της Χριστιάννας Λούπα*
christiannaloupa.wordpress.com
Η Ελλάδα έπιασε πάτο. Αυτό είναι γεγονός και δεν αλλάζει. Ας ρίξουμε όμως μια ματιά στη γειτονική μας Τουρκία, η οποία είναι γνωστό ότι βρίσκεται πολλά χρόνια πιο πίσω από μας, αντιμετωπίζοντας πληθώρα προβλημάτων διαφορετικής φύσεως από τα δικά μας. Η οικονομική κρίση ωστόσο στάθηκε πιο ευγενική μαζί της. Επηρεάζει άραγε η ελληνική χρεοκοπία την Οικονομία της γείτονος; Υπάρχει αντίκτυπος στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, αλλά και στη σχέση της Τουρκίας με την Ε.Ε.;
Παρ’ ότι είναι ευρέως αποδεκτό ότι η Ελλάδα με τη δημοσιονομική κρίση της, άθελά της έθεσε ένα ακόμα εμπόδιο στην ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αφού λογικό είναι η τελευταία να μην έχει καμία απολύτως διάθεση να δεχτεί άλλη μία προβληματική χώρα στους κόλπους της, η Τουρκία – που, σημειωτέον, ερωτοτροπεί εδώ και χρόνια με το ΔΝΤ – δείχνει μάλλον ωφελημένη από την οικονομική κρίση της χώρας μας. Η γείτων εξ άλλου, εν αντιθέσει με την Ελλάδα, έχει την εξυπνάδα να προσελκύει ξένους επενδυτές, ενώ 4.000 είναι μόνο οι γερμανικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στο έδαφός της. Παράλληλα, ο ρυθμός ανάπτυξής της είναι ταχύτατος τα τελευταία χρόνια, φέρνοντας την τουρκική Οικονομία στη 18η παγκόσμια θέση.
Ως ευκαιρία να διεισδύσουν στα Βαλκάνια, επεκτείνοντας την οικονομική τους επιρροή πάντως, φαίνεται να αντιμετωπίζουν οι τουρκικές επιχειρήσεις την οικονομική κρίση της χώρας μας, που έχει βάλει τροχοπέδη στους μέχρι σήμερα ραγδαίους ρυθμούς ανάπτυξης των ελληνικών επιχειρήσεων στη ΝΑ Ευρώπη. Επίσης, ιδιαίτερο ενδιαφέρον για επενδύσεις στα Βαλκάνια δείχνουν εκτός από τις τουρκικές τράπεζες, οι τουρκικές κατασκευαστικές εταιρείες, οι εταιρείες τροφίμων και ποτών αλλά και οι εταιρείες κατασκευής ηλεκτρικών οικιακών συσκευών και επίπλων, οι οποίες θέλουν να προχωρήσουν άμεσα σε επενδύσεις στην περιοχή. (bankingnews.gr).
Κατά την 9η Οικονομική Συνάντηση Τουρκικών Παραλίων Αιγαίου και Ελληνικών Νήσων του Αιγαίου, που διεξήχθη τον Φεβρουάριο στην Αθήνα με τη συμμετοχή 200 Τούρκων επιχειρηματιών άλλωστε, ο Τούρκος Υπουργός, αρμόδιος επί θεμάτων Εξωτερικού Εμπορίου, κ. Τσαγλαγιάν, κάλεσε τους «αδελφούς» Έλληνες επιχειρηματίες, όπως είπε χαρακτηριστικά, να δραστηριοποιηθούν από κοινού με τους Τούρκους σε τρίτες χώρες της περιοχής μας και όχι μόνο, εκμεταλλευόμενοι τις τουρκικές εμπειρίες εξαγωγών. Πρόσθεσε επίσης: “Θέλουμε να δείξουμε αλληλεγγύη και φιλία στο δοκιμαζόμενο ελληνικό λαό από μία βαθιά κρίση που πλήττει και τον τουρκικό”, τονίζοντας ότι η Τουρκία έχει μεγάλη εμπειρία σε οικονομικές κρίσεις, ίσως και χειρότερες. Ο κ. Τσαγλαγιάν επίσης τόνισε, ότι ο λόγος που παρευρέθη στη Συνάντηση ήταν να τείνει χείρα βοηθείας προς την Ελλάδα (!!)
Όλα αυτά βεβαίως ακούγονται τόσο συμπαθητικά, που κοντεύει κανείς να συμπεράνει ότι Έλληνες και Τούρκοι είναι τα καλύτερα φιλαράκια και πως τους συνδέει μια μακρόχρονη και ανέφελη φιλία. Νομίζει πως θα σηκωθεί ακόμα κι ο Αμπντί Ιπεκτσί από τον τάφο του να χειροκροτήσει! Ο κύριος Νταβούτογλου όμως, αλλιώς μας τα είπε πρόσφατα, τονίζοντας πως η υφαλοκρηπίδα δεν είναι το μόνο πρόβλημα ανάμεσα στις δύο χώρες και πως είναι πολλά αυτά που μας χωρίζουν.
Πόσο πολύ θα επιθυμούσαμε όλοι να ήταν πραγματικότητα η ελληνοτουρκική φιλία και όχι λυκοφιλία! Γιατί είναι γνωστό ότι οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους, εδώ όμως πρόκειται για ανοιχτούς λογαριασμούς. Θα αναφέρω εδώ τα λόγια του Μίκη Θεοδωράκη:
“Παρ’ ότι υπήρξα και παραμένω οπαδός της ελληνοτουρκικής φιλίας, εν τούτοις πρέπει να πω ότι με φοβίζει αυτή η αιφνίδια σύσφιξη των κυβερνητικών σχέσεων, οι επαφές υπουργών και άλλων παραγόντων, οι επισκέψεις στην Κύπρο και η έλευση του Ερντογκάν”.
Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας, λοιπόν;
* Η Χριστιάννα Λούπα είναι δικηγόρος και συγγραφέας
