Ώρα μηδέν για τα Δημοτικά Ωδεία

Τα Δημοτικά Ωδεία γίνονται παράπλευρη απώλεια της κρίσης και των περικοπών στο δημόσιο τομέα. Τo σχολικό έτος 2012-13 για τα περισσότερα ωδεία ΔΕΝ ξεκινά, ενώ για άλλα ξεκινά με τη δυσοίωνη προοπτική να μην ολοκληρωθεί.
Τα παραπάνω τονίζουν σε ανακοίνωσή τους 29 καλλιτεχνικοί διευθυντές Δημοτικών Ωδείων της χώρας, μεταξύ των οποίων οι καλλιτεχνικοί διευθυντές των Δημοτικών Ωδείων δήμων Κοζάνης και Εορδαίας, καθώς, όπως καταγγέλλουν, δεν εγκρίνονται από το Υπουεργείο Εσωτερικών οι ετήσειες συμβάσεις του καλλιτεχνικού διδακτικού προσωπικού.
Σημειωτέον ότι το παραπάνω προσωπικό, ανταποδοτικού χαρακτήρα, αμείβεται αποκλειστικά από έσοδα που προέρχονται από αντίτιμο που εισπράττει ο φορέας από τους ωφελούμενους για την παροχή συγκεκριμένων υπηρεσιών και ΔΕΝ βαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό, τους ΚΑΠ των Ο.Τ.Α. και τα έξοδα της κεντρικής κυβέρνησης.
Η περικοπή του διδακτικού προσωπικού σε καμία περίπτωση δεν ισοδυναμεί με περικοπή εξόδων λειτουργίας, εφόσον οι αμοιβές είναι αντίστοιχες του αριθμού των μαθητών και των διδακτικών ωρών που έχουν αναλάβει οι διδάσκοντες (ωρομίσθια αποζημίωση).
Αντιθέτως, η περικοπή επιφέρει στο Κράτος απώλεια ασφαλιστικών εισφορών και φορολογητέου εισοδήματος.
Το τοπίο είναι θολό, μιας και αναίτια από το τέλος Ιουλίου δεν έχει δοθεί καμία απάντηση από το ΥΠ.ΕΣ. με αποτέλεσμα να παραμείνουν κλειστές οι καλλιτεχνικές σχολές των Ο.Τ.Α. (μεταξύ αυτών και τα Δημοτικά Ωδεία).
Οι καλλιτεχνικοί διευθυντές, το καλλιτεχνικό διδακτικό προσωπικό και η σπουδαστική κοινότητα αναγκάζονται ξανά να ξεκινήσουν το δύσκολο έργο τους υπό το καθεστώς της απογοήτευσης, της απαξίωσης και του φόβου για το επερχόμενο αδιέξοδο: 16.000 σπουδαστές Δημοτικών Ωδείων διδακτικά άστεγοι, 2.000 καθηγητές μουσικής άνεργοι και ακρωτηριασμένη η μουσική εκπαίδευση μιας χώρας σύγχρονης(;) και ευρωπαϊκής(;). Ό, τι χτίσαμε επί δεκαετίες, με κόπους και αγάπη, καλλιτέχνες, δάσκαλοι, σπουδαστές και γονείς, κινδυνεύει ανεπανόρθωτα να γίνει ερείπια.
Ζητούμε:
. Την άμεση απεξάρτηση του προσωπικού αυτού από τους περιορισμούς της Υ.Α. 8735/2012, σύμφωνα και με τον Ν.4071/2012 και
. Την άμεση έγκριση των προσλήψεων προσωπικού από το ΥΠ.ΕΣ. προς τους Ο.Τ.Α. και τα Νομικά Πρόσωπά τους, ώστε να προχωρήσουν – έστω και καθυστερημένα – στην προκήρυξη των σχετικών θέσεων και τον προγραμματισμό του ακαδημαϊκού έτους 2012-2013.
Σε αντίθετη περίπτωση, τα Δημοτικά Ωδεία της χώρας θα οδηγηθούν αυτομάτως σε αδιέξοδο και οριστική εξαφάνιση.
Η απαράδεκτη επιλογή της Πολιτείας ισοδυναμεί με βάναυση κατάλυση της μουσικής παιδείας της χώρας – αγαθού που σήμερα παρέχεται από τους Δήμους σε περισσότερους από 16.000 σπουδαστές πανελλαδικώς – οδηγώντας αυτούς, τις οικογένειές του, όπως και 2.000 καθηγητές σε πλήρες αδιέξοδο.
Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΩΔΕΙΩΝ
Τα Δημοτικά Ωδεία:
• Είναι μουσικά εκπαιδευτικά ιδρύματα, στα οποία λειτουργούν σχολές με ειδικό γνωστικό αντικείμενο (π.χ. σχολές Πιάνου, Μονωδίας, Εγχόρδων, Πνευστών οργάνων, Ανώτερων Θεωρητικών κλπ.).
• Είναι αναγνωρισμένα από το ΥΠ.ΠΟ., το οποίο εποπτεύει και πιστοποιεί τις ωδειακές σπουδές.
• Υπάγονται στους φορείς Τοπικής Αυτοδιοίκησης ως ΝΠΔΔ ή Δημοτικές Κοινωφελείς Επιχειρήσεις.
• Καλύπτουν τις δαπάνες της λειτουργίας τους από τα δίδακτρα που καταβάλλουν οι σπουδαστές.
• Παρέχουν στους σπουδαστές τους τη δυνατότητα εκπαίδευσης υψηλών προδιαγραφών, σε ειδικά αντικείμενα και σχολές που – στις περισσότερες περιπτώσεις – δεν μπορούν να προσφερθούν από τα ιδιωτικά ωδεία. Έτσι τα δίδακτρα διατηρούνται σε χαμηλό επίπεδο (σε αντίθεση με τον ιδιωτικό τομέα) και ταυτόχρονα δίνονται σημαντικές παροχές σε μονογεονεϊκές, τρίτεκνες, πολύτεκνες ή χαμηλού εισοδήματος οικογένειες, ανέργους κλπ.
• Πέραν της κοινωνικής και εκπαιδευτικής τους προσφοράς, επιτελούν σπουδαίο πολιτιστικό έργο στην περιφέρεια, αφού με τα μουσικά τους σύνολα (Συμφωνικές Ορχήστρες, Χορωδίες κλπ.) δίνουν αφενός τη δυνατότητα στα παιδιά να έλθουν σε επαφή με τη Μουσική Τέχνη, στο πλαίσιο ειδικών εκπαιδευτικών προγραμμάτων. Ταυτόχρονα, απευθύνονται σε ένα ευρύτερο κοινό με τη διοργάνωση εκδηλώσεων (διαγωνισμοί, σεμινάρια, συνέδρια, αφιερώματα κλπ.) και φεστιβάλ με πανελλαδική αλλά και διεθνή εμβέλεια.