Σε μεγαλύτερο κίνδυνο βρίσκονται τα άτομα με ιστορικό ψυχιατρικής διαταραχής πριν το αρχικό τραύμα, καθώς ο τραυματισμός συχνά επιδεινώνει το προϋπάρχον πρόβλημά τους και θολώνει τη νοητική διαύγειά τους.
Τα σοβαρά τραύματα στο κεφάλι -όπως αυτό που υπέστη ο Μίκαελ Σουμάχερ πρόσφατα- τριπλασιάζουν τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου, ακόμα και αρκετά χρόνια μετά το περιστατικό, σύμφωνα με μια νέα βρετανο-σουηδική επιστημονική έρευνα. Οι κυριότερες αιτίες πρόωρου θανάτου είναι οι αυτοκτονίες και οι νέοι -μοιραίοι αυτή τη φορά- τραυματισμοί, π.χ. σε αυτοκινητικό δυστύχημα ή λόγω πτώσης.
Αλλά ακόμα και οι λιγότερο σοβαροί τραυματισμοί στο κεφάλι αυξάνουν τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου, σύμφωνα με την έρευνα. Έτσι, οι άνθρωποι που κάποτε έπαθαν διάσειση, π.χ. στη διάρκεια κάποιου αθλήματος όπως το ποδόσφαιρο, έχουν διπλάσια πιθανότητα να πεθάνουν πρόωρα σε σχέση με τον υπόλοιπο πληθυσμό.
Τα τροχαία, οι πτώσεις και τα αθλήματα αποτελούν τις κυριότερες αιτίες τραυματισμών στο κεφάλι. Σε μεγαλύτερο κίνδυνο βρίσκονται τα άτομα με ιστορικό ψυχιατρικής διαταραχής πριν το αρχικό τραύμα, καθώς ο τραυματισμός συχνά επιδεινώνει το προϋπάρχον πρόβλημά τους και θολώνει τη νοητική διαύγειά τους, με συνέπεια να πέφτουν ευκολότερα θύματα κακής κρίσης ή λανθασμένου υπολογισμού, πράγμα που οδηγεί σε νέους θανατηφόρους τραυματισμούς.
Οι ερευνητές του Τμήματος Ψυχιατρικής του πανεπιστημίου της Οξφόρδης, του University College του Λονδίνου και του ιατρικού Ινστιτούτου Καρολίνσκα της Στοκχόλμης, με επικεφαλής τη δρα Σίνα Φέιζελ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό ψυχιατρικής του Αμερικανικού Ιατρικού Συλλόγου «JAMA Psychiatry», σύμφωνα με το BBC, μελέτησαν στοιχεία για πάνω από 2 εκατ. ανθρώπους, τα οποία κάλυπταν μια μεγάλη περίοδο 40 ετών (1969-2009).
Κάθε χρόνο, περισσότεροι από ένα εκατομμύριο άνθρωποι στην Ευρώπη και 1,7 εκατ. στις ΗΠΑ εισάγονται σε κάποιο νοσοκομείο λόγω τραύματος στο κεφάλι, το οποίο έχει προκαλέσει κάταγμα κρανίου, εσωτερική αιμορραγία, απώλεια συνείδησης για πάνω από μια ώρα ή ένα συνδυασμό των παραπάνω. Αρκετοί, πάντως, επιβιώνουν από την αρχική περίοδο κινδύνου, που εκτιμάται σε διάρκεια έξι μηνών μετά τον τραυματισμό τους.
Τα στοιχεία δείχνουν ότι, χωρίς να έχει προηγηθεί κάποιος εγκεφαλικός τραυματισμός, το 0,2% των ανθρώπων πεθαίνουν πρόωρα πριν την ηλικία των 56 ετών. Όμως το ποσοστό πρόωρων θανάτων τριπλασιάζεται (0,6%) σε περίπτωση που έχει μεσολαβήσει τραύμα στον εγκέφαλο και εκτινάσσεται στο 4% για τα άτομα που, εκτός από το τραύμα, έχουν και κάποια ψυχική διαταραχή, όπως κατάθλιψη.
Οι ερευνητές αναφέρουν ότι οι εγκεφαλικοί τραυματισμοί τείνουν να προκαλούν μόνιμες βλάβες στα νευρωνικά δίκτυα και έτσι να επιδρούν αρνητικά στην ικανότητα των πρώην θυμάτων να χειριστούν σωστά τις διάφορες καταστάσεις που αντιμετωπίζουν στη συνέχεια, για παράδειγμα όταν οδηγούν.
