημένους από τα ΜΜΕ, να του θολώσουν το μυαλό. Να γλείφει το χθες και να σκέφτεται, να μασάει το σήμερα και να φτύνει. Τον τρομοκρατούν συνέχεια με τον μονόδρομο. Σφίξε τα λουριά σου και ακολούθα, για να έρθει το τελικό παράγγελμα… σαπουνίστε τη θηλιά σας!
Σαν σπασμένο αυγό μέσα στο τηγάνι η Κύπρος, φαντάζει σαν μια άλλη Ελλάδα και τους “σωτήρες” ένα γύρω, με το πιρούνι στο χέρι έτοιμους για το τέλειο φαγοπότι. Γλείφουν κιόλας τα χείλη τους!
Σε μια κοινωνία οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά μη βιώσιμη, πρέπει να μπουν “κόκκινες γραμμές”. ΝΑΙ, πρέπει να αλλάξουν πολλά. Η ψεύτικη οικονομία των δανεικών και το τραπεζικό σύστημα “φούσκας” στην Κύπρο, ήταν μια αυταπάτη!
Η μοίρα Κύπρου και Ελλάδας ήταν και θα είναι πάντα κοινή. Χρειάζεται ένα εθνικό πρόγραμμα σωτηρίας με συμφωνία όλων των πολιτικών δυνάμεων, που θα σταματήσει να λέει ΝΑΙ σε μια αποτυχημένη πολιτική, που μόνον καταστρέφει. Τα όρια κάθε πολιτικής τα θέτουν οι ίδιοι οι άνθρωποι, αφού αφορούν τους ίδιους!
Μπορεί ο Μάριο Βέργκας Λιόσα να λέει: “Δεν υπάρχει Ευρώπη χωρίς Ελλάδα…”, αλλά τα γεγονότα επιτρέπουν τον Ν. Καραγιαννίδη στο BANISTIR POINT της Real News, να “καρφώνει”: «Στη διαδρομή της ιστορίας δεν υπήρξε φαινόμενο κοινωνίας, μεγαλοκοινωνίας, χωρίς το μπουρδέλο της».
Διαμαντής
Θ. Βαχτσιαβάνος
